کابل پرس

طرح پیشنهادی محمد عوض نبی زاده درباره نظام فدرالی در افغانستان

2021-04-08T03:11:51Z

بنابرخصوصیات اجتماعی و فرهنگی، ترکیب قومی و موقعیت جغرافیائی افغانستان را می توان به ایالتهای گوناگون مطابق به حضور فیزیکی و شعاع وجودی نفوس اقوام باشنده در هر محل و خصوصیات قومی، جغرافیایی و فرهنگی تقسیم و نامگذاری نمود تا هیچ یک از اقوام به بهانه تعلقیت قومی، زبانی و مذهبی مورد تبعیض و بی عدالتی های هویتی قرارنگیرند. با در نظرداشت نام های قدیمه ی مناطق مختلف و تقسیم زون ها در دهه هشتاد میلادی و ترکیب قومی و اتنیکی و موقعیت و ساختار جغرافیائی و فرهنگی، افغانستان را می توان به یازده ایالات ذیل تقسیم نمود:

اول : – ایالت شمال (ترکستان) که شامل ولایات بلخ، جوزجان، فاریاب، سمنگان و بخشی از سرپل می شوند که مرکزیت ایالت شهرمزارشریف خواهد بود.
دوم :- ایالت شما ل شرق (قطغن) که شامل ولایات قندوز، بغلان، تخار و بدخشان می شوند که مرکزیت ایالت شهر قندوز خواهد بود.
سوم :- ایالت دند شمالی (کوهستان) که شامل ولایات پروان، پنجشیر و کاپیسا است که مرکزیت ایالت شهر چاریکا خواهد بود.
چهارم:- ایالت هزارستان مرکزی و شمالی که مرکزیت آن بامیان بوده که شامل بامیان و مناطق هزاره نشین پروان، سرپل، سمنگان و بغلان می شوند.
پنجم:- ایالت هزارستان غربی که مرکزیت آن شهر نیلی دایکندی بوده که شامل دایکندی و مناطق هزاره نشین غور، ارزگان جنوب شرقی وبرخی مناطق هزاره نشین غزنی و بامیان همجوار با دایکند ی می شوند.
ششم:- ایالت هزارستان جنوبی که مرکزیت آن جاغوری بوده که شامل جاغوری و مناطق هزاره نشین غزنی، زابل و مناطق هزاره نشین همجوار ارزگان شرقی، جنوب غربی، را شامل می گردند.
هفتم:- ایالت هزارستان شرقی که مرکزیت آن بهسود بوده که شامل بهسود و برخی از مناطق هزاره نشین ولایات وردک – میدان و غزنی، کابل می شوند.
هشتم:- ایالت غرب که شامل ولایات هرات، غور و بادغیس، فراه و نیمروز است که مرکزیت ایالت هرات خواهد بود.
نهم:- ایالت جنوب که شامل ولایات قندهار، هلمند، ارزگان مرکزی و جنوب غربی و ولایت زابل میشوند که مرکزیت ایالت قندهار خواهد بود.
دهم:- ایالت شرق که شامل ولایات ننگر هار، کنر، لغمان و نورستان است که مرکز ایالت شهر جلال آباد خواهد بود.
یازدهم:- ایالت جنوب شرق که شامل ولایات پکتیا، پکتیکا، خوست، لوگر و برخی از محلات جنوب غربی غزنی که مرکزیت ایالت شهر گردیزخواهد بود.

از انجاییکه ایالت های هزارستان که شامل ولایات بامیان و دایکندی و مناطق هزاره نشین ولایات غزنی، میدان وردک، پروان، غور، سرپل، سمنگان و بغلان را که هم سرحد با هزارستان مرکزی است احتوا می نمایند و اکثریت نفوس این مناطق را اقوام هزاره تشکیل می دهند که باید برای تشکیل این ایالتها در مناطق هزاره نشین ایجاد بیش از سی وهفت ولسوالی های جدید ذیل در برخی ازمناطق هزاره نشین افغانستان مد نظر گرفته شوند.
۱- ولسوالی جدید بنام شهیدان و قرغنه تو از قریه جات فعلی مرکز بامیان
۲- ولسوالی جدید بنام فولادی و یا کوه بابا از قریه جات فعلی مرکز بامیان
۳- ولسوالی جدید بنام کالو و عراق از قریه جات فعلی مرکز بامیان و ولسوالی فعلی شیبر
۴- ولسوالی جدید بنام بند امیر و فیروز بهار از مربوطات قریه جات ولسوالی فعلی یکاولنگ و قسمتی از شیبرتوی مرکز بامیان
۵ – ولسوالی جدید بنام سرقول و سیاه دره از قریه جات ولسوالی فعلی یکاولنگ
۶- ولسوالی جدید بنام ده سرخ و کوتل شاتو از قریه جات ولسوالی فعلی یکاولنگ
۷- ولسوالی جدید بنام مهر و تره پس و رزدسنگ از قریه جات ولسوالی فعلی پنجاب
۸- ولسوالی جدید بنام تگاب برگ و غرغری از قریه جات ولسوالی فعلی پنجاب
۹- ولسوالی جدید بنام اخضرات و پیتاب جوی از قریه جات ولسوالی فعلی پنجاب
۱۰- ولسوالی جدید بنام سرخجوی از قریه جات ولسوالی فعلی ورس
۱۱- ولسوالی جدید بنام قوناق از قریه جات ولسوالی فعلی ورس
۱۲- ولسوالی جدید بنام سلطان رباط ازقریه جات ولسوالی فعلی ورس
۱۳- ولسوالی جدید بنام صد خانه از ولسوالی فعلی شهرستان ولایت دایکندی
۱۴- ولسوالی جدید بنام لرگر وبرگراز قریه جات ولسوالی فعلی شهرستان ولایت دایکندی
۱۵- ولسوالی جدید بنام ولسوالی کجاب از قریه جات مرکز بهسود فعلی ولایت میدان -وردک
۱۶- ولسوالی جدید بنام کوه بیرون و کوتل گردندیوال و دهن ریشقه از قریه جات ولسوالی مرکز بهسود فعلی ولایت میدان – وردک
۱۷- ولسوالی جدید بنام قول خویش از قریه جات ولسوالی حصه اول بهسود فعلی ولایت میدان – وردک
۱۸- ولسوالی جدید بنام دهن ابدله از قریه جات ولسوالی حصه اول بهسود فعلی ولایت میدان – وردک
۱۹- ولسوالی جدید بنام کوتل اونی سیاه خاک و سرچشمه از قریه جات ولسوالی حصه اول بهسود وولسوالی جلریزفعلی ولایت میدان – وردک
۲۰- ولسوالی جدید بنام ولسوالی دایمیرداد شرقی و دشت کتب از قریه جات ولسوالی حصه اول بهسود فعلی و ولسوالی دایمیرداد فعلی ولایت میدان – وردک
۲۱- ولسوالی جدید بنام جرغی و بورجگی از قریه جات ولسوالی ناهور فعلی ولایت غزنی
۲۲- ولسوالی جدید بنام سراب و ککرک از قریه جات ولسوالی جغتو فعلی ولایت غزنی
۲۳- ولسوالی جدید بنام کوتل زردالو از قریه جات ولسوالی قره باغ فعلی ولایت غزنی
۲۴- ولسوالی جدید بنام انگوری و زیرک از قریه جات ولسوالی جاغوری فعلی ولایت غزنی
۲۵- ولسوالی جدید بنام داود والمیتو از قریه جات ولسوالی جاغوری فعلی ولایت غزنی
۲۶- ولسوالی جدید بنام مالستان شرقی از قریه جات ولسوالی مالستان فعلی ولایت غزنی
۲۷- ولسوالی جدید بنام انده از قریه جات ولسوالی شیخ علی فعلی ولایت پروان
۲۸- ولسوالی جدید بنام دره ی ترکمن از قریه جات ولسوالی سرخ وپارسا فعلی ولایت پروان
۲۹- ولسوالی جدید بنام دره ی سرخ از قریه جات ولسوالی سرخ و پارسا فعلی ولایت پروان
۳۰- ولسوالی جدید بنام کرمان از قریه جات ولسوالی لعل و سرجنگل فعلی ولایت غور
۳۱- ولسوالی جدید بنام سرجنگل از قریه جات ولسوالی لعل و سرجنگل فعلی ولایت غور
۳۲- ولسوالی جدید بنام بندراز قریه جات ولسوالی پسابند فعلی ولایت غور
۳۳- ولسوالی جدید بنام بلخاب بالا از قریه جات ولسوالی بلخاب فعلی ولایت سرپل
۳۴- ولسوالی جدید بنام سنک چارک غربی ازقریه جات ولسوالی سنک چارک فعلی ولایت سرپل
۳۵ – ولسوالی جدید بنام کوهستانات جنوبی از قریه جات ولسوالی کوهستانات فعلی ولایت سرپل
۳۶- ولسوالی جدید بنام دره صوف علیا از قریه جات ولسوالی دره صوف فعلی ولایت سمنگان
۳۷- ولسوالی جدید بنام پشت بند از قریه جات مرکزی ولایت سمنگان

نوت – این طرح پشنهادی شاید نواقص زیادی داشته باشد روی هم رفته می تواند بحیث یک طرح ابتدائی مورد استفاده قرار گیرد.

تفويض رتبه‌ی مارشالی با تحقیر و زور به قدرتمندترین مرد شمال

2020-07-30T04:31:30Z

رتبه ی مارشالی عالی‌ترین مقام نظامی در کشورهای بریتانیا، فرانسه، آلمان، روسیه و چین است که به نام 'فیلد مارشال' یاد می‌شودو در نیروهای زمینی آمریکا جنرال پنج ستاره معادل مارشال ودر ایران رتبه بالاتر از ارتشبد رتبه ی مارشالی است و در فرانسه رتبه ی مارشالی به عنوان افتخار در زمان جنگ برای افراد اعطا میشوند. اما درافغانستان ، مارشال شاه ولی خان، عموی محمد ظاهر، پادشاه پیشین افغانستان و مارشال محمد قسیم فهیم، معاون پیشین رئیس جمهوری به رتبه مارشالی رسیدند. اکنون تفويض رتبه‌ی مارشالی ,با تحقیر و زوربه قدرتمندترین مردشمال یعنی مارشال دوستم که در شهرشبرغان طی مراسیم خاص وباشکوه با حضورداکترعبدالله انجام شد ولی ارگ باسکوت رسمی وتحقیر رسانه ی این محفل باشکوه را نادیده گرفت در حالیکه اهدای رتبه ی مارشالی به دوستم تنها برای شخص اونیست بلکه قدردانی از مردمی است که اصل تقسیم قدرت و اشتراک همه ی اقوام در ساختار کشور وتمثیل برای حفظ تنوع قومی درافغانستان میتواند یک ضرورت باشد؛ به اين ترتيب این فرزند روستا زادهء خواجه دوكوه ولايت جوزجان با ابرازشایستگی نظامی خود از یک سرباز عادی تا درجهٔ ستر جنرالی و باالاخر به عاليترين رتبه نظامى كشور یعنی مارشالى رسيد. مارشال شدن دوستم، نه روا داری غنی وعبدالله است ، بلکه حق مسلم وی بود و غنی با دل ناخواسته مجبور به امضای فرمان شد زیرا برای حل بن بست سیاسی میان محمد اشرف غنی و عبدالله مارشال عبدالرشید دوستم با فرمان رئیس جمهوری به بلندترین رتبه نظامی مارشالی ارتقاء و در عین زمان عضویت شورای عالی دولت و شورای امنیت ملی را خواهد داشت. گرچه ، جایگاه او برای تعدادی تلخ و برای بخشی از یک توافق سیاسی است ولی برای اکثریت مردم کشور ما ، مارشال دوستم، نشانه‌ای در تاریخ است چون تابوهای زیادی با دستان این مرد شکسته شده است.
شایدسپارتاکوس نامی آشناتر باشد که رد پایش را تا پشت خانه‌ی مارشال دوستم بکشانیم, زیرامارشال دوستم چون مارشال فوزی چقماق خواهد بود که یکجا با همرزمانش برای وطنش جنگید و در برابر اهریمن هیچ گاهی سر تسلیم فرود نیاورد. در قاموسی که سال‌های اخیر مردم کشور ما با آن آشناست، اسم مزاری نیز با اسم مارشال دوستم یکجا در خاطره‌ها حک شده اند ؛ گرچه مزاری و دوستم و سپارتاکوس سازندگان تاریخی نیستنداماچهره های اندکه برصفحات «حباب‌»گونه در تاریخ مانده اند. مارشال دوستم، درست مانند مزاری و سپارتاکوس، نه فیلسوف اخلاق و نه معلم سیاست و فلسفه و عرفان و هیچ چیزی دیگر از این افسانه‌های خوش‌نما را به نام خود بخیه نمی‌زندولی او تابوشکن تاریخ لقب می‌گیردکه خواب‌های زیادی از نام او آشفته شدند. چون مارشال دوستم با نول تفنگش داکتر نجیب را از تخت به زیر کشید که با توپ و تانک و سکات و میگ و هیلی کوپتر رژه رفت و بر پشت اسب نشست و دریشی پوشیدکه او توانست رتبه بريد جنرالي توسط ببرک کارمل ورتبه تورن جنرالی توسط داکتر نجیب الله ورتبه دگر جنرالي و عنوان مجاهد بزرگ و لقب خالد بن وليد را از سوی مجددي ورتبه ستر جنرالي و رتبه فرمانده کل نیروهای مسلح راتوسط استاد ربانی و آقای کرزی ومقام معاونيت اول رياست جمهوری ورتبه ستر جنرالي توسط محمد اشرف غنی راحاصیل نماید و سال گذشته جنرال اسکات میلرقوماندان عمومی ناتو در افغانستان نیز در سینه دوستم در شبرغان ، دو مدال قهرمانی را به پاس خدمات او از آدرس سازمان مذکور به اقای عبدالرشید دوستم اهدا کرده است. مارشال عبدالرشید دوستم ، از محبوبیتی شگفت انگیزی در میان مردم برخورداربوده است زیرا رویدادهای نزدیک به 40 سال گذشته، ازجمله تظاهرات اعتراضی و حق طلبانهٔ 21 روزهٔ مردمان تمام ولایات شمال کشور به شمول ولایتهای بامیان و هرات با شعار در خواست برگشت جنرال دوستم از تبعید و رهایی قیصاری، شاهد دلیل انکار ناپذیر محبوبیت او در میان مردمان کشورکه ا ورابه یکی از کاریزماتیک‌ترین رهبران تاریخ این سرزمین بدل کرده اند .
گرچه دشمنانش بارها تلاش کردندتا او را منزوی کنند؛ ولی ، مارشال «عبدالرشید دوستم» بودکه محکم ایستادو پایگاهش راحفظ کرد و کسی نتوانست بین او و مردمش فاصله بیندازندو با هزاران توطیه ودسیسه مجادله نمود و با حمایت مردم خود پیروزمیدان شد .گرچه مارشال دوستم تحصیلات آکادمیک نظامی ندارد؛ ولی در میدان جنگ آبدیده شده وفاصله‌ی بین او و مردمش وجود ندارد واو بخاطر حفاظت از تمامیت ارضی و نوامیس مردم کشوربهترین فرزندان خویش را در زمان حاکمیت داکتر نجیب الله ، اقای ربانی، ملا عمر ، کرزی و غنی در جبهات جنگ از دست داد . اگرمارشال دوستم مربوط به یک اقلیتی قومی نمی بود ؛ خلیلزاد و اشرف غنی و کرزی امریکا را ترغیب میکردند تا در فردای فتوحات شمال؛ رتبه ی مارشالی را در قلعه جنگی مزار شریف؛ به وی اعطا می نمودو خوب می بود که مارشالی آقای دوستم یکجا با مارشالی فقید محمد قسیم خان فهیم در هنگام سقوط حکومت طا لبان صادرمیشد ودر شرایطیکه کلیه ، رتب عالی و نشان های کشور با نامهای وزیر محمد اکبرخان ، امان الله خان ، محمد داوود خان ، محمدگل خان مومند ، حامد کرزی ، رزاق اچکزی,قهرمان ملی افغانستان ، استادربانی ، مارشال محمد قسیم فهیم و دیگران مزین شده است .از انجاییکه رخ داد های پس از فرو پاشی اتحاد شوروی دگرگونی های عمیق سیاسی و نطامی را درجهان ایجاد و درافغانستان نیز تاثیردربراندازی نظام سیاسی کشورما داشته که در سال‌های پایانی حکومت داکتر نجیب‌الله ، تبدیلی بی موجب مومن اندرابی، اعزام رسول بی خدا، و جبار قهرمان در مزار شریف، و سپردن صلاحیت های گسترده به جمعه اسک به خاطر گرفتاری مارشال دوستم و دیگران از طرف داکتر نجیب الله دلیل روی گردانیدن اقای دوستم ازدولت وقت گردید . درحالیکه اوپیشنهاد معقول تشکیلاتی داشت اما دکتر نجیب الله آن را قبول نه کرد که باعث براندازی حکومت او در کابل شد .
عبدالرشید دوستم در سال 1371 خورشیدی حزب سیاسی را تحت عنوان جنبش ملی اسلامی افغانستان تأسیس وبه همکاری با مجاهدین رو آورد او پیش از سقوط دولت مجاهدین به رهبری برهان الدین ربانی علیه او جنگید وحتی مدتی را نیز با گلبدین حکمتیار، متحد شد. در حالیکه از سال 1371 تا سال 1376 نبرد ها میان گروه های مختلف جهادی درشهر کابل و اکثر شهرهای کلان کشورادامه یافت و در طول این مدت دوستم بیشتر متمرکز در صفحات شمال بود و در اوج قدرت خود ، در شمال افغانستان پول جداگانه چاپ میکردویک حکومت مستقل، را با مدیریت مؤثر در ولایات شمال شرق و شمال از بدخشان تا بغلان و از آنجا تا بادغیس تأسیس نمود ودر حالیکه اکثر نقاط افغانستان به خصوص شهر کابل در آتش جنگ میسوخت که حکومت وی در شمال به پناه گاه صدها هزار مهاجر و بی جا شده داخلی تبدیل شد. وی تمامی نهاد های دولتی را در شمال کشور حفظ و تحکیم بخشید، پایپ لاین گاز را از شبرغان به مزارشریف تمدید وتمام عناصر اساسی یک حکومت و فعالیت های فرهنگی را توسعه داد و ارزش های دموکراتیک در شمال افغانستان را نهادینه کرد .اقای دوستم تاکنون همه ی دسایس و انواع پلانهای تخریبی و انتحاری دشمن را خنثی و مقاومت نموده که از آغاز فعالیت تا هنوزآماج بیش از 20 حملهٔ تروریستی، انتحاری و مین گذاری بوده، که از تمام آنها جان سالم بدر برده است. چنانچه مورخ و اسلام شناس امریکایی برایان گلین ویلیامز استاد دانشگاه ماساچوست امریکا، کتابی را به نام «آخرین سپهسالار» نوشته که دوستم را «تاریخ زنده» افغانستان نامیده و اورا به نام قدرتمندترین مرد شمال یاد کرده است.در ضمن هالیود کمپنی مشهور فلم سازی جهان در امریکا با تهیهٔ یک فلم هنری هیجان انگیز به نام «دوازده جنگاور»، سیمای قهرمانانهٔ اقای دوستم را درنبرد مظفرانه اشغال شهر مزار شریف به سواری اسپ به تصویر کشیده است.
از انجاییکه آقای غنی به خاطر اعطای رتبه مارشالی به دوستم از طریق گوناگون تلاش کرد تا مانع مارشال‌ شدن او شودکه او از سفارت‌های خارجی خواسته بود، درباره مارشال‌ شدن دوستم واکنش نشان بدهند اما هیچ سفارتی به این خواست ارگ پاسخ مثبت نداده بود. دوستم منحیث یک قوماندان و رهبر جنگ های 42 ساله مطرح است ودر دودهه ی اخیر کسی نتوانسته این جایگاه و پایگاه را از نزد دوستم بگیرد. گرچه حکومتهای استاد ربانی وطالبان, جنرال مالک, اکبر بای ,انجنیر احمد ایشچی و داکتر خلیلزاد وداکتر غنی همراه باتوطئه های مختلف و کسان دیگری تلاش کردندتا این جایگاه وپایگاه را ازاوبگیرند اما ؛ جایگاهش را از (دوستم) گرفته نتوانستند و از سوی دیگر سنگین ترین اعتراف در قبال مارشالِ نبرد های دورانساز دردوره موجودیت نیروهای امریکا در افغانستان که غرب وامریکا برای درهم کوبیدن (جنگ سالاران) اقوام غیر یشتون تمرکز نمودند زیرا غرب و امریکا نمیتوانند بر اقوام غیر حاکم تکیه و اعتماد کند؛ چون جهادی ها و «طالبان» را که متعلق به قبیله حاکم اند جنگ سالار تلقی نمیکنند. اکنون که ابرهای تیرهٔ اتهامات ناروا و دسایس دشمنان داخلی و خارجی باشتراک حلقات معلوم الحال اطراف ارگ به شکست منجر گردیده است دوستم تنها باز مانده دوران مقاومت بر ضد طالبان است که حضوری موثر و لشکر عظیم وفادار در سایه دولت را دارد دولت تک قومی ارگ بر همه اقوام غیر پشتون به دیده تردید و دشمن می نگرند به ویژه اینکه بسیاری از پشتون های افراطی طالب وغیر طالب خاطرات ناگوار از شکست هایشان در برابر دوستم در دوران‌های مختلف جنگهای ناپایان این کشور دارند که در دولت کنونی حضور فعال و ماندن مارشال دوستم را تحمل نخواهند کرد.چنانچه درین روز ها ی نزدیک حاجی حسن یکی از ناقلین شمال در بغلان وفرد دیگری در قندهارنعره کنان اعتراض خودها را ابرازو در ستیژ محافل رسمی خودها رابرهنه نمودند وبرای ، نشان دادن خشم و بیزاری خودها ، ذلیلانه، لنگی، پیراهن و تنبان شان را درکمال بی حیایی، دم چشم صد ها مرد و زن دور انداخته و فریاد زد ندکه چرا دوستم مارشال شده است؟
بیست وششم - جولای - 2020 - میلادی

ابعاد سیاسی و قومی تهاجم مسلحانه کوچیها درمناطق هزاره نشین

2020-07-12T13:29:33Z

اکنون فشار جنگی از سوی کوچیهای طالبی، بدستور حامیان دولتی شان به مقصد امتیازگیری در " کمیسیون ملی حل معضل کوچی ده نشین تشدید یافته " است، اما مقاومتگران هزارستان امسال نیز مانند سالهای گذشته از جغرافیای هزارستان دفاع میکنند، تا شوونیزم قبیله، از خواب و خیال تسخیر کامل هزارستان نا امید گردند و این هدف کوچیهای متجاوز ، به شکست دایمی تبدیل شود.

بر خلاف قرن ها تسلط منطق ارسطویی اکنون تمدن بشری منطق تازه ی را در زندگی انسانها ساخته اند اما برخی از گروه های بشری مانند کوچی ها، یکی از این گروه های انسانی است که از شهر نشینی و منطق جدید نا راضی است. از انجائیکه کوچیهای افغانستان تعریف صنفی ندارد و مولود توارث تباری اند و باید هویت کوچیگری به عنوان یگانه صنف مالچران بدون تعلق تباری به طور یکسان تعریف وکوچی گری، سیاسی و قومی قانونا لغو گردد، در غیر آن کوچیگری به عنوان یک معضله ی ملی باقی خواهد ماند. درحالیکه صنف کوچی در تمامی مناطق افغانستان وجود دارند اما حکومت های تک قومی صرفا کوچی های هر دو طرف خط دیورند را کوچی بحساب میاورند و کوچی های مناطق مرکزی , شمال و دیگر ساحات کشور را کوچیهای مالچر نمیداند که این عمل حکومت ها امتیاز دهی بیک گروه قومی خاص پنداشته میشود. چون کوچی یک پدیده ی صنفی است ولی کوچیهای کنونی به یک هویت تباری، فزون خواه و یک جریان سیاسی، اقتصادی و امنیتی تبدیل و اکثرا به سیاست مدار، تاجر، وکیل پارلمان، جنرال نظامی و یا حتی رییس جمهورتبدیل شده اند. اما صرف همه دارندگان تذکره با هویت کوچی نه به عنوان یک صنف بلکه به عنوان یک جریان قومی، سیاسی تا چندین نسل از حقوق و امتیازهای مادی و معنوی کوچی گری برخوردار می باشند .چنانچه حکومت کنونی در سالهای اخیر برای کوچی ها 200 هزار نمره زمین در کابل برای سکونت داده است و کوچی ها غالبا مالک اپارتمان های کلان و سوپر مارکت ها و شهرک های بنام کوچی آباد در شهر کابل و در برخی از دیگر شهر های بزرگ افغانستان هستند. پدیده ای کوچی زمانی به یک پدیده سیاسی و قومی تبدیل شد که برای غصب سرزمین ، علفچر ها ، دشت ها ، بیابان ها و کوه های هزارستان توسط امیر عبدالرحمن آغاز و تا امروز ادامه دارد.
گرچه بعد از مرگ موصوف جانشین آن امیر حبیب الله در مورد هزاره ها تجدید نظر کرد و فرمان ذیل را صادر و مطابق این فرمان, فرمان های قبلی در مورد هزاره ها را باطل وگفت که خود هزاره صاحب ملک و منال خود هستند ،زیرا درفرمان امیر حبیب الله خان ازهزاره ها دعوت میشود تا از مهاجرت و پریشانی بر گردند وبه خانه و سرزمین و ملک باقیمانده شان جابجا گردند تا بقیه جایداد ، خانه و زمین شان ، به " " مهاجران و ناقلین پشتون" داده نشود.

متاسفانه کوچی ها به ناحق ادعا دارند که فرمان دارند در حالیکه در عصر حاضر داشتن چنین فرمانها مایه شرمساری ، است وعقل سلیم نمی پذیرد که فرمان نسل کشی ، پاکسازی قومی و تصرف خانه ها ، دشت ها و کوهستان ها مدار اعتبار باشد . در حال حاضر فرمان های امیر عبدالرحمن برای اشغال سرزمین و کوهستان هزاره ها توسط کوچی ها یادآوری از نسل کشی و جنایت علیه بشریت است که هیچ انسان با وجدان و با شرف از آن حمایت نمی کند .بنا برین هیچ دولت ، هیچ حاکمی حق ندارد که فرمان برای اشغال سرزمین یک قوم را صرف بخاطر کوچ اجباری و پاکسازی قومی بدهد. اگر ارگ کابل بخواهد میتواند پرابلم کوچی ها را با لغو فرمان های امیر عبدالرحمن حل نمایند چون مناطق هزاره نشین برای دامداری خود هزاره ها کفایت نمیکند و از همین سبب هزاره ها اکثرا مجبور به کوچ از محل خود می‌شوند. باوجود آنکه سال ها از حل معضله ی کوچیها بحیث یک زخم ناسور سخن گفته می شود وتهاجم کوچی ها سالهاست دغدغه ذهن مردم هزاره در ولایات هزاره نشین مرکزی شده وهر سال در فصل بهار شدت می گیرد.

تهاجم مسلحانه کوچیها صرف محدود به بهسود ودای میر داد میدان وردک و غزنی نبوده بلکه یک مسله ی سیاسی امنیتی با اهداف دراز مدت است . از سوی دیگر در روزهای اخیر براثر تهاجم کوچیهای مسلح درولسوالى های حصۀ اول و دوم بهسود ودایمیر داد ميدان وردک و ولسوالی ناورولايت غزنی درگیری های مسلحانه رخ داده است که دراین درگیری ها هر سال تقریباً ده ها نفر از دو طرف کشته و زخمی واسیرمیشوند . در صورتیکه افراد مسلح کوچی نما که به باشندگان این مناطق حمله کرده اند، کوچی نیستند بلکه طالبانی هستند که به شکل کوچی درآمده و اینک قصد دارند که به مناطق بهسود , دایمیرداد و خوات ناور غزنی ودیگر ساحات هزاره نشین نفوذ نموده تادر ین مناطق ناامنی ایجادنمایند. اگرکوچیگری شیوه‌ی زندگی است، حکومت باید این شیوه‌ی زندگی را تعریف وکوچیها ی مسلح ، را باید مشخص کند که چرا این کوچی های مسلح به محل زندگی مردم هزاره مرکزی افغانستان میروند و مردم را میکشند، خانه‌ها ومزارع مردم محل را تخریب میکنند. اگرحکومت جلوی تجاوز کوچیهای مسلح را نگیرد، به معنای این است‌که حکومت از نفاق و جنگ قومی حمایت می‌کند.در شرایطی که تمام دنیا با بیماری خطرناک و واگیر ویروس کرونا دست و پنجه نرم میکنند، که ویروس کرونا میتواند از طریق مواشی وخود کوچی از یک منطقه به منطقه ای دیگر در جریان نقل مکان کردن باعث آلودگی آن منطقه گردد. بیماری کرونا شوخی بردار نیست و انتقال این بیماری انتقال مرگ محسوب میگردد و کوچی در چنین شرایطی که وارد افغانستان میشوند و مناطق مختلفی را در این کشور می پیمایند، که ویروس کرونا را در تمام این مناطق گسترش داده و سبب مرگ و میر فراوان میگردد. پس وظیفه شرعی و قانونی دولت است تا مانع ورود کوچیهای طالبی پاکستانی در کشور گرددو از هلاک شدن مردم توسط این بیماری که توسط کوچی به منطقه آورده میشود، جلوگیری نماید.
اکنون فشار جنگی از سوی کوچیهای طالبی، بدستور حامیان دولتی شان به مقصد امتیازگیری در " کمیسیون ملی حل معضل کوچی ده نشین تشدید یافته " است، اما مقاومتگران هزارستان امسال نیز مانند سالهای گذشته از جغرافیای هزارستان دفاع میکنند، تا شوونیزم قبیله، از خواب و خیال تسخیر کامل هزارستان نا امید گردند و این هدف کوچیهای متجاوز ، به شکست دایمی تبدیل شود. اگر کوچی ها "حق" اسکان را دارند ، پس اسکان آنها نباید حق زندگی ، مالکیت و زندگی مسالمت آمیز و مصونیت دیگران را سلب کند. حل قضیه کوچی ها مسوولیت دولت است ، دولت باید با ایجاد ظرفیت ها و امکانات این کار را انجام بدهد ، حل مساله کوچی ها باید ، دایمی ، واقعبینانه و عاری از احساسات قومی ، بهره برداری های سیاسی و دامن زدن به نفاق ملی باشد.هرگاه اگردولت اراده داشته باشد میتواند ، دشت های سوزان دلارام ، بکواه و غیره را که به بسیار آسانی زیر آب می شوند ، به زمین های زراعتی تبدیل کند ، که نه تنها قابلیت جذب کوچی ها بیشتر می گردد، بلکه هزاران دهقان کم زمین و بی زمین صاحب زمین خواهند شد. از دیدگاه نظام های حاکم تکقومی موضوع "کوچی" عقبه تاریخی و ریشه در سیاست"تبعیض" داردچون انحصار طلبان قدرت در طول تاریخ خواسته اند از ین موضوع نیزبرای تداوم قدرت و موجودیت خود استفاده کنند. باقی گذاشتن "زخم ناسور کوچیگری" برای تداوم نزاع کوچی و مردم محلی، خط سرخ و ناموس قدرت طلبان و انحصارگرایان است که هرگز برای حل آن تن در نخواهند داد. زیرا اگر آنان به راه حل های ملی تن در دهند، دیگر هیچ ابزار و شیوه ای برای ادامه استفاده جویی از قدرت را نخواهند داشت.

بطور نمونه نورمحمد تره کی گفته بود که : راه حل کوچی ها آنست که هزاره ها را از مناطق شان به جاهای دیگر کوچ بدهیم! درعین حال بعد ازتسخیرهزارستان توسط طالبان ، ملک نعیم کوچی به عنوان نماینده خاص طالبان درهزارستان تعیین و قتل عام بامیان ویکاولنگ سازماندهی وبت های بامیان تحت رهبری مستقیم اومنفجر گردیدند. گرچه پس از قیام نظامی ثوروحضور مجاهدین در کابل، کوچیها فرصت رفتن درهزارستان را نیافتند .ولی همه‌ساله کوچی‌ها بر مناطق مرکزی هجوم می‌برند و دست به کشتار وغارت و ویرانگری می‌زنند. برای این که مهم‌ترین و جدی‌ترین سیاست در حکومتهای تکقومی سیاست ناتوان‌سازی و آواره‌سازی مردمانی است که از بخت بد همزبان و هم‌تبار حاکمان امروزی نیستند. در حالیکه حکومت افغانستان، به آسانی می‌تواند جلو تهاجم کوچی‌ها بر مردمان دیگر را بگیردو از بودجه‌ی دولت به کوچی‌ها کمک کند تا به جای توسل به وحشت و غارت به زندگی متمدنانه‌ رو بیاورند. اما دولت عمدا مزاحمت برای تهاجم مسلحانه کوچی ها، در مناطق هزاره نشین کشورایجاد نمی کند. دولت دفاع مشروع هزاره ها را مانع می شود ، تا زمانیکه کوچی ها دست بالا درجنگ دارند، دولت کاری نمی کند. در حالیکه در برابر چنین "یک وحشتی" جز «دفاع ازادیبخش» همه ای راه ها به بن بست می رسند زیرااین سریال بیش از 300 سال ادامه داشته که هیچ روزنه ی امید وراهی جز دفاع، به هر وسیله و امکان دیگر برای مردم مناطق هزاره نشین ی باقی نمی ماند. مردم هزاره حق دارند از خود، ناموس و منطقه خود که توسط کوچی ها مورد تجاوز قرار گرفته دفاع و برای جلوگیری از گسترش بیماری کرونا ازمرزهای هزارستان محافظت نمایند حامیان کوچی باید بدانند که دیگر عصر عبدالرحمن به پایان رسیده و مفکوره برتری قومی در افغانستان جایگاه ندارد. اگر مردم بهسود , دای میر داد و خوات ناورغزنی مقاومت بیشتر کنند و متحدانه تر علیه کوچی ها بایستند، بعد از چند سال کوچی های طالب نما دیگر به هزاره جات نخواهند رفت.
دوازدهم -جولای- 2020 - میلادی

ابعاد پیچیده ی پیامدهای صلح آمریکا و طالبان

2020-06-14T13:20:47Z

از انجاییکه امریکا در دهه هشتاد میلادی زیر ماسک شعار اسلامی برای حمایت از تنظیم های مجاهدین مداخله در امور داخلی افغانستان را شروع وبشکل مخفی پول لازم را در اختیار تنظیمهای مجاهدین افغانستان قرارمیداد چنانچه که برژنسکی مشاور ریگن ریس جمهور سابق امریکا در سال ۲۰۱۰م اعلام کرد که بزرگترین دست آورد امریکا در افغانستان در دهه هشتاد این بود که شوروی را وارد افغانستان ساخت و بعد افغانستان را به ویتنام شوروی تبدیل کرد ولی غافل از آنکه امروز همان ویتنام شوروی ,افغانستان رابه ویتنام امریکا بدل نموده وپی آمد ظهور طالبان که سیاست امریکا در قبال افغانستان بمثابه بلعیدن یک طعمه خام بود وحالا در گلو بند مانده که غیر قابل قورت شدن برای امریکا گردیده است. امریکا اکنون نیزبرای پیشبرد اهداف استراتیژیک خود در منطقه میخواهدطرح های بریژنسکی را در جنوب آسیا عملی سازد. چنانچه اخیرا اقای ترامپ گفته که ادامه‌ی جنگ به نفع طالبان است چون آن‌ها از امریکا پول می‌گیرند. این صادقانه‌ترین سخنی است که از زبان رییس‌جمهور امریکا پیرامون جنگ‌های نیابتی در افغانستان تاهنوزگفته شده است اما فقط فرقش در این ‌است که کارتر، ریگان و بوش پدر وقتی از بانک‌های ریاض، بحرین و دوبی به اسلام‌آباد برای مجاهدین صد ها ملیون‌ دالر واریز می‌کردند می‌گفتند مجاهدین برای اسلام و آزادی می‌جنگند، بیست سال قبل نیزامریکا حکومتی را با رو پوش جلسه بن در افغانستان تهداب نهاد که جنگ را در کشور ما به ابعاد وسیعتر و نیرومند تر از قبل رهبری کرد و طالبان و گروه اهریمنی داعش رانیز برای اهداف استراتیژیکیش در کشور ما جابجا وکشور ما را به جهنم مبدل ساخته و در پی اشتعال بیشتر این جهنم میباشد .

در دورانی که تمرکز جهان روی شیوع ویروس کرونا بود، ایالات‌متحده آمریکا و طالبان توافقنامه‌ای رابه‌منظور پایان جنگ هجده‌ساله در افغانستان به امضا رساندند.”ولی امضای این توافقنامه پایان جنگ در افغانستان نیست .چون مردم افغانستان ظهورحکومت طالبان در دهه ۱۹۹۰ میلادی را از یاد نبرده‌اند .زیرا ؛ شرایط داخلی و تعجیل امریکا ، امکان امتیازگیری طالبان از واشنگتن را بیشتر کرده ومعاهده ی صلح کذایی آمریکا وطالبان در چنبرهٔ اهداف استراتژیک آمریکا و پاکستان تدوین وگذرگاهی را بسوی صحرای مرگ باز گشوده است وپاکستان می‌خواهد یک دولت هماهنگ با خودش در کابل روی کار بیاید تا بتواند شورای کویته را بر اساس راهبردهای خود هدایت کند. زیرا جوهر اصلی لشکر نیابتی پاکستان برای ، استقرار صوبه پنجم پاکستان در افغانستان خواهد بود که در پس منظر سناریوی قطر میتوان دشنه های خون را کف دست زلمی خلیلزاد و طالبان وروی انگشتان سردمداران ارگ و سپیدار مشاهده کرد. گرچه می توان درباره صلح بین الافغانی دیدگاه مثبت نیگرانه ودید گاه منفی وبدبینانه، رابا در نظرداشت شرایط پبش آمده دربین سیاسیون افغانستان و عدم صداقت غرب به مثابه میانجی پروسه صلح ابراز نمود و اما دربرخی ازانکشافات مرموز جدیدکه سه تن از میان هیات پنج نفری طالبان در سفارتهای قطر و آمریکا در کابل طی یکماه اقامت خود در کابل، بدور از چشم ارگ، با افرادی چون حامد کرزی، داکتر عبدالله، محمد حنیف اتمر، گلبدین حکمتیار، اسماعیل یون و حاجی دین محمد گفتگو ودیدارهای مخفی داشتند که ابعاد خطرناک وپیچیده ی پیامدهای صلح آمریکا و طالبان براساس اهداف به ظاهر صلح جویانه پاکستان و تبانی پنهانی اسلام آباد و واشنگتن بر این امر نهفته میباشند.
ازسوی دیگردردو اتفاق عمده , انعقاد توافق دوحه بین آمریکا و طالبان ازیکطرف وتوافق سیاسی رهبران افغانستان از طرف دیگرموضوع صلح در ، افغانستان را در دستورکار قرار داده است ، و نتیجه بخش بودن این روند به تعهد حکومت افغانستان و گروه طالبان ورفتار جمعی کشورهای حامیان استقرار صلح پایدار والویت بخشی به استقرارصلح و ثبات در افغانستان میباشد،که با اغازمذاکرات بین‌الاقعانی یکی از مهمترین مباحث دراین مذاکرات , داشتن جمهوریت یا امارت، دولت استبدادی یا دولت آزاد و دمکراتیک متعادل، و نحوۀ تعامل اقوام برای حکومت آینده ی افعانستان خواهد بود که در چنین حالتی پراگنده بودن جانب غیر طالبان در مذاکرات یکی از دلایل نتیجه ندادن مذاکرات بین‌الاقعانی خواهدبود .در ضمن بعید است که اسلام‌آ‌باد بدون توافق صلح بین افغان‌ها علیه پناه‌گاه‌های امن طالبان اقدام کندو به محض پیوستن طالبان به روند صلح، پاکستان احتمالا رویکرد خود را با طالبان، به میکانیسم‌های رسمی‌ حمایت سیاسی تغییر خواهد داد.

ضمنا گفته میشود که بعد از اتمام پروسۀ رهایی کامل 5 هزار جنگجوی بلک واتر افغانی، گام بعدی طالبان ، مطالبۀ استعفای شخص غنی خواهد بود تا یک دولت انتقالی به جای دولت کنونی اشرف غنی تشکیل گرددودرضمن یکی از مطالبات عمدۀ جنرال قمر بجوا لوی درستیز اردوی پاکستان در سفربه کابل جهت نزدیک تر ساختن مواضع اشرف غنی با طالبان ( تحت مدیریت پاکستان) بوده که درعین حال از اقای غنی خواسته اندکه همزمان با آغاز مذاکرات بین الافغانی از مقام خویش استعفا کند.
آمریکا با دنبال کردن استراتژی های خود در افغانستان بازهم میخواهد که پاکسازی قومی را بر بنیاد ارزش های قبیلوی و گرایش های قومی به وجود بیاورد وحاکمیت یک هویت قومی رابر دیگر هویت های قومی ایجاد نماید.ولی با توجه به ساختار قومی دولت کنونی، ترکیب قومی حکومت مشترک با طالبان غیر قابل قبول با واقعیت های قومی جامعه افغانستان خواهدبود که خود مایه تداوم نزاع ونا امنی خواهدگردیدو بسوی جنگ های خونین انتقام جویانه قومی و مذهبی کشیده خواهد شد. هرگاه موافقتنامه صلح دوحه در ترازوی پیمان شکنانه و ابعاد جنایت گسترده طالبان مورد داوری قرار گیرد ، از لحاظ اخلاقی، حقوقی و سیاسی این موافقتنامه مرده است، بنا برین نیاز است تا استراتژی جدید سیاسی و دفاعی بخاطر نجات افغانستان در برابر طالبان این نیروی نیابتی پاکستان اتخاذ و در برابر ظهور طوفان های ویرانگر آینده که از قطر میوزد آمادگی دفاعی اتخاذ شود. دولت آمریکا نزدیک به 20 سال پیش نقشی که در افغانستان به شرکت بلک واتر داده بود تا در افغانستان و منطقه به نفع آمریکا جنگ کند اما حالا همان نقش بلک واتر را به طالبان داده است اقای ترامپ دست بلک واتر طالبان را در کشتار مردم افغانستان باز گذاشته است، چون طالبان امروز قریب به ۵۰۰ تا ۶۰۰ هزار رزمنده فعال و دهها هزار مرد مسلح وایجاد یک ارتش منظم و منسجم هستند. طالبان نماد "خشونت"است؛ زیرا پناه‌گاه‌های امن رهبری ارشد گروه طالبان در پاکستان ، به طالبان امکان داده است که ، از میان تقریبا دو میلیون مهاجر افغان که در پاکستان زندگی ویا در مدرسه‌های دینی در این کشور درس می‌خوانند، جنگ‌جوی جدید برای جنگ در خط مقدم استخدام ‌کنندکه عوایید گروه طالبان با مواد مخدر درهم تنیده شده وبر ادامه‌ی جهاد، شان افزوده است .
قرار معلوم برخلاف امریکا ، طالبان هیچ عجله‌ای برای مذاکره از خود نشان نمی‌دهد و مایل هستند که نظامیان امریکا از افغانستان خارج شوند .تهاجمات گسترده طالبان، پسا موافقتنامه صلح در افغانستان که قتل و کشتاربر شهروندان غیر نظامی راتحمیل کرد، فقط توانست که به رهایی پنج هزار طالب از زندان در ازای قتل و جنایت طالبان ازطرف حکومت کابل به گروه طالبان اهدا گردد. چنانچه درین اواخیر سر منشی سازمان ملل متحد گفته است که براساس یافته این نهاد، طالبان به حمایت خود از شبکه القاعده ادامه داده ورهبران ارشد القاعده و صدها جنگجوی این گروه هنوز در افغانستان فعالیت دارندو بدون سر و صدا با حمایت طالبان در حال قدرت گرفتن است وطالبان در فوریه سال ۲۰۲۰ باایمن الظواهری، رهبر شبکه القاعده دیدار داشته که درباره توافقنامه صلح با آمریکا و همچنین روند صلح افغانستان با هم مشورت کرده‌اند.همچنین افراد جیش محمد و لشکر طیبه پاکستانی‌ نیزبر بنیاد این گزارش همانند القاعده با طالبان همکاری دارند و حالا شمار جنگجویان پاکستانی که در چوکات گروه‌های تروریستی در صفوف طالبان می‌جنگند به 6500 نفر می‌رسند. گرچه بنا براستراتژی آمریکا ، صلح با طالبان به منظور ختم جنگ و ناامنی در افغانستان نیست، بلکه به دلیل اهداف دیگری است که این بارحضور آمریکا به بهانه مبارزه با گروه های تروریستی خود ساخته‌ی چون داعش ادامه خواهد یافت، و داعش در زیر حمایتی امریکا به تهدیدات امنیتی در افغانستان علیه کشورهای آسیای میانه، چین، ایران و روسیه و هند، ادامه خواهدداد . ازسوی دیگر در جریان سفرجنرال قمر بجوا لوی درستیز اردوی پاکستان به کابل اوخواستار تحویلدهی عبدالله اورکزی مشهور به "اسلم فاروقی، ظاهراً مسئول نظامی داعش در شهر پشاور ومنطقۀ خیبر به پاکستان شده است که او اکنون در افغانستان اسیر است. ؛ اما اعتراف وی هرگز شنیده نشد؛ گویا فشارهایی وجود داشته است.

تراژدی کشتار سیستماتیک در زایشگاه دشت برچی کابل

2020-05-17T12:09:18Z

از آنجاییکه افغانستان بزرگترين قربانى تروريسم بين‌المللى و آماج دور جديد ترور شرارت پيشه گان قرار داردو بعد از معاهده صلح قطردرافغانستان حمام خون برپا ومظلومترين خلق خدا، بخاك و خون مى غلطند. گرچه پیش از این نیز گروه های تروریستی بارها در منطقه هزاره ‌نشین دشت برچی غرب کابل، مراکز دینی، فرهنگی، آموزشی، ورزشی، مساجد و حسینیه‌ها و تجمع‌های مردمی را هدف قرار داده بود و لی حمله به یک مرکز درمانی و بهداشتی، این طومار را کامل کرد. حملات انتحاری از باب انتقام استفاده از عامل انتحاری یکی از تکتیک های مرگ بار، مهار ناپذیر گروه های شبه نظامی رادیکال به شمار می روند.اما آنچه رادرین روزهای نزدیک تروريستان درزایشگاه دشت برچی كابل و ولايت ننگرهار انجام دادند، بمثابه خونين‌ترين و هولناكترين جنايت عليه بشريت است که با تراژيدى‌هاى خونين در كربلا، صبرا، شطيلا ,روندا و يوگوسلاوياى سابق قابل مقايسه نیست. در حمله به زایشگاه «دشت برچی» غرب کابل، سه تروریست مرکز, زنان و زایمان این بیمارستان را هدف قرار دادند که كودكان نوزاد، مادران حامله و فرشته‌هاى چپن سپيد را با قساوت و نهايت دهشت و بربريت به رگبار بسته و به قتل رسانيدند و مادران را در نخستين لحظات ديدارنوزادش و نوزاد را در نخستين دقايق تولدش از حق حيات محروم ساختند . رویداد زایشگاه دشت برچی شاید در طول دو دهه، یک مورد استثنایی باشدچون مردم غرب کابل در خلال این دو دهه انواع حملات تروریستی را شاهد بودند، اما قتل نوزادان و مادران در حال زایمان پیام و هدف خاص دارد ، که توحش بی‌سابقه‌ای است در دشت برچی،که هنوز مادرِی درد زایمان داشت وخودش و نوزاد اش را به تیر بستند.

متاسفانه تاهنوزدر هیچ مورد قاتلین هزاره ها افشاء نمی گردد اگرارگ کابل کمی وجدان و احساس انسانی داشته باشد بیاید به مردم بگوید که چه کسانی اطفال را در درون شکم مادر و یا نوزاد آنها را به قتل رسانیدند ، جسد آنها چه شد وباید هویت آنها را افشاء کند . با توجه به گستردگی تلفات این حملات و لبریز شدن کاسه صبرمردم هزاره , بازماندگان قربانیان و مردم افغانستان حق دارند بدانند قاتلین اطفال درون شکم مادر ، نوزادان و مادران ، کی ها بودند ،چه کسی و یا کسانی قاتل هستند ؟ و چگونه و توسط چه کسانی در محل حادثه انتقال داده شده بودند ؟ اگر ریگی در کفش ارگی ها نیست چرا هویت قاتلین نوزادان و مادران را برای بازماندگان آنها و مردم افشا نمی کنند ؟ برخی از دانشمندان گفته اند که تاریخ نه پرستش و تنفر است ,بلکه تاریخ برای اموزش و عبرت گیری و جلوگیری ازتکرار غلطی های بشر ند که در غیران تاریخ , تکرارغلطی هاخواهد بود اما در,تاریخ معاصرافغانستان تاریخ , قتل عام ها , پراندن بدهن توپ , قین و فانه ها , چنواری , کورکردن برادر بدست برادر , در بند کشیدن پسر بدست پدرو تاریخ چند حمله بر پانی پت که وحشت افریده بودند است. تاریخ افغانستان سراسر سوگنامه است ، که عده ای خود را محکوم و عده ای دیگری خود را حاکم احساس می کنند.در عین حال درتاریخ معاصر افغانستان ما شاهد شش حکومت غلجایی ها , شامل حکومت میرویس خان هوتکی ,حکومت تره کی وحفیظالله امین ,حکومت دکتر نجیب الله ,حکومت ملاعمر ,حکومت اشرف غنی احمدزی بوده ایم که با خروج روسها از افغانستان دولت دوم غلجایی ها حکومت دکتر نجیب الله سقوط کردوحکومت ملا عمر نیز با تجاوز پاکستان به اقتدار امد و با اشغال افغانستان بوسیله امریکا به زوال گرایید .

حداقل غیر از میرویس خان سایر حکام غلجایی با زورو تحمیل که یا کشته و بدار کشیدن و زیر بالشت خفه شدن و یا همانند ملاعمر که مرده و زنده ان ناپدید شده به صورت مسالمت امیز قدرت را تحویل نداده است زیرا تاهنوزقبرهای تره کی و حفظ الله امین و ملا عمر را کسی ندیده است . متاسفانه درسه دوره حکومت غلجایی ها در زمان حکومت تره کی وحفیظالله امین,حکومت ملاعمر وحکومت اشرف غنی احمدزی که هرکدام شان نظر به دیدگا ه های تعصب امیزیکه نسبت به مردم هزاره داشتند درین سه دوره مردم هزاره قتل عام شدند و زمین سوخته را در سرزمین شان تاهنوز تجربه نموده و مینماید وامکان دارد که در دوره دوم امارت اسلامی نیز با روی کار شدن گروه طالبان برای بار دوم قتل عام ها ونسل کشی برمردم هزاره تداوم یابد . چنانچه حمله بالای زایشگاه دشت برچی تاریخ خونینی را ورق زدواین حمله خصومت و دشمنی التیام ناپذیر قوم و قبیله غلزایی های افغانستان برهبری و زعامت اشرف غنی احمدزی راعلیه اقوام هزاره بخاطر حفظ هویت قومی و مذهبی شان را به نمایش می گزاردکه در سه سال گذشته این چرخ تاریخ از معبر خون و فاجعه گذر کرد. در مقابل گردش این چرخ خون بارتاریخ که مردم هزاره شیعه تنها به اعتراض مدنی بسنده نمودند.با تاسف که تراژيدى خونبار سیستماتیک زایشگاه دشت برچی که مرگ انسانيت و قتل ارزش‌هاى والاى انسانى با تقبيح معمولى "دكانداران" حقوق بشر بدرقه گرديد كه كمال قباحت آنان را هويداساخت .

امکان دارد که بازیگران اصلی،از این گونه فجایع بخواهد با تشدید ناامنی و خشونت زمینه را برای ورود طالبان مهیا و هرنوع مخالفت احتمالی را نابود نماید.اما هرگاه حداقل احساس مسووليت در قبال منشور و ميثاق‌هاى جهانى در وجدان بازیگران اصلی وجود ميداشت، بايد حوادث خونين زایشگاه دشت برچی و جلال اباد افغانستان را بحيث جرايم بزرگ عليه بشريت مطرح مینمودتا بخاطر كودك نوزاد و مادر حامله، پير و جوان افغان كه همه روزه توسط تروريستان شرير، دهشت افگن، به شهادت ميرسند، باید بر مبناى نداى وجدان هر شهروند آگاه جهان و انسانيت به محكمه وجدان مراجعه و دفاع میکرد. در حالیکه عوامل حمله، آن طوری که اقای خلیلزاد تبلیغ می کند، یک تشکیلات خیالی به نام داعش نیست؛بلکه مفرزه های تازه فعال شده برای تحویلی قدرت سیاسی افغانستان به بلک واتر افغانی، یعنی طالبان قرار دارند.چون امریکا درهمکاری با پاکستان، چین و روسیه، میخواهند که دولت بلک واتر «امارتی» را درکابل مستقر کنند؛ و در عین حال همزمان باتشدید موج مخالفت مسلحانه از چهار سو، دولت بلک واتر را به محاصره می کشند. گرچه طالبان با رد ارتکاب این جنایت حکومت را متهم می کند ولی حکومت نیز گوی سبقت را در کشتار هزاره ها و دیگر مردم کشور از طالبان ربوده است و حکومت و طالبان هردو از مردم بی دفاع به عنوان هیزم جنگ برای بدنام کردن همدیگر استفاده میکنند .

امریکا تلاش دارد تا باشکل گیری ولایت خراسان گروه داعش وحالا با کنار رفتن طالبان ، باید یک گروه تروریستی وحشی دیگر جایگزین آن نماید تا با استفاده از خاک افغانستان اهداف امریکا را با حملات تروریستی در منطقه دنبال کند؛ بنابر ، اهمیت راهبردی افغانستان برای امریکا ، جهت نظارت بر کشورهای منطقه، اکنون امریکا وارد فاز جدیدی از بحران‌سازی و منازعه در افغانستان شده است واز سوی دیگررقابت ایران و عربستان پس از پیروزی انقلاب اسلامی درایران رقابت میان این دو کشور بر سر رهبری جهان اسلامی آغاز و به مرور زمان گسترش یافت که افغانستان هم از آتش این رقابت در امان نماند. گرچه تا هنوز هیچ نشانه‌ای از حضور و فعالیت لشکرخیالی فاطمیون در افغانستان دیده نشده وبا این وجود ، فضاسازی مسموم و ایجاد ترس و هراس با استفاده از نام فاطمیون در افغانستان،امریکا میخواهد علیه اقوام هزاره شیعه ، افغانستان فازی جدید مسموم سازی را ایجادو تحت نام فعالیت فاطمیون در افغانستان، درگیری‌های فرقه‌یی و مذهبی را کلید بزند و بحران تازه‌یی را به بحران امنیتی و اجتماعی افغانستان اضافه کند .اگر حملات داعش علیه اهداف مردم هزاره شیعه در افغانستان ادامه داشته باشند، ممکن است شاخه از لشکر فاطمیون وارد افغانستان شوند و خطر آغاز یک جنگ دوام دار فرقه ای درافغانستان به دور از انتظار نیست و وحدت نیم بند که میان سنی ها وشیعیان حاکم است به شدت صدمه خواهد دید.
– هفدهم - می- 2020- میلادی

Chat Conversation End
Type a message...

رکود اقتصادی و بحران اجتماعی ناشی از کوید 19 در جهان

2020-05-04T17:12:24Z

شیوع ویروس کویدو۱۹درطول چهار ماه دنیا را با چالش بزرگی روبرو و میلیاردها انسان را خانه نشین کرد که اجتماع و زندگی خانوادگی مردم جهان رامختل وباعث نابودی بنیاد های اجتماعی نسل بشر شده است و تاکنون کویدو۱۹ بیش ازسه میلیون نفر را مبتلا و بیش ازدوصد هزار نفر را در سراسر جهان به کام مرگ فرستاده و خسارات مالی قابل توجهی را به کشور‌های مختلف جهان وارد نموده که تا هنوز پایان آن روشن نیست. پیامدهای کویدو۱۹ در عرصه های اقنصادی، سیاسی، اجتماعی و فرهنگی به وضوح مشخص نیست اما بدون شک پیامدهای آن در این عرصه ها گسترده خواهد بود.شیوع کرونا در شرایطی اتفاق افتاده که نظام بهداشت جهانی و سیستم های درمانی در اغلب کشورها هیچگونه آمادگی برای رویارویی با آن نداشته اند. پزشکان و پرستاران با کمترین وسایل و امکانات درمانی در طول این دوره علاوه بر خستگی مفرط، در معرض ابتلا بوده اند،شیوع ویروس کویدو۱۹مردم جهان را با عدم اطمینان اقتصادی-اجتماعی با چیزی شبیه به حمله ی بیگانه و سقوط سریع محصول ناخالص ملی جهانی روبرو نموده است ، که این سقوط سریع از بحران مالی اقتصادی در طول 150 سال گذشته ، در جهان شدیدتر است وسوال اصلی این است: که این رکود چقدر قوی و برای چه مدت دوام خواهد داشت. گرچه دنیای قبل از کرونا بر اساس شاخص‌های اقتصادی، اجتماعی و سیاسی، تقسیم می‌شد، اما دنیای پساکرونا بر اساس میزان بهره‌برداری کشورها از فناوری اطلاعات، رده‌بندی می‌شود و قطب‌های اقتصادی و سیاسی دنیا در حال تغییرخواهد بود.

از انجاییکه نظام توزیع کالا در سیستم اقتصادی جهان کنونی ، بر مبنای بازار تنظیم شده ولی ویروس کویدو۱۹چرخش تولید و تامین نیازها را به شدت کاهش داده وبدون تردید نتیجه ی این وضعیت بحران اقتصادی ضربه ی سختی را به اقتصاد جهانی وارد و سبب انسداد و اخلال درگردش سرمایه شده و به ارزش زدایی بیشتر منجر خواهد شد. بازنده اصلی این بحران، اقتصاد در زمینه هایی چون انرژی، صنعت حمل و نقل هوایی و گردشگری است و برنده آن نيز فناوری مجازی و حوزه های مختلف صنعت سایبری است. بحران کرونا نشان داد که ، راه حل واقعی و منحصر به فرد همانا راه حل ملی است که پیامد بحران کنونی شکسته شدن کمر جهانی سازی اقتصادی است. چنانچه صندوق بین‌المللی پول از کوچک شدن سه درصدی اقتصاد جهان در سال ۲۰۲۰ را ییشبینی میکند .در عین حال دوازده متفکر برجسته جهان نیزپیش‌بینی کردند که کرونا⁩ می‌تواند سبب قدرت گیری ناسیونالیسم، کمرنگ‌تر شدن گلوبالیسم و تضعیف بازار آزاد وشکست جهانی‌سازی اقتصادی وتسریع روندِ عبور از جهانی شدنِ آمریکایی وقدرت‌گیری چین گردد. چون عموم دولت ها در برخورد با بحران کرونا ابتدا وارد یک دوره شوک عظیم شدند و برای خروج از بحران، رویکرد رقابت، تعارض و گاهی اتهام زنی به دیگر کشورها را انتخاب كردند.تشدید رقابت میان قدرت‌های بزرگ و وخیم‌تر شدن روابط چین و آمریکا،تضعیف فرآیند همگرایی اروپایی، بهبود وضعیت بهداشت جهانی رابدنبال خواهند داشت. اکنون نظم جهانی استوار بر تک قطبی بودن لیبرالیسم برهم خورده واوضاع در جهان به طور دراماتیک در حال انکشاف و تغییر است. پیامدهای ناشی از این بیماری غیرقابل پیش بینی اند زیرا اقتصاد جهان وروابط بین المللی، مناسبات تجارتی، در حال دگرگونی وفروپاشی است وبه علت انفاذ قرنطین و ایجاد محدودیت در رفت و آمدها، سطح تولید به صفر رسیده و در تولید کالاهای مورد نیاز اولیه در پایان ترین سطح تنزل نموده است.

صندوق بین‌المللی پول: گفته است که بیماری ویروس کویدو۱۹ ، فروپاشی تجارت در بخش های مالی و بانکی رکود شدید اقتصادی در جهان را به بار خواهد آورد و کشورها ی جنوب آسیا؛ و بخصوص منطقه ی هند 'را به شدیدترین افت' نرخ رشد اقتصادی مواجه خواهد ساخت . در بهترین سناریو، جهان در طول دو سال مجموعا ۹ هزار میلیارد دلار معادل مجموع تولید ناخالص داخلی آلمان و ژاپن رااز دست خواهد داد. در صورت ورود موج دوم شیوع این بیماری در سال ۲۰۲۱ ممکن است به کاهش تولید ناخالص جهان منجر شده و دنیا را برای سال دوم در رکود نگه دارد . زیرا نئولیبرالیسم اقتصادی و تجاری با پدید آوردن خطرات فاجعه بار برای محیط زیست و کره زمین، نشان داد كه توان درمان حل مشکلات بشر را ندارد. بحران کرونا به مثابه يك هشدار جدي عمل کرد برای بشر است تا مردم جهان به دنبال پاسخ هماهنگ به مشکلات بغرنج تر از فجایع بزرگترباشند. به دنبال این بحران آسیب جدی که به اعتبار و اقتصاد آمریکا و اروپا وارد نمودکه ناتوانی اتحادیه اروپا در یاری رساندن به اعضایش،تصویر شرق در چشم جهانیان پر رنگ تر و نقش آن برجسته تر خواهد شد.در این شرایط کشورهایی مانند چین، روسیه، هند و ایران امکان فعالیت بیشتری خواهند یافت. اکنون نیولیبرالیسم و امریکا ، که اگر نتواند قناعت دنبال گران سیاست آمریکا را فراهم بسازد، به زودی ابهت آمریکا به حیث یک قدرت مافوق در سطح جهان، می شکند.اگر چین در تولید واکسین کرونا از آمریکا پیشی بگیرد، گلیم آمریکا به حیث قدرت یگانه جهانی جمع می شود و مناسبات جهانی شکلی دیگر به خود می گیرد.

بدین ترتیب تبعات اقتصادی شیوع ویروس کرونا در برخی از مناطق عمده اقتصادی جهان واز جمله درمنطقه یورو ، با نرخ سه ماهه ۷.۵ درصدی در حال کوچک شدن است ؛نرخ بیکاری در کشورهای عضو اتحادیه اروپا پس از پایان فصل بهار می تواند به بیش از ۱۱ درصد برسد. از سوی دیگررکود کم سابقه اقتصادی در چین و آمریکا تاکنون موجب بیکاری حدود ۳۰ میلیون نفر شده و چشم‌انداز رشد دو قدرت نخست اقتصاد جهان را تیره کرده است. اگر شیوع ویروس کویدو۱۹تا اواسط سه ماهه دوم سال جاری میلادی در ایالات متحده امریکا ادامه داشته باشد، رشد اقتصادی این کشور در سال جاری میلادی به منفی ۲.۴ درصد می‌رسد؛ نرخ بیکاری در چین نیز به نزدیک ۶ درصد در ماه آوریل رسیده و ، تعداد بیکاران این کشور به حدود ۲۷ میلیون نفر افزایش یافته است. با این حال دولت آمریکا با توزیع یارانه نقدی ۱۲۰۰ دلاری و دولت چین با توزیع کوپن خرید در میان مردم تلاش دارند تا با تقویت تقاضای داخلی از ابعاد رکود اقتصادی و افزایش شمار بیکاران بکاهند.اماحجم اقتصاد ملی جهان و به ویژه کشورهای بیشتر آسیب دیده از کرونا تا حد بی سابقه ای کوچکتر خواهد شد، ورشکستی بسیاری از صنایع وخیل عظیمی از جمعیت بیکاران در سراسر جهان را شاهد خواهیم بود. پس از پایان کرونا، خصومت امریکا علیه پکن تشدید خواهد شد که ، از خیزش اقتصادی چین جلوگیری وبه دنبال سرکوب اقتصاد، تجارت و فناوری چین خواهد بود وامریکا تلاش می کند تا محیط بین المللی را برای چین نامساعد کند و چین باید خود را برای بدترین شرایط آماده کند .
با پایان گرفتن بحران کویدو۱۹مردم جهان باید بدانند که منشاء همه نابسامانی ها و مشکلات عمیق اقتصادی، اجتماعی و سیاسی بخاطر اِعمال سیاست های نئولیبرالیسم و بازار جهانی است. در حالیکه سیاست نئولیبرالیسم می توانست برای پیشگیری از این بیماری دست به کار شود و واکسن آنرا تهیه کند.چون برای کمپانیهای خصوصی دارو سازی ، ساختن انواع کرم پودرهای جدید سودآورتر از ساختن واکسن کرونا می باشد. در حالیکه قبلا واکسین فلج اطفال با واکسن سالک که توسط یک نهاد دولتی ساخته شده بود و بدون ثبت اختراع در دسترس همگان قرار گرفت. همین اقدام می توانست در مورد ویروس کرونا نیزانجام گیرد اما طاعون نئولیبرالیسم مانع از آن شده است .در مورد ویروس کرونا همه اطلاعات در دسترس ما بود اما به همان دلایلی که پیش تر ذکر شد به آن توجهی نشد. برای مثال، در اکتبر سال ۲۰۱۹ یک شبیه سازی از یک ویروس فرا گیر جهانی در ایالات متحده آمریکا به عمل آمد، اما این اقدام در همان سطح شبیه سازی باقی ماند و اعتنائی به آن نکردند. درعین حال غیر قطعی بودن منشا حیوانی کرونا ضمن کمرنگ کردن نقش چین در این اپیدمی از فعالیت آمریکا و چین در زمینه تسلیحات بیولوژیک حکایت دارند. بررسی‌های بیشتر در این زمینه واقعیت‌های به مراتب هولناک تری را آشکار می‌کنند.• گمانه زنی‌ها در مورد بیولوژیک بودن ویروس کویدو۱۹ را تشدید کرده وانگشت اتهام در این مورداز طرف شخص اقای ترامب به سمت چین ، نشانه رفته، اما در حالیکه بررسی و مطالعه ی حقایق و اسناد نشان می‌دهد که تلاش‌های متعدد و آشکار آمریکا در زمینه تسلیحات بیولوژیک، واشنگتن را در مقام متهم اصلی قرار می‌دهد و لزوم بررسی فعالیت‌های بیولوژیک خرابکارانه آمریکا را قوت بخشیده است.

از سوی دیگر وزارت دفاع روسیه ازفعالیت آزمایشگاه‌های بیولوژیک آمریکا در گرجستان در نزدیکی خاک چین و روسیه و ۲۵ آزمایشگاه بیولوژیک فعال آمریکا در کشور‌هایی مانند قزاقستان، قرقیزستان، لائوس، ویتنام، تایوان، کره جنوبی و ازفعالیت ۲۰۰ آزمایشگاه بیولوژیک دیگرآمریکا در سراسر جهان،خبر میدهد. ولی ادوارد هولمز ، پروفیسور ویروس شناسی در پوهنتون سیدنی، کشور استرالیا میگوید که : "به احتمال زیاد ویروس از خفاش به حیوان دیگر در نزدیکی انسان سرایت کرده است. این در حالیست که اکنون آزمایشگاه ‌ها در سراسر دنیا، سرگرم مطالعه و بررسی ۷۰ درمان و واکسین احتمالی برای ویروس کرونا هستند. تنها سه نمونه از این تعداد، از نظر بالینی آزمایش شده‌اند؛ دو مورد در آمریکا و یک مورد در چین مورد ازمایش قرار گرفته است . باوجود همه مشکلات کنونی دولت ها با همه ی این سختی ها از این بحران عبور خواهند کرد و به زودی رقابت میان کمپانی های تولید کننده واکسن "کووید ۱۹" و برند داروهای درمانگر این بیماری آغاز خواهد شد. باوجود همه ی مشکلات موجود ا نسان ها پیش ا زا ین، نیزبا طاعون،ا وبا و آنفولانزا، مقابله کرده، دارو و درمانی را به وجود آورده اند، حالا نیزبر ویروس کرونا غالب خواهند شد.

دورنمای کشور پس از معامله ی واشنگتن با طالبان

2020-03-22T12:59:23Z

مردم افغانستان در بیش از ۴۰ سال گذشته آسیب های بسیاری را از جنگ متحمل شده اند و برنامه صلح می تواند یک رویکرد واقع گرایانه و منطقی باشد. بعد از گذشت 40 سال از جنگ داخلی افغانستان و ناتوانی آمریکا برای تأمین امنیت در این کشور، صلح و ثبات به رؤیایی برای مردم افغانستان تبدیل‌شده است. جنگ افغانستان به بن بست رسیده زیرا ، آمریکا قادر نبود طالبان را شکست بدهدو طالبان نیزقادر نشدند که حکومت کابل را سرنگون سازند. امضای توافق‌نامه اخیر طالبان و آمریکا نشان می‌دهد که واشنگتن همانند دیگر قدرت‌های درگیر جنگ در افغانستان، با تحمل هزینه‌های سنگین، مجبور به ترک افغانستان همچون شوروی و انگلستان با دستانی خالی خواهند شد.قدرت‌های بزرگی مانند امپراتوری بریتانیا و اتحاد جماهیر شوروی پس از سال‌ها جنگ و درگیری در افغانستان، قادر به حضور پایدار در این کشور نشدند. از سوی دیگر همسانی های عجیب و دردانگیزی بین مذاکرات ژنیو در زمان دکترنجیب و مذاکرات دوحه در دورۀ غنی - عبدالله قابل رؤیت است. علل سقوط دکترنجیب و نظام کنونی از بسا جهات با هم شباهت زیاد دارند که درکُل با دو واژه نفاق داخلی وبُعد «خارجی» بیشتر با هم مشابه است. زیرا داکتر نجیب، قربانی مذاکرات ژنیو، و غنی شکار سازشنامۀ دوحه شده است.
زیرا در مذاکرات ژنیو، بین پاکستان و شوروی، از مجاهدین و تنظیم های ساکن پشاور، وزیرخارجه پاکستان نماینده گی می کردکه دولت وقت افغانستان نیزدر مذاکرات شرکت نداشت ودر اتاقی دیگر، ازطریق نماینده شوروی از اوضاع با خبر می شد. بنابر ین مذاکرات ژنیو در یک فضای رکود و رخوت مدت هفت سال در حالی استمرار حاصل کرد. بنابر تلاش های مستمر ملل متحد٬ شوروی ها و دولت افغانستان - توافقات ژنیو در ۱۸ اپریل ۱۹۸۸م را دریک جدول زمانی «نه ماهه» از افغانستان امضا نمودند مساله قابل تصریح ان است که ادعای گروهای مجاهدین مبنی بر انکه شوروی را انها از کشور کشیده اند٬ از جوهره حقیقت تهی است٬ در حالیکه گروهای مجاهدین هفت گانه پیشاور و هشت گانه ایران درطول مذاکرات هفت ساله در مذاکرات ژنیو راه داده نشده بودند در حالیکه این پاکستان بود که بجای گروهای مجاهدین حرف می زد و اسناد توافقات ژنیو را امضا کرده بودولی در مذاکرات دوحه ٬ تحریک طالبان بطور مستقیم با هیات امریکایی بالای میز گفتگو ها نشسته و طی هیجده ماه به توافق خروج کامل نیروهای امریکایی در یک جدول زمانی ۱۴ ماهه دست یافته اند.
علی الرغم انکه امضای توافقات ژنیو به خروج قوای شوروی در ظرف نه ماه٬ منجر گردید٬ اما پاکستانی ها و امریکایی ها به تعهدات خود پابند نماندند٬ قطع کمک ها به جوانب درگیر٬ دولت و گروهای جهادی تناظر یک جانبه حاصل کرد٬ بعد از خروج شوروی جهاد گران افغان و القاعده که جنگ برادر کشی و مسلمان کشی های خود را بنام جهاد اسلامی با ابعاد گسترده شدت بخشیده بودند. در طول چندین دهه‌ سلطه‌ی چور و فساد، چنددسته‌گی «تنظیمی» و «جهادی» خشونت، نفرت، انتقام، بی‌باوری، ناسازگاری پیوسته جامعه ی افغانستان را مورد اصابت قرار می‌دهد. از سوی دیگر، گشایش دروازه‌های صدها مدرسه‌ی دینی، نهادهای آموزش ، مراکز مرموز پژوهشی اسلامی و حضور لشکر ملاها و شیخ‌ها و آموزگاران اسلامی بیرونی در کشور در کمال امن و حمایت، سرگرم بازتولید لشکر پیش‌تازان جهاد و دین‌باوری ستیزه‌‌گر و طالب‌مشربی اند. شاید حالا نیز سناریوی جنگ های مجاهدین بعد از سقوط حکومت داکتر نجیب اله که در هر شهر یک حکومت بود دوباره در حال تکرار شدن باشد.همان طوریکه احزاب هفت گانه در پاکستان و احزاب هشت گانه در ایران که بعد از سقوط حکومت داکتر نجیب الله در افغانستان, بخاطر گرفتن قدرت بجان هم افتیدند ومردم را قتل عام کردند, اردو و قوای مسلح را نابود کردند و تانک و طیارات آنرا به پاکستان تحفه دادند ونام و نشانی از دولت و حکومت داری بجا نگذاشتند.

اکنون بعد از چهل سال فجایع جنگ خانمان برانداز داخلی تحولات نگران کننده ی درافغانستان درآستانه تکوین است. گرچه حالا خلیلزاد مانند یک سلطان خون آلود دپلوماسی درکابل سرگردان است؛ اما مقاومت قاطع جبهه ضد طالبان، به کارآمدی توافق نامه طالب - امریکا برای همیشه داغ بطلان می زند و این توافق نامه شرایط را برای تطبیق جنگ های گروهی, قومی, سمتی و مزهبی در افغانستان آماده ساخته است .مسلم ان است که شرایط امروز٬ زمانه دو دهه قبل دوران جنگهای داخلی٬ دوران حکومت های خودکامه٬ استبداد جنگسالاری و تحمیل هنجارهای متحجرانه نیست٬ مردم نمی خواهند به عقب برگشته و جهان خود را به بد ی و زشتی بسپارند٬چون در هر دو توافق مسله خروج جلوه ی یکسانی را در«مذاکرات و توافق» بخود اختصاص داده است٬ شوروی ها بعد از حدود نو سال و امریکایی ها بعد از حدود دو دهه اماده خروج از کشور گردیده اند که در عین حال امضای توافق نامه صلح مرگ دموکراسی نوپا، ارزش ها ودستاورد ها و سند تسلیمی افغانستان در مدیریت و حمایت پاکستان به گروه طالبان است و آقای خلیل زاد به حیث مزدور سیاه امریکا وانرا یک پیروزی تاریخی برای افغانستان نامیده است .درصورتیکه پاکستان در تلاش است تا از طالبان در افغانستان به عنوان یک نیروی نیابتی استفاده کند.

از سوی دیگر برگزاری مراسم تحلیف دو رئیس جمهوری در افغانستان سیر تنش‌ها را صعودی می کند و احتمال دارد این کشور به سوی جنگ داخلی وتجزیه به پیش رود زیرا عنصر قومیت در افغانستان پر رنگ است و در جریان رقابت های انتخاباتی نیز این عنصر به خوبی خود را نشان داده است. در عین حال گروه با نفوذ دیگر رهبران جهادی این کشورند که اغلب پیرامون تیم انتخاباتی موسوم به «ثبات و همگرایی» گردهم‌آمده اند، صلح افغانستان تابع شرایط داخلی و خارجی است و در صورتی می توان به صلح امیدوار بود که ابتدا توافق نسبی در بین نخبگان سیاسی به وجود آید.چون آمریکا می‌داند که ملایان مسلح نقش تعیین کننده دارند و تکلیف این درگیری نه پای میز‌های مذاکره بلکه در میدان جنگ روشن خواهد شد.به همین علت آمریکا مجدداً نظریه هنری کیسینجر را مد نظر قرار داده است که گفته ملت‌های با فرهنگ شرقی و اسلامی دارای فرهنگی سنتی هستند که دین و روحانیون نقش قهرمان ایفا می‌کنند.گرچه کانون های مقاومت ضد طالبان در داخل افغانستان همین اکنون با جبن و ترسوگری چشم امید بسوی ملاهبت الله و ملابرادر دوخته اند و عده ای هم با کارت جهاد میخواهند خود را نزد طالبان برائت دهند که مقدرات سایسی ما را طالبان و پاکستان رقم خواهند زد.

از تصور بعید نخواهد بود که شاید بنام پُروسه ی صلح، طالبان را بر مسند قدرت بنشاند و پرچم امارات طالبانی را یکبار دیگر بر فراز ارگ مورد منازعه به اهتزأز در آورند و یا بنام حکومت همه شمول در ترکیب دولت مؤقت شخص دیگری و یا گروهی سومی را مثل گُذشته از بیرون وارد و بر سرنوشت ملت مظلوم حاکم سازد. در حال حاضر برای احراز کرسی ریاست جمهوری، عبدالرب رسول سیاف، حامد کرزی و وحیدالله وحید کاندید آمریکا هستند.امریکا با اوردن طالبان برای تجزیه و یا ایجاد حکومت فدرالی در افغانستان، راه را باز نموده است. زمینه های واقعی و مادی حکومت فدرالی و یا عدم تمرکز قدرت قبیلوی در افغانستان، برای اولین بار؛ به طور طبیعی ایجاد گردیده است. مرگ تدریجی در زیر ساطور قرون وسطی طالبان، یا ایجاد حکومت غیرمتمرکز در افغانستان، یکی را باید انتخاب کرد. این که پروژه خلیلزاد ممکن است به شکست بیانجامد و یا حداقل طبق زمان‌بندی آن به پیش نرود. شکست داخلی و هرج و مرج داخلی به صورت مستقیم به نفع طالبان می‌انجامد. سیاست ورزی در افغانستان، بدون حمایت بیرونی -آنهم قدرت های بزرگ- بیانگر صغارت سیاسی و به نحوی ساده نگری و فراموشی جریان و تجارب تاریخی است که گاهی در وجود بریتانیا، گاهی در وجود شوروی ها و گاهی در وجود امریکایی ها در این کشور فقیر اعمال گردیده است.

چون جغرافیای سیاسی در کشور ما عامل اصلی این مداخلات بوده است. چهل سال است که آمریکا تحت سناریو های مختلف، گلوی افغانستان را می‌فشارد وانرا خفه نموده است.زلمی خلیلزاد بعد از بریژنسکی مشاور امنیت کاخ سفید، نظریه پرداز ومهندس مداخلات وتجاوزات ایالات متحده آمریکا،طراح اشغال افغانستان به دست آمریکاومتفکر اصلی توافقات بن وسناریست بحران سازی افغانستاندانسته میشود. زلمی خلیلزادتحت ترفند های عوام‌فریبانه در یک بازی دیگر تلاش داردتا بدون توجه به تعهدات طالبان ،پنج هزارزندانی طالب را از حبس رها نماید. او میخواهد جامعه جهانی را به اغوا درآورده ازینطربق به لطف آمریکا امارت اسلامی را در افغانستان استقرار بخشند.ب رحسب برنامه های استراتژیک پاکستان، طالبان همه مرز های قومی را درهم شکسته وافغانستان را به صوبه پنجم پاکستان و"عمق استراتیژیک"آن کشور مبدل خواهد نمود. نیروها مخالف طالبان باید از همین اکنون مقدمات رستاخیز ملی را پدید آورد و هسته های مقاومت ملی را درین بلاد شکل داده و سرنوشت وطن را بدست مردم رقم بزنند. در حالیکه اگر طرف های درگیر در افغانستان به توافق نرسند، این خطر وجود دارد که اوضاع از کنترل خارج شود و درگیری بین طرفداران دو طرف ایجاد شود.با پیوستن طالبان به روند صلح، این خطر نیز وجود دارد که هزاران نیروی رادیکال و تندرو آن گروه، جذب ماشین تبلیغاتی داعش شوند و به این ترتیب، آن گروه، قدرتمندتر شود

شهید مزاری، چهره ی تاریخ ساز و مبارز هزاره

2020-03-01T18:37:04Z

از انجاییکه مبارزه میان حق و باطل ونیروی شیطانی در وجود هر انسان در ادوار مختلف تاریخ برای نابود ی یکدیگرهمواره وجود داشته ودارد. بنا برین در چهاردهه ی اخیردر افغانستان نیز اکثریت نخبګان سیا سی هزاره در جناح های چپ و تنظیم های اسلامی شامل گردیدند ؛ آنها در اغاز جهت نجات مردم شان به احزاب مر بوطه خود بحیث سازمان های رهائی بخش نگاه می نمودند. ملاها و روحانیون روستایی که به مکاتب دینی رفتند وپس از قرن‌ها انزوای سیاسی در ابعاد مختلف وارد جنگِ قدرت شدند ، تا در تغییر سرنوشتِ مردم هزاره سهم بگیرند.از طرف دیگربه‌سوی هزاره‌های سنی و اسمعیلی نیز دستِ نیاز دراز کردند به امید این که این پیکرِ تاریخی پاره شده رابه هم بخیه بزنند. شهید مزاری نیزاز میان همان روحانیون روستایی برخاست و به ندای بلاغتِ سیاسی مبدل وبا قربانی‌ها قوت یافت که او بازتولیدِ وچیکیدۀ ی آگاهیِ هزاره در سیاست وهویتِ هزاره در هر زمان شده است؛ هزاره ها با مزاری هستی دیگر یافت تا عدالت در سیاست ملی را میسر کند؛ شهید مزاری از معدود رهبرانی است که در جریان مبارزات سیاسی شان ,میراث مادی به یادگار نگذاشته است، او ؛ در امور مالی هرگز به ویروس مال اندوزی، تجمل و زنبارگی آلوده نشد. شهید مزاری درآسمان تقوا ، زاهدانه زیست ومظلومانه از پلکان شهادت به سوی حق شتافت . اما متاسفانه درین میان برخی ها، به منظور بهره جویی از، شهید مزاری ؛ تا مرز مبالغه و افراط پیش رفته و برخی دیگر اورا به جنون قدرت طلبی، بی بند و باری، دیوانه سالاری و وندگیری متهم کردندکه هر دوتحلیل برچسبی ناروا نسبت به اواست.اکنون با گذشت دونیم دهه ازشهادت شهید وحدت ملی ایجاب می‌کند تا باایجاد نهادهای پژوهشی ، برای بازخوانی، اندیشه های شهید مزاری بیشتر توجه گردد .چون اومیگفت آنچنان هزاره بگوئید که هرازه بودن و هزاره گفتن ننگ نباشد. رهبران متفرق هزاره باید دست اتحاد و همګرایی را بسوی همدیګر دراز نموده و یک رهبری جمع محور را ایجاد و از خود زنی های بی مورد دست بردارند.
در عین حال قبل از شهید مزاری ,نیز چهره های تاریخ ساز ومبارز هزاره که « مرگ » را پذیرا شدندو برسرپیمان عدالتخواهی شان معامله نکردندوجود داشتند که درین میان میتوان ازمیریزدان بخش بهسودی ,درزمان امیردوست محمدخان،که درآخرین لحظات وصیت خود گفت : فرزندان ومردمم راه مرا ادامه میدهندوشیرین هزاره نمادی از شجاعت تمام زنان هزاره با چهل تن ازدختران خودهارا از کوه بلند پرتاپ نمود، تا ناموس وآبروی جامعه خودرا حفظ کرده باشند وعبدالخالق خالق هزاره ، مبارزضد استبداد نادر شاهی ، گفت که :من نادرشاه را کشتم تا پایگاه اصلی استبداد وتبعیض رانابود کنم .ابراهیم خان گاوسوار، مرد مبارزهزاره دربرابرمالیات کمرشکن شرکت روغن ,دولت استبدادی ظاهرخان قیام تاریخی را به راه انداخت. فیض محمد کاتب هزاره ، قتل عامها وکله منارها، تبعیدها وفروش بردگان وکنیزان هزاره را وارد تاریخ رسمی ساخت و ګفته بود که هزاره ها با دولت مذاکره کرد و حکومت به توافقش خیانت کردند،که تسلیم شد به ناموسش تجاوز کردند، مقاومت کرد و به بردگی کشیده شد، متحد شد و قیام کرد و طرح نیستی و حذف ابدی‌اش در انداخته شد. چند دهه قبل درافغانستان هزاره بودن شرمِ تاریخی ,کفر و الحاد و بی‌دینی تلقی می‌گردید وهزاره ها ناگزیر بودند که از هویت خود فرار کندو این فرار از هویت در حقیقت فرار از تبعیض، تعصب، نفرین و سرکوب بود زیرا خویشتن گریزی هویتی وهویت یابی را طبق فرمانِ کشتار و بردگی ونفرین رسمی از طرف پادشاه وقت درونی نمودند که بعد از درونی‌کردن این هویت نفرین‌شده در پی این برآمدند که از هویت نفرین‌شده‌ی خود فرار کنند و بی‌گانه شوند‌که قبیله‌های هزاره از هم جدا شدند و یک‌دیگر را گم کردند واین گم‌شدگی تا هنوز ادامه دارد. ستم دوامدار تاریخی هزاره ها از دوره‌ی عبدالرحمان بابی‌گانگی از هویت قومی و گم‌شدگی از خود واز قتل‌عام آغاز می‌شود. اما در عین حال تهاجم کوچیها در مناطق هزاره نشین مرکزی برمبنای فرمان عبدالرحمان خان و ستم متداوم دولتی است که تا هنوز آن فرمان با رفتن کوچی به محل زندگی هزاره‌ها هر سال تکرارمیشود.

بنابراین دولت های افغانستان باید این فرمان را رسماً تقبیح کند و از مردم هزاره معذرت رسمی بخواهد. متأسفانه دولت‌های افغانستان تاهنوز این اقدام انسانی و بشری را انجام نداده و انجام نمی‌دهد. بنابرین دولت افغانستان باید برای احترام به عدالت و جلوگیری از ستم تاریخی، با تقبیح این فرمان به‌عنوان قتل عام مردم هزاره در تقویم رسمی کشورشامل نماید، که ارزش حقوق بشری دارد می‌تواند افغانستان را وارد مرحله‌ی مدرنِ ملت‌سازی کند. چون رنگ و قیافه یک پدیده طبیعی برای شناخت همدیگر است و نه مایه تفاخر ویا حمال و سقا بودن و فقیر و نادار بودن،همه محصول شرایط تحمیل شده زمان است وهزاره ها نیز، غیر از جوالی‌گری سزاوار حضور در حکومت‌داری است. بنا برین هزاره ها پس از کشتار و بردگی، مجبور است یکبار و برای همیشه به مردم افغانستان بقبولاند که باید آنها هزاره را بحیث هزاره بپذیرند.چنانچه درین اواخیر در باره تداوم ستم تاریخی برهزاره ها یکی ازروشنفکران با وجدان یشتون تبارچنین نوشته است که دردرازنای چندین هزار ساله‌ی این مرزبوم‌ ، هزاره‌ ها، همانی‌که با بیزاری و اکراه به ذاتِ بدسگالِ چنگیزش بخیه می‌زنند، که در طول زمانه‌ها و نسل‌ها، یک‌جا با گه‌نامه و گهواره‌ی ، «بی‌دود و بی‌زبان» می‌سوخته و خاکستر می‌شده است. هزاره‌ ها زجر زیستن و زنده‌ماندن در این زمین خون و خشونت را بیشتر از هر جنبنده‌ی دیگر دراین سرزمین دیده و آزموده‌ا است . شرح حال هزاره چنان تب‌دار و سوزنده است که ، بوی تند و زنند آن شامه‌ی تاریخ این وطن را آلوده می‌سازد.هزاره‌بودن و هزاره‌زیستن در دهه‌ها و سده‌ها و در‌ مرزبندی بربریت قبیله، در گه‌شماری ننگین تصفیه‌های نژادمحور و دین‌گستر دچار تبعیض رسوا و جابرانه‌‌ی «پاک‌نژدان» همین دیار می‌گردیده است. سرنوشت هزاره را جدا از مکتب و فضیلت و دانش، اسیر پس‌کوچه‌های تاریک، زیرخانه‌های نم‌ناک و گرسنه‌گی، بیماری و بی‌سوادی ساخت که سیاه‌ترین، نجس‌ترین و مردارترین پیشه‌های همان روزگار مانند مزدوری و «مردی‌کاری» و «جوالی‌گری» را سهم هزاره خوانده و ریسمان و تبنگ و کراچی و بیل و کلنگ و زنبیل را امیل گردن او نمودند. جبر تأریخ باورهای فریبنده‌ی دینی، شیعه‌باوری را روی شانه‌های خسته‌ و رنجور هزاره بار زد که مدرسه‌ها و پرستش‌گاه‌های کوفه و نجف و کربلا و کویته و مشهد و تبریز و قم‌ نمونه‌ی ایده‌آل رهایی و دست‌یابی به «انسانِ آرمانی» گردید. به یاری طریقه‌ها و فرقه‌های شیعه‌باوری، از «دوازده امامی تا اسماعلیه و زیدیه و غلاه و واقفیه» و بقیه، هزاران فرزند ، هزاره ی نامراد به کام هیولای نیستی سپرده میشوند . هزاره‌ی امروز سرباز رده‌ی نخستین لشکر بازسازی و چیره‌شدن مدنی‌باوری و شهروندی است که از میان دود وغبار وحشت و دهشت کشتارهای دهه‌های اخیر سربلند بیرون آمده است وختم نوشته ی متذکره .

اما باسقوط رژیم سلطنتی و جمهوری تاجدار داود خان و به قدرت رسیدن حزب,د , خ ,ا , بطور نسبی هزاره ها وارد عرصه های سياسی، نظامی و فرهنگی کشور گرديدند. حضور مردم هزاره در مجموع در ساختار چهار دولتهای چپ پر رنگ تر از رژیم ها ی گذشته بوده است ولی متاسفانه انسان هزاره آن شرایط مساعد را درک نمی‌کردند که نمی‌توان نقش تاریخی شورای مرکزی ملیت هزاره واصحاب مجله غرجستان را در دهه ی هشتاد میلادی برای مطرح کردنِ حق تاریخی هزاره ها دست کم گرفت. اما حضور مردم هزاره درحکومت تنظیمهای جهادی خیلی ها کمرنګ تر بود وبا به قدرت رسیدن رژیم طالبان , فاجعه تاریخی زمان امیرعبدالرحمن خا ن , از قبیل قتل عام ها , کوج اجباری و زمین سوخته بالای این مردم بلاکیشده هزاره دریکاولنگ, بامیان ,مزار شریف ودره صوف تکرار وآثا ر تاریخی بودا ی بامیان توسط طالبان تخریب گردید, از سوی دیگربعد از سقوط حکومت طالبان ، جوانان هزاره به دانشگاه ها ودیگر مراکز فرهنگی راه پیدا کردند ولی چند صباحی نگذشت که دست‌گاه‌‌های ترور و کشتار ، مردم هزاره را در خیابان‌ها، مراکزآموزشی و مکان‌های عمومی و خیابان‌ها کشتند و ناامنی مطلق درحواشی شهر و دشتِ برچی، بر همه‌جا سایه افگند. در طول 19 سال گذشته ,جمعیت معترض، هزاره هربار که به خیابان ریختند کشته و زخمی و سرکوب شده و در، نتیجه ی حضور شان درمعاملات پشت پرده ، جیب چند رهبر قومی وچند چهره مشخص را پور کردند. باوجودحضورنیروهای ناتوهنوزهم, حملات انتحاری ,سر برید ن ها , جنگ و ناامنی بوسیله ی گروه های تروریستی طالبان ،داعش و القاعده در کشور بیداد می کند و مردم بلا کشیده ای افغانستان و بخصوص هزاره ها هرروز قربانی می دهند .گرچه در کنفرانس بن سهم هزاره ها در همه نهادهای تصمیم گیری و همه نهادهای حکومتی حد اقل 20 فیصد در نظر گرفته شده بود. ولی حالا سهم شان درحکومت کمتراز 2 فیصد است. حالا باحضورنزده ساله ی جامعه ی جهانی چند تن ازنخبګان هزاره بشکل سمبولیک و مسافر ګونه در ین حکومتها شریک بودند و هستند. اکنون سران هزاره ، میگویند که «آشتی با قدرت» مُفت نیست، قدرت می‌خواهد. یعنی قدرت ,با قدرت آشتی می‌کندو پس «آشتی با قدرت» با خودخواهی ممکن نیست.در صورتیکه خودخواهی و راهکار نفاق ، راهیست که رهبر ان هزاره را ظالمِ ملی ساخته است . اما اگر رهبران هزاره رابطه‌ها را با محبت تجربه کنند، به وحدت می‌رسند. دنیای سیاست، در افغانستان بسیار کثیف و آلوده است، چون سیاستِ ناروای تاریخی ، شامل ضمیر ناخود‌آگاه کسانی بوده است که برای رسیدن به قدرت، بر سینۀ هزاره و غیرهزاره شلیک کردند و، ده‌ها هزار انسان در کابل ویرانهْ دفنِ خاک شدند.با کودتای هفت ثور این روند جایش را به مسایل ایدیالوژی حزبی با مخلوط از قومیت سبب رشد قومیت گرایی گردید ولی قومیت گرایی مسلح با تجهیزات کامل نظامی با آمدن مجاهدین بقدرت در ورطه قومیت غلطیدند و با آمدن طالبان این مشکل با خلط مسایل مذهبی حاد تر شده رفت و با آمدن تعلیم یافتگان غربی در افغانستان مسایل قومی و قبیله گرایی به اوجش رسید. چون تا هنوز هیچ نمادی در افغانستان که همه به آن توافق داشته باشند و موجب یکپارچگی جامعه‌ی افغانستانی شود وجود ندارد. همانگونه که غالبا یک نماد نیاز به پذیرش جمعی داردکه بر پایه قراردادهای اجتماعی در یک فرهنگ درونی می‌شوند. . بزرگترین مشکل افغانستان امروز برتری‌طلبی قومی است وتفکر قومی و برتری جویی؛ خود بزرگ بینی افراطی وعدم توجه لازم به ملت سازی و ملت شدن در کشورفاصله‌ی ما راباملت واحد شدن طولانی‌میسازد و تا زمانی که به ارزش‌های فرهنگی، تاریخی و هویتی-قومی دیگران احترام قائل نشویم این فاصله دورتر می‌شود. در حالیکه پذیرفتن هویت‌های قومی-اقلیت‌ها بواسطه ، دولت‌های شهروند محور، شهروندان دولت‌مدار یکی از راه‌های ملت واحد شدن است.

قدرت طلبی و خود شیفتگی های تباری و سیاسی

2020-01-19T08:06:55Z

هر زمانیکه بیماری قدرت طلبی به خودشیفتگی ها ی سیاسی وتباری تبدل شود اعتماد کاذب و برتری جویی تباری و سیاسی برای شخص می بخشد چون قدرت طلبی وکیش شخصیت منجر به فاشیسم تباری می گرددو ممکن درهر دو جنگ جهانی عامل اصلی نابودی شهرها و قتل عام مردم جهان ,آلمان نازی ,فاشیزم ایتالیایی ,فالانژ اسپانیایی ونژاد پرستان ژاپنی باشندوهتلر نمادی از نقطهء پایان خودشیفتگی سیاسی وفاشیسم بوده است .چنانچه لشکر کشی کشورهای اروپایی برضد کشور های افریقایی و آسیایی در قرن نزده و بیست بیشتر ,ریشه در قدرت طلبی های افراطی ,فاشیستی ونژادی داشتند که در نتیجه ی مبارزات مردمان افریقا و آسیا برضد تبعیض نژادی,که ماندیلا لقب "قطب نمای اخلاقی" در افریقا و گاندی لقب مهاتما یا روح بزرگ را در هندوستان کمایی کردند. ولی درشرایط امروز نیزتفکر نژاد پرستانه به اشکال دیگری در وجودترامپ رئیس جمهوری ایالات متحده و امثال آن در حال شکل گیری است. زیرااوبصورت آشکارا بقیه ملت ها را بنام تروریست و نژاد پست تحقیر وملت آمریکا را ملت برتر می داند. حالا وی میان نژاد اصیل آمریکایی وسرخ پوستانی مکسیکی نیز یک دیوار میکشد که از ورود آنها به ایالات متحده آمریکا جلوگیری نماید.

ترامپ بااستفاده ازرویکرد های پوپولیستی وعوام فریبانه برضد نخبه گرایی در برابر طبقات پایین جامعه اقدام واین تجربهء پوپولیستی را در کشوری پیشرفته مثل امریکا نوعی ازترامپیسم بکار می برد. سیاست پوپولیستی وعوام فریبانه با فروپاشی شوروی در شرق و حکومت های سوسیال دموکرات در غرب, جهان را در ساختارنظام های مافیایی , و تمامیت خواه فرو برد ه است . هرگاه خود شیفتگی وفدرت طلبی به گونۀ احساس کاذب رنگ گروهی و قومی را به خود بگیرد، خیلی خطرناک و عواقب ناگواری در پیش دارد که جنگ های گروهی، قومی و نژادی از پی آمد های مرگبار آن در سراسر جهان است. ادامۀ جنگ های وحشتناک مذهبی در قارۀ آسیا وافریقا زیر نام طالبان، القاعده، بوکوحرام و داعش همه رنگ مذهبی دارند که سلفی ها درزیرچترمذهب جنگ ناروای استخباراتی را برضد ملتهای میانه رومسلمان آغازکرده اند.اقتدارگرایی وخودشیفتگی های سیاسی ریشه دررویکردهای پوپولیستی رهبران کشورها دارند که این قدرت طلبی وخودشیفتگی ، در جهان بشریت را بیش از هرزمانی دیگر تهدید می کند و جنگهای خانمان سوزی را در جهان تداوم خواهندبخشید.
بدین گونه یکی از عوامل درگیری های دراز مدت امریکا در افغانستان و عراق و موجودیت پایگاه های نظامی امریکا در نقاط دیگر جهان برخاسته از ین سیاست های پوپولیستی و مردم فریبانۀ زمامداران این کشور است که برای مردم خود اطلاعات نادرست می دهند تا ادامه جنگ در این کشور را به سود گروه های مافیایی در امریکا استمراربخشد. گروه های افراطی مانند طالبان، القاعده، داعش و بوکوحرام نیز برای فریب افکار مسلمانان و تحریک اوباشان به بهانه های دروغین چون دفاع از باور ها و اعتقادات آنان نیز از روش های پوپولیستی سود می برند. در تاريخ معاصر جهان، افغانستان تنها كشوری فقير جهان است ، كه در دوران جنگ های طولانی خانمان برانداز، شاهد تجاوز دو ابرقدرت شوروى و امريكا در خاك خويش بودند گرچه تا حال دلایل مختلفى براى جاذبه و توجه قدرتها ی خارجی درباره افغانستان ارایه شده ولی رهبران دست نشانده خارجی درافغانستان ده هاسال ، از كشتن مردم و ويرانى كشور دريغ نورزيدند که فعلا نیز افغانستان كشور اشغال شده است که درحال حاضرنیزدر افغانستان کنونی هيچ فرد و جريان سياسى را نميتوان سراغ نمود كه وابستگى هاى مذهبى، ايديالوژيك، سياسى، استخباراتى به كشور هاى منطقه و جهان و دستور بگير سفارت خانه هاى خارجى نباشند.

تاریخ خونین افغانستان پُور از جنایات ، نسل کشی، زندان و با کوچ دادن اجباری مردم از خانه و کاشانه ی شان توسط حکومت های خاندانی و حلقات قومی پشتون تبار بوده است. در طول تاریخ حاکمیت نخبگان سیاسی پشتون ,ظلم، بی عدالتی، غصب زمین غیر پشتونها، ترور بزرگان اقوام، دسیسه، تهدید علیه اقوام غیر پشتون به طورمرگبار وجود داشته است و هیچ حاکمی را نخواهی یافت افکار و اندیشه اش از این نوع باورهای قومی به دور باشد. حوادث تلخ و واقعیت های انکار ناپذیر برخوردهای افراط گرایانه قومی و مذهبی حاکمان پشتون تبار در طول تاریخ حاکمیت شان باعث تکرار و استمرار دوران های تلخ گذشته همراه با شکاف عمیق در جامعه و گسترش جنگ، فقر، نا امنی و بی عدالتی مستمر در کشور است.گرچه تاکنون اکثریت تمامیت خواهان برای غلبه بر فرهنگ و هویت های متکثر واجرای پروژه تمامیت خواهی و انحصار و حذف اقوام دیگر موفق نشدند ولی، انديشه و باور برتري جويانه قوم گرايانه آنها بیعدالتي، جنگ، خشونت ,بحران، فقر،نا أمني را در جامعه گسترش داده است.رهبران افغان ملتی مانند احدي، كرزي، غني، استانكزي، خليلزاد که همگی در دامن غرب باتفكر و خواست پشتونيستی تربیه ورشد كردند که انان يك فرصت طلايي به اشغالگران داده تا از آنها در راستاي اهداف سلطه جويانه در افغانستان استفاده كنند.
حالا جنایات کرزی و غنی بر خلاف اسلاف شان علیه اقوام غیر پشتون رنگ دیگری به خود گرفته که با استفاده ,از شرایط عدم آگاهی رهبران سنتی اقوام دیگر از تاریخ ونگاه مذهب بینانه آنها اهرم های قدرت را در دست گرفتند و و نوع دیگری از حاکمیت قبیله ای وفاشیستی ساختند که بدتر از زمان های گذشته حتی عبدالرحمن ,نادر خان و مهمند بوده است .از انجاییکه کرزی و غنی وقتی حکومت را در دست گرفتند جنگجویان پشتون تباررا از زندانهاآزاد ، تروریست ها را از جنوب به شمال انتقال وبزرگان غیر پشتون را تهدید، تحقیر و به حاشیه راندند. مردم افغانستان درد و خشونت و ویرانی و عقب‌ماندگی گوناگونی را به نام پشتون‌گرایی ، لمس می‌کنند که در عین حال پشتون‌ها نیز قربانی این فاشیسم قومی هستند و تنها عده‌ای به‌نام بابا و مشر و لوی، از آن با خانواده خود سود می‌برند؛ حالا كه برنامه ی شان در حفظ قدرت تا اينجا درست پيش رفته برنامه پشتون سازي ملت را از طریق مذهبی در دستور كار قرار داده اند که در كنار قوم گرايي ,مذهب گرايي عامل ديگری از بحران در افغانستان کنونی است زیرا اسلام سیاسی به مثابه‌ی یک مکتب عقیدوی که در بند «آگاهی کاذب» اسیر است، در حالیکه هیچ پیوند و شباهتی با پاک‌دینی ,‌نصوص قران کریم و احادیث نبوی ندارد. اسلام سیاسی در روزگار آشفته‌ی ما زیر پرچم «جهاد»، طالب و داعش با روپوش دین اسلام خون بنده‌گان خدا را می‌ریزد و امام مسجد و نمازگذار را به خاک و خون می‌کشد.

اسلام سیاسی زیر سایه‌ی نعره‌ی تکبیر به کشتار همه‌گانی مسلمانان دست می‌زند و موذیانه بر قانون، حقوق و آزادی‌های مدنی آدم‌ها می‌تازد که نمونه‌ی آن درخلافت «جهادی»، امارت طالبی و وحشت داعشی تعریف و تفسیر جامع یافته که در ساختارها ی اخوانی‌گری مردود و منفور است. اسلام سیاسی دشمن دین اسلام و باورهای دینی میلیون‌ها مسلمان کره‌ی خاکی ماست تاریخ خون‌آلود اسلام سیاسی سرشار از قتل‌های زنجیره‌یی، ترور، انفجار، نفرت و خشونت است. در حالیکه خصومت با اسلام سیاسی به معنی دین‌ستیزی و کم‌بها‌دادن به باورهای اسلامی و قرآن پاک و توصیه‌های پیامبر اسلام نیست. بی‌گمان، برگه‌های کثیف و آلوده‌ی این طاعون جهانی در کشورما ، زیر نام غم‌نامه‌ی «جهاد» و امارت خاک می‌اندازند.چشم‌پوشی از جویبار خون‌های ریخته‌ی هزاران فرزند مردم افغانستان در ثنای اسلام سیاسی و فریب جنگ مقدس به معنی ساده‌لوحی است.
عبرت‌کده‌ی وحشت و دهشتِ روزگار فرمان‌روایی «جهادی‌ها» و طالب و افغان‌ستیزی، فرهنگ‌دشمنی و مدنیت‌زدایی جاری اهل اخوانیت و تنظیم‌های فرسوده‌ی «جهادی» نمایان‌گر ماهیت شداد و نمرودی این قافله‌ی درگذرِ اسلام سیاسی است که زوال حتمی آن را هیچ ترفند ی، به ویژه در بیان بی‌تدبیر چند شاگرد حقیر و بی‌نشان این مدرسه‌ی شوم سد ساخته نه‌می‌تواند.

حلیم تنویر اشاعه گر تفکر نژادگرایانه ی قبیله

2019-12-15T09:21:42Z

بدویت، بربریت، خودشیفتگی جاهلانه، تکبروغرور کاذبانه ، انسانیت را شرمنده می سازدوخودشیفتگی یکی از بیماریهای روانی است که اگربه خودشیفتگی سیاسی مبدل شود برای شخص اعتماد کاذب داده و برتری جوییهای شخصی، گروهی، قومی و مذهبی را به وجود می آورد. تبارز خودشیفتگی سیاسی منجر به فاشیسم قومی می شودکه هتلر نمادی از انسان خودشیفته بود که وارد خط فاشیسم گردید. همچنین سخنان اهانت بارحلیم تنویر بریده‌های از یک مانیفست سیاسی وبرتری‌جویی قومی واشاعه گر,تفکر نژادگرایانه ی قبیله است که ؛ حتی حریم خانواده را آلوده به رفتار ضد انسانی می‌سازد که میخواهد ، با تجاوز، خانواده تشکیل داده و ازمحصول آن، ملت بسازد. از نظر او زن هزاره انسان صاحب اراده و شخصيت، نیست بلكه او زن هزاره را چون كالا قابل تملك مي پندارد وبه‌صورت عریان ازازدواج دادن دختران به قوم دیگرسخن می‌زند. ولی هزاره‌های امروز به مرحله‌‌ای از بلوغ فکری رسیده اند که دختران شان به عنوان انسان حق انتخاب همسر,شغل و دیگر حقوق انسانی را دارا هستند.

درحالیکه تاریخ عصرتحکم آمرانه وامارت عبدالرحمانی وهمسان سازی اتنیکی به سر رسیده که نمیتوان ازسنت بدوی ـ قبیلوی، "ملت سازی مدرن"را پدید آورد. در عقب گفتار حلیمِ تنویر تئوری تاریخی پاک‌سازی قومی وتصرف تن زن به عنوان جنگِ سرزمینی در پیوند به تصرفِ زمین قرار داردکه بیش از یک قرن است که به اشکالِ مختلف در افغانستان تاهنوز به شیوه عریان آن بیداد میکند. حرف تنویر ودیگران یک "تفکر" است که عامل اصلی ویرانی افغانستان گردیده که تاوانش را همه اقوام به شمول پشتونها تاهنوز داده است . بخاطرصغارت فکری، حقارت روانی، جهالت بدوی و سفاهتِ سیاسی ـ تباری ، نمی توان انتظارفرزانگی فکری ازین افراد متعصب داشت. از انجاییکه قوم یک هویت ذاتی است و کسی انرا از بین برده نمی تواند.ازبک ها،پشتون ها،هزاره هاو تاجیک ها و پشه یی هاو ده ها قوم دیگرهویت بزرگ سرزمین ما را شکل می دهد،از میان نمی رود و از میان رفتنی نیست . اما این چهرهای نژادگرا نماد از طرز تفکر یک مکتب است که در این طرز تفکر، هدف اصلی پاکسازی قومی است .بنا برین در برابرِ این گونه گرايشِ فاشيسمِ قومي بايد بسيج شد. زیرا ناسيوناليست هاي قومي تنها به تبعيض عليه هزاره بسنده نمي كنند ، چون ناراحتند كه چرا كوچي ها در مناطق هزاره نشین يورش نمي بردو چرا زبان پشتو تنها زبان رسمی ومعيار استخدام در دولت نيست.
هزاره ها پس از سرکوب خونین امیر عبدالرحمن خان که حدود شصت درصد انها را قتل عام نمود که ، مدام مورد خشم وتبعیض واستثمار قرار داشته اند.متعاقب، آن تا کنون این خشم بی پایان تحت نام کوچی، طالب ، داعش و رژیم ضدملی اشرف غنی احمد زی بطور سیستماتیک علیه هزاره ها ادامه دارد.چندی قبل امرالله صالح ،نیز به اشاره غنی هزاره ها را با نشانه گرفتن« بینی» شان را تحقیر وتوهین کرد. فاشیزم و خودبزرگ‌بینی در بستر تاریخی سرزمین ما عمر درازی دارد و سالهاست که اقوام افغانستان رادر تنور داغ برتری جویی نژادی به خاک و خون کشانیده است. چنانچه سالها‌پیش مولوی نیازی والی طالبان گفته بود، که تاجیکها تاجیکستان ، اوزبیک‌ها به اوزبیکستان و هزاره‌ها به گورستان بروند به همین دلیل ، مجریان این فاز فاشیزم ,خودبزرگ‌بینی قومی ،را برای تحکیم روایت افغانیت، درمناسبات قدرت ,استعاره‌هایی چون «فصل ناتمام امان‌الله‌خان»، «لندغران»، «آشوب‌طلبان» را برای نامگذاری مخالفان به کار میبرند. تنویرها و مخکش ها ودیگران همه نماینده ی یک حلقه فاشیستی با تفکر برتری‌طلبانه است که در این حلقه، برخی از طالبان، مجاهدین و روشنفکران غرب‌گرا وجود دارند.
بحرانِ جامعه‌ي پشتون یک بحرانِ درونی است که سیاست‌مداران و نخبگان سیاسی شان عامل اصلی بحرانِ درونی اقوام پشتون‌ تبارند. بهر صورت حاکمان پشتوزبان به جای چاره‌اندیشی این بحرانِ درونی، مردم پشتون را اغفال و بحران درونی را به عواملِ بیرونی چون قدرت‌های خارجی و اقوام غیر پشتون نسبت داده‌اند که علیه مردم هزاره و اقوام دیگر نفرت پراکنی می کنند . زیرا ناسیونالیسم افراطی قومی در افغانستان تفکریست که اهداف تمامیت خواهی قومی را در بیش از یک سده دنبال می کند که بر اساس همین تفکر عبدالرحمانی, نادرخان، سردار محمد داوود و ملا عمر هریک در حد توان خود به تک‌قومی سازی کشور کوشیدند. در بستر همین تفکر تاریخی طبقه‌ی حاکم برهمه‌ی مردم این سرزمین ستم کرده است پس همين فرهنگ مسلط نژاد باورانه است كه تنوير ها ودیگران را پرورش مي دهد. اکنون نیزظهوراعجوبه های ویرانگر فاشیزم ,خودبزرگ‌بین ,تعصب وفضیلت فروش های افراطی، را شاهدیم که شخصیت های بیمار وعلیل شان بخاطر نیل به این هدف از هیچ نوع رزالت وبی فضیلتی، تاسرحد ارتکاب جنایات بی حدوحصرروگردان نمیباشند .
چون قبل از تنویر همین تفکر عبدالرحمانی از زبان یونس خالص، ملا نیازی، اشرف‌غنی، حشمت‌غنی، ناصراصولی، انورالحق احدی، فاروق اعظم، مخکش، مجید قرار، جنرال طاقت، سلطانزوی، اسماعیل یون، راضیه منگل، شکریه بارکزی با شیوه های دیگری بیان شده است. لذا سیاست حذفی و تفکر فاشیستی یک نظر شخصی نیست؛ بلکه یک تفکر ریشه‌دار است که توسط برخی ازروشنفکران وکارگزاران پشتون تبار، دنبال میشود.درصورتیکه امروز ما در عصر جهانی شدن زندگی میکنیم چون دنیای امروز ایجاب می کند که بایستی به انسانیت فکر کرد ونباید به قبیله و قوم افتخار نمود . بنا برین اگرریگ درکفش حکومت فاسد ونفاق افگن فعلی نباشد، باید پروسه ی بازپرس از" تنویرها "، "طاقتها "و" یونها"مخکشهارا که ، میان مردم زهرپاشی می کنند ؛ آغاز نموده وهمه را ، به چنگال قانون بسپارند ضمنا دولت افغانستان باید برعليه آقاي تنوير در دادگاه و دركميسيون حقوق بشراتحاديه اروپا ودردادگاه عالي هلند به دليل ابراز كردن نفرت نژادي و تبليغ براي پاكسازيِ قومي، جنايت عليه بشريت و برده سازي زنان يك قوم شكايت و نسبت به اين مسئله واكنش نشان دهد. زیراسخنان تنویر، دامن زدن به نفاق قومي و مصداق بارز تحريك احساسات مردم و ترغيب به تنش و تقابل و تهاجم تا كشتن و به اسارت بردن و جرم مشهود است كه بايد مورد تعقيب قضايي قرار گيرد.