کابل پرس

جایگاه خالی کرزی پر خواهد شد؟

زهره عالم — 2009-07-28T02:52:22Z

قرار است تا دومین مناظره تلویزیونی بین کاندیدان ریاست جمهوری در جریان روزهای آینده به طور زنده نشر شود. مناظره ای که در آن حامد کرزی نیز دعوت شده است.
حامد کرزی در جریان مناظره نخست، شرکت نکرد و طوری که تمام ملت افغانستان شاهد بودند، از میدان گریخت.

بعد از غیبت کرزی، فشارهای فزاینده ای از سوی رسانه ها و مطبوعات و افکار عمومی در داخل و خارج کشور بر وی وارد آمد. البته این فشارها مختص به منتقدان حکومت کنونی نبود، بلکه طرفداران حامد کرزی و عده ی زیادی از ارگان ها و اشخاص بی طرف نیز، از حاضر نشدن وی در مناظره تلویزیونی، انتقاد کردند و آن را غیرقابل قبول دانستند.

تا جایی که بسیاری از طرفداران کرزی، در ابراز نارضایتی، چند گام از منتقدان وی پیشتر رفتند و در محافل خصوصی و عمومی آشکارا از دیدن جای خالی کرزی در مناظره تلویزیونی شکایت کردند.

در پی این فشارها، این امکان وجود دارد که کرزی به عنوان یکی از کاندیدان مطرح ریاست جمهوری، در جریان روزهای آینده از ارگ برآید و در مناظره شرکت کند.

اما در صورتی که وی باز هم از شرکت در مناظره تلویزیونی، سر باز زند، این عمل، مطمئنا پیام های نامبارکی را به مردم افغانستان و کشورهای دیگر خواهد فرستاد:

1. پیام نخست، به مردم افغانستان است؛ کرزی به عنوان کاندید ریاست جمهوری به مردم خود احترام ندارد و برخلاف شعارهای دموکراسی و مردم سالاری که سر می دهد، وعده می شکند و به خواسته های مردم اعتنایی ندارد. گذشته از آن، مردم افغانستان درک می کنند که وی از گذشته و کارکردهای سال های گذشته اش، شرمسار است و اساسا برای این همه مشکلی که امروز گریبان ملت را گرفته است و این همه فرصت هایی که به هدر رفته اند، جواب و استدلالی ندارد. نتیجه این پیام ها روشن است و در روز 29 اسد خود رانشان خواهد داد.

2. پیام دوم، جامعه جهانی را مخاطب قرار می دهد؛ کرزی از عملی کردن وعده های خود به مردم افغانستان و جامعه جهانی اطمینان ندارد و بنابراین نمی خواهد تا درصفحه تلویزیون، رو در روی مخاطبان قرار بگیرد و به شرح وعده ها و برنامه های آینده اش بپردازد. این بدان معنی است که کرزی یا مشغول بازی دادن بازیگران بین المللی و داخلی است و یا این که به قدری بی اراده و بی برنامه است که خودش هم نمی داند در آینده چه خواهد کرد (همان بی نظمی و روزمرگی که از آقای کرزی در طول سال های گذشته مشاهده کردیم). البته عدم حضور کرزی، این پیام مهم را نیز با خود خواهد داشت که ترس کرزی از روبرو شدن با مردم تا چه اندازه است و جامعه جهانی را متوجه ضعف جایگاه مردمی کرزی در شرایط امروز خواهد کرد.

3. پیام سوم به کاندیدانی است که انتظار وی را می کشند و اغلب اظهار می کنند که سیاست های نادرست کرزی آن ها را وادار به آمدن به صحنه انتخابات کرده است؛ منتظر من نباشید، من در مناظره اشتراک نخواهم کرد و با استفاده از تمام انرژی و راه های مشروع و نامشروع با شما مبارزه خواهم کرد تا چوکی ریاست جمهوری کشور را همچنان در اشغال داشته باشم. مدت ها قبل هم در یک سخنرانی ام گفتم که: «حالی من چوکی ریاست جمهوری را ایلا دادنی نیستم!»

امیدوارم که کرزی در مناظره های بعدی، شرکت کند و از ارسال تمام این پیام ها، جلوگیری کند.

گریختن از میدان، رسم افغان ها نیست!

زهره عالم — 2009-07-25T05:17:01Z

اکثریت قریب به اتفاق مردم افغانستان از چند روز بدین سو، منتظر مناظره تاریخی سه کاندید مطرح ریاست جمهوری کشور بودند. مناظره ای که از تلویزیون های طلوع، لمر و رادیو آرمان به طور زنده نشر می شد و قرار بود در آن حامد کرزی، اشرف غنی احمدزی و عبدالله عبدالله در مورد برنامه های کاری شان به بحث و مناظره بنشینند.

حامد کرزی ساعاتی پیش از نشر این برنامه که از چند روز پیش، برنامه ریزی شده بود، از شرکت در آن انصراف داد و طی بیانیه ای اعلام کرد که در روزهای آینده و بعد از تکمیل شدن استراتژی کاری اش، در مناظره های بعدی حاضر خواهد شد.

پنج شنبه شب، میلیون ها نفر در داخل و خارج کشور از ساعت 8 تا 10 شب به پای تلویزیون ها آمدند تا شاهد مناظره تاریخی کاندیدان ریاست جمهوری باشند و از مواهب دموکراسی و مردم سالاری بهره مند شوند.

اما متاسفانه کرزی در آن اشتراک نکرد.

بسیاری از مردم بر این باور بودند که کرزی برای شرکت در این مناظره تحت فشار کشورهای حامی دموکراسی قرار دارد و احتمالا اعلامیه مطبوعاتی وی برای شرکت نکردن در مناظره، برای درنظر گرفتن مسائل امنیتی است و کرزی در نهایت شرکت خواهد کرد. بنابراین تماشاچیان تا آخرین لحظات انتظار ورود وی را به عرصه مناظره می کشیدند.
چیزی که هرگز رخ نداد و طرفداران حامد کرزی را ناکام گذاشت.

بعد از مناظره، طرفداران دو کاندید حاضر، یعنی اشرف غنی احمدزی و عبدالله عبدالله، به تحلیل و تفسیر گپ ها و نظرهای گفته شده پرداختند و هر کدام، شادی و احساس مسرت خود را از دیدن کاندید مورد حمایت شان در صحنه مناظره رو در رو ابراز کردند.

اما در نقطه مقابل، طرفداران حامد کرزی، از دیدن جای خالی وی در صفحه تلویزیون، ناامید شدند و پس از 2 ساعت انتظار، حقیقتا شب بدی را سپری کردند.

طرفداران کرزی، احساس می کنند که وی، آن قدر که ادعا می کند، شجاع نیست و حاضر نشدن وی به مناظره را نوعی فرار یا گریختن از میدان به حساب می آورند. چیزی که برای افغان ها هرگز قابل تحمل نیست.

غرور و شجاعت افغان ها در جهان مشهور است و همه به خوبی می دانند که برای یک افغان هیچ چیز غیرقابل تحمل تر از زیر سوال رفتن غرور و احترام وی نیست.

طرفداران حامد کرزی اکنون غیر از آن که در پیش خود ناراحت و خشمگین هستند، خود را با هواداران اشرف غنی احمدزی و عبدالله عبدالله روبرو می ببینند و باید طعنه و تحقیر آن ها را نیز تحمل کنند.

توهین و تحقیری که هواداران کرزی، آن را هدیه ای از جانب کاندید مورد حمایت شان می دانند.
اکنون، عده قابل توجهی از طرفداران وی، در یک حالت سردرگمی به سرمی برند و در مورد رای آینده شان دچار سردگمی شده اند. مساله ای که کاندیدان دیگر نیز به خوبی به آن پی برده اند و به شدت به طمع و جست و خیز افتاده اند تا رای آن ها را به سوی خود برگردانند.

امروز شنبه، دو روز بعد از غیبت کرزی در مناظره تلویزیونی، ورد زبان مردم این جمله شده است که:

گریختن از میدان، رسم افغان ها نیست.

دانکی ترسو

زهره عالم — 2009-07-23T05:12:29Z

دانکی ترسو

دقیقا 13 روز پیش از این، در تاریخ 18/4/1388 روزنامه بین المللی گاردین مطلبی را تحت عنوان «افغانستان توسط خرها (دانکی ها) رهبری می شود» را نشر کرده بود که انتقادات رهبران کشور را به دنبال داشت.

کارشناسان، مطلب تند گاردین را نشانه ای از خشم و انزجار بین المللی از عملکردهای ناکام و روبه سقوط دولت تحت رهبری حامد کرزی تعبیر کردند و آن را نشانه ای از غیرقابل تحمل بودن حامد کرزی، رئیس جمهور کنونی برای جامعه جهانی دانستند.

جامعه جهانی میلیاردها دالر به افغانستان کمک های نقدی و غیرنقدی داشته است اما پس از نزدیک به هشت سال، آن ها واقعا نمی دانند که پول شان در کجا مصرف شده و صرف تقویت چه اموری شده است.

کمی پس از مقاله گاردین، دولت جاپان نیز تهدید کرد در صورتی که فساد اداری لجام گیسخته دولت کنونی، رفع نشود، دیگر حاضر نیست به این کشور کمک کند.

همه این ها نشان داد که جامعه جهانی از کارنامه کرزی خسته شده اند و عصبانی هستند و نمی توانند او را برای 5 سال دیگر تحمل کنند.

در چنین شرایطی، کرزی که دیگر برای خارجی ها جذابیتی ندارد و در داخل کشور نیز محبوبیت خود را بین مردم از دست داده است، می کوشد تا از تمام امکانات موجود در جهت باقی ماندن برای 5 سال دیگردر راس رهبری افغانستان، استفاده کند.
کرزی به خوبی می داند که مبارزات انتخاباتی در مرحله حساسی قرار گرفته و امکان جایگزین شدن فرد دیگری به جای وی به شدت بالا رفته است.

در اوج این مبارزات، قرار بود که سه کاندید مطرح ریاست جمهوری ـ حامد کرزی، اشرف غنی احمدزی و عبدالله عبدالله در تلویزیون خصوصی طلوع در یک برنامه زنده 2 ساعته حاضر شوند و به مناظره بپردازند.
اما تنها 24 ساعت پیشتر از این مناظره تلویزیونی که بعضی از رسانه های غربی آن را تاریخی خواندند، دفتر حامد کرزی اعلام کرد که وی نمی تواند در این مناظره شرکت کند.

دلایل عدم شرکت وی روی دو محور می چرخند:

1. نامناسب تشخیص دادن تلویزیون طلوع برای مناظره

2. ناتکمیل بودن استراتژی و برنامه های آینده حامد کرزی

مشخص است که هیچ کدام از این دلایل قانع کننده نیستند. برنامه مناظره از سه هفته پیش تنظیم شده بود و روی تلویزیون طلوع میان این سه کاندید توافق صورت گرفته بود و همچنین ناتکمیل بودن برنامه کاری کرزی، جای پرسش دارد که وی بالاخره چه وقت این برنامه را در دسترس مردم قرار می دهد؟

کرزی به خوبی می داند در صورتی که در مناظره تلویزیونی شرکت نکند، بازنده خواهد بودو اگر شرکت کند باز هم بازنده خواهد بود (چرا که وی هیچ چیزی ندارد که به رخ حریف بکشد و به آن افتخار کند) اما وی شکستی را انتخاب می کند که زیان های کمتری داشته باشد و آن، همانا حاضر نشدن در مناظره تلویزیونی است.

فکر می کنم باید منتظر مقاله بعدی گاردین باشیم با این عنوان:

«دانکی ترسو» یا The Fearful Donkey

http://www.guardian.co.uk/commentisfree/2009/jul/10/afghanistan-british-soliders-editorial

به چه کسی رای می دهم؟

زهره عالم — 2009-07-23T03:25:44Z

کمتر از یک ماه به برگزاری انتخابات ریاست جمهوری افغانستان باقی مانده است و مردم تلاش می کنند تا کاندید مورد نظرشان را از میان پوسترها و فلم ها و شعارهای تبلیغاتی انتخاب کنند.

هیجان انتخابات امسال بسیار بیشتر از انتخابات دور قبل به نظر می رسد و تب و تاب انتخاباتی همه جا و همه کس را فراگرفته است.

به نظر من این دوره از انتخابات دو تفاوت عمده با انتخابات پنج سال گذشته دارد:

1. مردم در دور قبل تمرین خوبی از دموکراسی داشته اند و با تکیه بر تجربه گذشته، مطالبات جدی تری از کاندیدان دارند. آن ها به خوبی درک کرده اند که انتخابات تا چه حد بر سرنوشت شان تاثیرگذار است و نیز دریافته اند که کاندیدی مناسب است که راه کارهای عملی برای غلبه بر مشکلات و برنامه مشخص برای بهتر شدن زنده گی شان ارائه کند، نه کاندیدی که عکس های مقبول تر و پوسترهای کلان تر با شعارهای دست نیافتی تر را به در و دیوار بچسباند. به بیانی دیگر، ذکاوت سیاسی مردم بالا رفته و بناء سطح توقعات شان نیز از کاندیدها به طور قابل ملاحظه ای افزایش یافته است. مردم افغانستان در تمام ولایات، شهرها و روستاها، با ذهن خود مسائل گذشته و جاری افغانستان را مورد تحلیل قرار می دهند و حاضر نیستند چشم بسته به کسی رای داده و آینده و سرنوشت شان را مورد معامله قرار دهند. آن چنان که در گذشته بوده است.

2. مسئله دوم، به تناسب تفاوت نخست، پدید می آید. زمانی که مردم با هوش سیاسی بالایی خود را برای روز انتخابات آماده می کنند، کاندیدان نیز نمی توانند با استفاده از احساسات و شعارها و وعده های زودگذر و بدون پشتوانه عملی، مردم را سرگرم کنند. کاندیدان ریاست جمهوری نیز مجبور می شوند تا تبلیغات خود را به تناسب درخواست مردم، تغییر دهند. مردم راه کارهای عملی می خواهند. می خواهند بدانند در صورتی که به کاندیدی رای دادند، وی در آینده برای آنها چه خواهد کرد و چه اتفاقاتی پس از انتخاب شدن او برای کشور و زنده گی آن ها خواهد افتاد. به همین دلیل است که کاندیدانی که بیشترشان بدون برنامه مشخص برای اداره کشور خود را ثبت نام کاندید ریاست جمهوری کردند، امروز به تلاش افتاده اند تا در مدت زمان باقی مانده، هر چه سریع تر برنامه ای برای خود تهیه کنند و در سخنرانی ها و کمپاین های تبلیغاتی، خود را با برنامه بهتر و کارسازتر نشان دهند. البته این کار ـ تهیه برنامه کاری مشخص و موثر ـ برای هر کاندید لازم و واجب است، اما برنامه کاری برای اداره کشور، چیزی نیست که در یک روز و دو روز و چند روز تهیه شود، بلکه نیازمند صرف چند ماه وقت و کار دوامدار است. مردم هم این نکته را درک می کنند و مطمئنا بین یک برنامه موثر و یک برنامه صرف تبلیغاتی، تفاوت قایل می شوند.

من تحقیقات زیادی تا کنون درباره انتخابات ریاست جمهوری و برنامه های کاری کاندیدان انجام داده ام. اما چیزی که من پی برده ام این است که از میان تمام کاندیدان پست ریاست جمهوری کشور، اشرف غنی احمدزی، برنامه ای قوی تر و موثرتر و با جزئیات بیشتر تهیه کرده است. این برنامه توسط شخصی که توانایی های علمی زیادی دارد و افغانستان و مشکلات آن را به خوبی می شناسد و در سطوح مختلف ملی و بین المللی کار کرده، تهیه شده است و به نظرم از این نگاه، قابل تامل و دقت بیشتری است.

من به عنوان یک شهروند افغان به برنامه ی کاری داکتر اشرف غنی احمدزی رای خواهم داد.

شما تا کنون چقدر در مورد برنامه کاری کاندیدتان آگاهی دارید؟

اشرف غنی احمدزی، حضور ضعیف در انتخابات و اتهام جاسوسی علیه او

حامدکرزی اکنون تبديل به يکی از منفورترين افراد در افغانستان شده است.

پنج شنبه 21 مه 2009

وارونه گویی های طالب نکتایی پوش

مگر مردم نمی دانند که برادر اشرف غنی احمدزی، حشمت غنی احمدزی، رسما و علنا پروژه ی کوچ اجباری را در مناطق مرکزی افغانستان پيش می برد؟ هر ساله گروه های تا دندان مسلح با داشتن سندهای جعلی صادر شده توسط پادشاهان ظالم، همراه با ده ها هزار گوسفند و بز و شتر به جان و مال مردم فقير مناطق مرکزی حمله می کنند و همين آقای حشمت غنی احمدزی است که می گويد آن هایی که مسلح و با ده ها هزار گوسفند و بز و شتر به ملکيت مردم تجاوز می کنند فقير هستند و مردم باشنده مثلا بهسود نباید مانع آنان شوند.

شنبه 23 مه 2009

علی احمد جلالی، انورالحق احدی، اشرف غنی احمدزی و زلمی خلیل زاد هنوز درخواست ترک تابعيت آمريکا نکرده اند

يک مقام سفارت آمريکا در کابل که نخواست نامش فاش شود به کابل پرس گفت که تاکنون اين سفارتخانه هيچ درخواستی مبنی بر ترک تابعيت آمريکا از آمريکایی هایی که افغانی الاصل هستند دریافت نکرده است.

شنبه 25 آوريل 2009