https://www.kabulpress.org/ [en]Kabul Press? is a critical, independent, multilingual platform publishing uncensored, creative journalism in Hazaragi, Dari, Persian, and English. It amplifies underrepresented voices, challenges dominant narratives, and defends human rights and democracy, with a focus on the Hazara genocide and the struggles of stateless nations.[fa]کابل پرس رسانه ای آزاد و انتقادی است که بدون سانسور به زبان های هزاره گی، دری و پارسی منتشر می شود. کابل پرس با چالش روایت های غالب، صداهای سرکوب شده را برجسته کرده و با دفاع از حقوق بشر و دموکراسی، بر نسل کشی هزاره و رنج ملت های بدون دولت تمرکز می کند.[/multi] fa SPIP - www.spip.net https://mail.kabulpress.org/local/cache-vignettes/L144xH41/siteon0-0acbd.png?1769345167 https://www.kabulpress.org/ 41 144 https://mail.kabulpress.org/article35731.html https://mail.kabulpress.org/article35731.html 2010-10-20T03:00:00Z text/html fa مختار پدرام تروريزم، کوچی طالبان، طالبان، القاعده و داعش آيساف، ناتو و نيروهای بين المللی <p>روز دو شنبه بيست و پنجم ميزان، مقامات ارشد حدود پنجا كشور جهان، در نشست گروه تماس افغانستان در شهر رم ايتاليا گرد هم آمدند. در اين جلسه جنرال پيتريوس فرمانده عمومي ناتو در،‌ آقاي هالبروك نماينده خاص ايالات متحده آمريكا در امور افغانستان و پاكستان، زلمي رسول وزير خارجه ، نماينده ويژه سازمان ملل در افغانستان، و نماينده گان بعضی کشورهای اسلامی ازجمله ایران در اين نشست، برای چهار روز درباره ی آموزش نيروهاي ا منيتي، و واگذاري امنيت از نيروهاي ناتو به نيروها نظامي افغانستان را به بحث گذاشتند. (…)</p> - <a href="https://mail.kabulpress.org/rubrique8.html" rel="directory">دیدگاه</a> / <a href="https://mail.kabulpress.org/mot4.html" rel="tag">تروريزم، کوچی طالبان، طالبان، القاعده و داعش</a>, <a href="https://mail.kabulpress.org/mot12.html" rel="tag">آيساف، ناتو و نيروهای بين المللی</a> <img src='https://mail.kabulpress.org/local/cache-vignettes/L144xH150/arton35731-4ed72.jpg?1769362947' class='spip_logo spip_logo_right' width='144' height='150' alt="" /> <div class='rss_chapo'><p>روز دو شنبه بيست و پنجم ميزان، مقامات ارشد حدود پنجا كشور جهان، در نشست گروه تماس افغانستان در شهر رم ايتاليا گرد هم آمدند. در اين جلسه جنرال پيتريوس فرمانده عمومي ناتو در،‌ آقاي هالبروك نماينده خاص ايالات متحده آمريكا در امور افغانستان و پاكستان، زلمي رسول وزير خارجه ، نماينده ويژه سازمان ملل در افغانستان، و نماينده گان بعضی کشورهای اسلامی ازجمله ایران در اين نشست، برای چهار روز درباره ی آموزش نيروهاي ا منيتي، و واگذاري امنيت از نيروهاي ناتو به نيروها نظامي افغانستان را به بحث گذاشتند.</p> <p>نيرو هاي ناتو در افغانستان در كنار سركوب مخالفين،‌ مسووليت آموزش نيروهاي افغانستان را نيز به عهده دارند. اين روند تحت نظر جنرال ويليام كالدويل به پيش مي رود. در پيش بيني كه آمريكايي ها داشت، قرار بود آموزش نيروهاي افغانستان تا ماه مي 2011 ميلادي تكميل گردد، و از آن به بعد خروج نيروهاي خارجي از افغانستان شروع شود. اين پيش بيني اما حالا با مشكل مواجه گرديده وبدین لحاظ خارجي ها يك بار ديگر اشتباه بزرگي را بدون بررسي جوانب مختلف مسايل امنيتي و همين طور آموزش نيروهاي افغانستان، مرتكب می شوند.</p></div> <div class='rss_texte'><p>حالا كه ماه ها از اين تصميم مي گذرد،‌ تازه نيروهاي ناتو متوجه شده اند كه نيروهاي امنيتي افغانستان با هزاران مشكل از جمله بي سوادي و نداشتن درك و فهم درست از مسايل امنيتي،‌ روبرو مي باشند. دقيق مانند اشتباه در مورد جنگ با طالبان. هر چند پس از شكست رژيم طالبان ايجاب مي كرد كه در قدم نخست،‌ به موضوع آموزش نيروهاي افغانستان و جوانب مختلف امنيت در افغانستان، توجه جدي صورت مي گرفت، كه نگرفت.</p> <div class='spip_document_7882 spip_document spip_documents spip_document_image spip_documents_center spip_document_center'> <figure class="spip_doc_inner"> <img src='https://mail.kabulpress.org/local/cache-vignettes/L406xH610/usarmy-f6c85.jpg?1769362947' width='406' height='610' alt='' /> </figure> </div> <p>گتی ایمیج</p> <p>اشتباه كشورهاي خارجي از ابتدا در اين بود كه مصارف هنگفت مالي را صرف براي نيروهاي خارجي در نظر گرفتند و آموزش نيروهاي افغانستان را به فراموشي سپردند. به طور نمونه مصرف ماهانه نظاميان آمريكايي در افغانستان در حدود 5.7 ميليارد دالر مي باشد كه با اين حساب اگر از مصارف كل نيروهاي ناتو با اين ميزان بسنجيم، ماهانه مصارف نظامي نيروهاي ناتو در افغانستان در هر ماه بايد 8.55 ميليارد دالر، و سالانه اين ميزان به 102.6 ميليارد دالر مي رسد. در حالي كه يك چهارم اين مقدار پول مي توانست تا چهار سال پيش نيروهاي نظامي افغانستان را از نگاه كميت و كيفيت به حد خود كفايي برساند و اين بزرگترين اشتباه نيروهاي ناتو در هشت - نه سال ماموريت شان در افغانستان است.</p> <p>ظاهرا جنرال ويليام كالدويل از اين مشكل تاجاي سر در آورده است، براي همين نيز به جلسه رم شركت كرده است تا براي نماينده گان كشور هاي كمك كننده به افغانستان بگويد كه براي آموزش نيروهاي افغانستان مربي هاي بيشتري به افغانستان اعزام كنند. او به خبرنگاران گفته بود كه اگر اين مشكل حل نشود، نبود مربي در افغانستان به مفهوم عدم انتقال مسووليت هاي امنيتي به نيروهاي افغانستان است. وي تاكيد كرده است كه انتقال مسووليت زماني امكان پذير خواهد بود كه مربي هاي بيشتر براي آموزش نيروهاي افغانستان،‌ به اين كشور فرستاده شود.</p> <p>اين اظهارات و نگراني ها در حالي صورت مي گيرد، كه حامد كرزي چندي پيش گفته بود كه نيروهاي افغانستان تا سال 2014 قا در خواهند بود كه مسووليت امنيت افغانستان را به طور كامل به عهده بگيرند. و حالا به نظر مي رسد، كه اين اظهارات نيز تا حدي با عجله صورت گرفته و اگر قرار باشد كه آموزش نيروهاي افغانستان به همين منوال به پيش برود،‌ اين كار نمي تواند عملي باشد.</p> <p>با توجه به مشكلات افغانستان،‌ به نظر مي رسد كه حدود پنج صد هزار نيروي نظامي براي تامين امنيت در افغانستان ضرورت است،‌ در حالي كه گزارش نهاد هاي امنيتي حاكي از آنست كه تا هنوز ارتش افغانستان فقط در حدود 136 هزارسربازونیروهای پلیس افغانستان نزدیک به 119 هزارمیرسند. با اين حساب كل نيروهاي آموزش ديده ارتش و پوليس افغانستان از مرز 255 هزار تجاوز نمي كند، در حالي كه اين آمار ها بدون در نظر گرفتن مسايل دیگر چون؛ فرار سربازان، از صفوف ارتش و پوليس بيرون داده شده است. بر اساس برنامه از پيش تعيين شده قرار است كه تا جولاي سال 2011 ارتش افغانستان به 171 هزارو ششصد نفر و پوليس ملي به 134 هزار نفر افزايش يابد.</p> <div class='spip_document_7883 spip_document spip_documents spip_document_image spip_documents_center spip_document_center'> <figure class="spip_doc_inner"> <img src='https://mail.kabulpress.org/local/cache-vignettes/L500xH277/afg_rom_confrenz-f7319.png?1769362948' width='500' height='277' alt='' /> </figure> </div> <p><strong>و اما اشتباهات جامعه جهاني:</strong></p> <p>جامعه جهاني در ابتدا دچار يك اشتباه بزرگ استراتيژيك در مورد افغانستان به ويژه در مورد مسايل امنيت در این کشورگرديد. در جلسه بن،‌ براي افغانستان مسئله ورود نیروهای طالبان والقاعده از مزرهای طولانی این کشور با جنجالي ترين كشور منطقه يعني پاكستان که درحدود 2400 كيلومتر میرسد با بي پروایی تمام گذشتند وبرای امنیت مرزها تنها هفتاد هزار نيروي نظامي در نظر گرفته شد؛ حال نتايج آن بی پروایی پس از نه سال، جنجال بر انگيز ترين و پر درد سر ترين موضوع، براي كشورهاي عضو ناتو شده است.</p> <p>اشتباه دوم اين نيروها توجه نكردن به تمويل و تجهيز نيروهاي بود كه پس از اين جلسه در افغانستان شروع به كار كرد. آمارها نشان مي دهد كه معاش هفتاد سرباز افغانستان معادل معاشي است كه يك سرباز خارجي در افغانستان دريافت مي كند،‌ و طبيعي است كه در چنين حالتي نمي توان انتظار داشت كه اين نيروها در مقابل گروهاي مخالف دولت بجنگند، و يا از صفوف پوليس و ارتش كشور فرار نكنند.</p> <p>اشتباه سوم نيروهای ناتو استراتيژي گرفتن وساختن؛ بود. يعني نيروهاي ناتو يك منطقه را از وجود طالبان پاك مي كردند،‌ يك مقدار هم بازسازي و كمك به مردم محل بعد از جنگ صورت مي گرفت،‌ و دوباره بدون اين كه توجهي صورت بگيرد،‌ اين منطقه به نيروهاي امنيتي افغانستان سپرده ميشد،‌ كه نه از تجهيزات لازم برخوردار بودند،‌ و نه انگيزه لازم جنگي و دفاع از كشور را داشتند،‌ و نه هم از معاش و آموزش لازم، بهره اي داشتند. براي همين است كه طالبان در 9 سال گذشته به راحتي توانستند بر نيروهاي افغانستان و يا جاهاي كه توسط نيروهاي ناتو پاكسازي شده،‌ دو باره غلبه نموده و منطقه را در اختيار خود قرار دهند و در نهايت زمانبندي خروج نيرو هاي خارجي از افغانستان،‌ كه آن هم بدون بررسي و مطالعه دقيق اوضاع در افغانستان صورت گرفت.</p> <p>هر چند زمان بندي كه از سوي بارك اوباما براي خروج نيروهاي آمريكايي صورت گرفت، در ابتدا سوالات و نگراني هاي را در اين مورد كه حالا به يك مسئله ی جنجال بر انگيز،‌ تبديل گرديده است، بوجود آورد، اما محاسبات نيروهاي ناتو اين بود كه تا سال 2011 مي توانند به قدر كافي نيرو هاي افغانستان را آموزش بدهند. در آن زمان روزنامه هاي غربي اين تصميم را تكان دهنده توصيف كردند،‌ روزنامه فارن پاليسي در يكي از شماره هاي خود گفته بود كه: "آغاز خروج نيروهاي آمريكايي از افغانستان با يك حقيقت تلخ به پيش مي رود، يعني نيروهاي افغانستان از هيچ نگاه براي پذيرفتن مسووليت هاي امنيتي خود آماده نيستند و اين كار مي تواند شكست آمريكا و ناتو را در افغانستان مشخص سازد". اما در عوض نيروهاي ناتو اظهار داشتند كه برنامه آموزش نيروهاي افغانستان را روي دست دارند و اين كار در كوتاه مدت نتايج خوبي خواهد داشت.</p> <p>در اين كار مشكلات زياد وجود دارد. اگر آموزش نيروهاي افغانستان با سرعت به پيش برود،‌ احتمال اين وجود دارد كه تعداد آنها با معيار هاي ناكافي و ناقص همراه گردد، چون نمي توان قبول كرد نيروهاي كه هنوز سواد كافي براي خواندن و نوشتن ندارند يك شبه تبديل به قوي ترين و ورزيده ترين نيروهاي نظامي منطقه گردند كه بتوانند با تروريزم مقابله كنند.‌ آمار هاي نشر شده نشان مي دهد كه بيشتر از چهل درصد نيروهاي امنيتي افغانستان از داشتن سواد بي بهره اند، و يك بخش از اين نيروها تازه زير پوشش برنامه هاي سواد آموزی قرار مي گيرند. در اين صورت علاوه بر نارسايي ها در سيستم قضايي و حكومت داري افغانستان،‌ پروسه اي ايجاد نيروهاي افغانستان نه به يك پيشترفت،‌ بكله به يك معما تبديل خواهد شد، و این خود به خود آمريكا و متحدينش را به شکست در جنگ افغانستان نزدیک خواهد کرد.</p> <p>مي پذيريم كه افغانستان امروزي با افغانستان 9 سال پيش تفاوت هاي زيادی دارد، اما به اين معنا نيست كه قبول كنيم سيستم در افغانستان تغيير كرده است. از طرفي ديگر نيروهاي ناتو نبايد افغانستان را با عراق اشتباه بگيرند، افغانستان فاقد تمام زير ساختهاي حكومت داري،‌ سيستم امنيتي و اقتصادي است. افغانستان نياز به پشتوانه قوي اقتصادي و امنيتي دارد كه نه با اين درآمد و نه هم با اين نيروي امنيتي اين نياز ها بر آورده مي گردد. و از طرفي هم ناتو بايد بداند كه کشورهای منطقه وازجمله ایران وپاکستان؛ به هر صورت ممكن تلاش مي كنند‌، اوضاع در افغانستان خراب باقي بماند ونظام امنيتي افغانستان،‌ يك نظام فرسوده،‌ بيمار و ضعيف باشد، که اين نه به نفع افغانستان است و نه هم به نفع جامعه جهاني.</p> <p>افغانستان 9 سال پس از جنگ آمريكا برضد تروريسم، همچنان از بسياري مشكلات غيرقابل حل نظامي چون افزايش شورشهاي متمركز در مناطق روستايي رنج مي‌برد. پناهگاههاي امن براي شورشيان در پاكستان بخصوص در مرزهاي اين كشور با افغانستان رو به افزايش است، ضعف و ناتواني دولت افغانستان در انجام ماموريتهاي امنيتي و عمراني‌اش اين مشكلات را مضاعف كرده و لازم به ياد آوريست كه تجارت مواد مخدر و تخريب زيرساختها در اين كشور در حال افزايش است.</p> <p>افغانستان بايد كمك جدي شود و به نيازهاي شهروندانش پاسخ گفته شود، با فساد و تجارت مواد مخدر مقابله جدی صورت گیرد. همين طور سیاستمداران، پالیسی سازان و استراتيژيستهاي امریکا و ناتو باید این حقیقت را بپذیرند كه امنيت در افغانستان بايد توسط افغانستانی ها تامين گردد،‌ اين كار نياز به سرمايه گذاري درست و لازم بالاي نيروهاي این کشور دارد و در اين ميان حکومت افغانستان باید به متحدین نظامی این کشور بگوید که چگونه روند آموزش برای نیرو های افغانستان لازم است، در غیر آن ماموریت فعلی بین المللی در افغانستان با ناکامی همراه خواهد شد.</p></div> https://mail.kabulpress.org/article34889.html https://mail.kabulpress.org/article34889.html 2010-10-16T21:12:00Z text/html fa مختار پدرام تروريزم، کوچی طالبان، طالبان، القاعده و داعش افغانستان و کشورهای منطقه و جهان <p>جغرافياي جنگ و نا‏امني در افغانستان تغيير كرده است. از چندي به اين‏سو نا‏امني‏ها از جنوب به شمال كشور كه از امن‏ ترين مناطق افغانستان به شمار مي‏ رفت، انتقال يافته و رويداد‏ هاي مهم امنيتي در شمال اتفاق افتاده است. آخرين نمونه از اين رويدادها، كشته شدن والي قندوز در ولايت تخار هنگام اداي نماز جمعه است كه‌ جدي‏ ترين و تكان‏ دهنده‏ ترين موارد نا‏امني در شمال قلمداد گرديده است. هرچند شمال افغانستان از قبل نيز آن‏ طوري كه ادعا مي‏شد، امن به نظر نمي‏ رسيد و‌ افراد وابسته به حزب اسلامي شاخه (…)</p> - <a href="https://mail.kabulpress.org/rubrique3.html" rel="directory">خبر و گزارش</a> / <a href="https://mail.kabulpress.org/mot4.html" rel="tag">تروريزم، کوچی طالبان، طالبان، القاعده و داعش</a>, <a href="https://mail.kabulpress.org/mot17.html" rel="tag">افغانستان و کشورهای منطقه و جهان</a> <img src='https://mail.kabulpress.org/local/cache-vignettes/L142xH150/arton34889-3b435.jpg?1769362948' class='spip_logo spip_logo_right' width='142' height='150' alt="" /> <div class='rss_chapo'><p>جغرافياي جنگ و نا‏امني در افغانستان تغيير كرده است. از چندي به اين‏سو نا‏امني‏ها از جنوب به شمال كشور كه از امن‏ ترين مناطق افغانستان به شمار مي‏ رفت، انتقال يافته و رويداد‏ هاي مهم امنيتي در شمال اتفاق افتاده است. آخرين نمونه از اين رويدادها، كشته شدن والي قندوز در ولايت تخار هنگام اداي نماز جمعه است كه‌ جدي‏ ترين و تكان‏ دهنده‏ ترين موارد نا‏امني در شمال قلمداد گرديده است. هرچند شمال افغانستان از قبل نيز آن‏ طوري كه ادعا مي‏شد، امن به نظر نمي‏ رسيد و‌ افراد وابسته به حزب اسلامي شاخه حكمتيار در ولايات بغلان و قندوز فعاليت‏ هاي پراكنده‏ اي داشتند، اما اين فعاليت‏ها در حدي نبود كه امنيت شمال را تحت تاثير قرار دهد.</p> <p>مقام‏ هاي امنيتي قبلا دلايل نا‏امني را در شمال كشور كمبود نيروهاي امنيتي، موجوديت گروه‏هاي طالبان و افراد وابسته به حزب اسلامي مخالف دولت،‌ حضور گسترده قا چاقبران مواد مخدر و گروپ‏هاي مسلح غير‏قانوني در صفحات شمال عنوان كرده بودند. رسانه‏ها نيز همواره از وجود افراد مسلح در شمال افغانستان، گزارش‏هاي به نشر رسانده‏ اند كه گويا در برهم زدن اوضاع در شمال كشور نقش دارند. نفوذ طالبان ازبك‏ تبار،‌ زير رهبري طاهر يولداش در ولايت قندوز و همين طور قوماندانان محلي، همه دلايل ناامني‏هاي وقفه‏ اي در شمال افغانستان قلمداد مي‏ شدند.</p></div> <div class='rss_texte'><!--sommaire--><div class="well nav-sommaire nav-sommaire-4" id="nav69d0ba21256406.78032939"> <h2>Sommaire</h2><ul class="spip" role="list"><li> <a id="s-t1"></a><a href="#t1" class="spip_ancre">1ـ نقش پاكستان</a></li><li> <a id="s-t2"></a><a href="#t2" class="spip_ancre">2ـ زمينه‏هاي رشد تروريزم</a></li><li> <a id="s-t3"></a><a href="#t3" class="spip_ancre">3ـ فعاليت حزب اسلامي</a></li><li> <a id="s-t"></a><a href="#t" class="spip_ancre">نتيجه</a></li></ul></div><!--/sommaire--><p>اما پس از نا‏امني‏ هاي اخير در شمال كشور كه گمان مي‏ رود به شكل كاملا برنامه‏ ريزي شده از جنوب به اين ساحه منتقل شده، حرف‏هاي زيادي در محافل سياسي و رسانه‏ اي به ميان آمده كه هر كدام دلايلي براي نا‏امني‏ها در شمال افغانستان دارند. اين سر و صداها و حملات در شمال،‌ حتي سخن‏گوي نيروهاي آيساف جنرال جوزف بلاتس را نيز وادار كرد كه در مورد ناامني‏ها در شمال اظهار نظر نمايد و دلايل آن‏را برشمارد.</p> <p>آقاي جوزف بلاتس براي اوضاع امنيتي در شمال، دلايلي را برشمرد كه به نحوي ارتباط مستقيم با خرابي اوضاع در شمال كشور دارد. به باور او تلاش‏هاي نظامي قواي بين‏المللي و افغان در نقاط مختلف نا‏امن افغانستان به ويژه در جنوب، باعث فرار شورشيان به شمال كشور مي‏گردد. به نظر او سه دليل عمده در نا‏امن شدن شمال كشور نقش دارد؛ اول اين‏كه افراد وابسته به طالبان بعد از شكست خوردن در مناطق جنوب و شرق كشور به شمال مي‏روند،‌ دوم عبور شورشيان جنبش اسلامي ازبكستان از مرز‏هاي شمال كشور به ولايت شمالي‌ و سوم هم عدم توجه درست به مسائل امنيتي در شمال كشور كه از سوي دولت افغانستان و نيروهاي نظامي ناتو صورت گرفته است.</p> <p>هر سه نكته‏ اي كه جنرال جوزف بلاتس به آن اشاره كرده است، نكات مهم و قابل تأمل مي‏باشند، اما وقتي افراد شورشي در يك جاي شكست مي‏خورند،‌ به معناي مردن اين گروه نيست،‌ اين طبيعي است كه آن‏ها جاي ديگري را براي فعاليت‏هاي خود در نظر مي‏گيرند و يا پيش‏ بيني مي‏ كنند. در تمام كشور‏هايي كه خشونت‏ها و نارضايتي‏ هايي ضد دولت وجود دارد،‌ اين‏گونه تجربه‏ها كم نبوده، اما اين‏كه حالا نيرو‏هاي امنيتي خارجي و داخلي بعد از نه سال جنگ با گروه طالبان تازه متوجه اين امر شده است، خنده ‏آور به نظر مي ‏رسد.</p> <p>در قدم دوم، افغانستان اين تجربه را نيز دارد كه همواره گروه‏هاي شورشي از خارج مرزهاي افغانستان وارد اين كشور شده و دست به ايجاد نا‏امني‏ها مي زنند. خنده‏آور‏تر اين است كه نيروهاي امنيتي افغان و ناتو نه تنها كه به شمال توجه نكردند، بلكه به اين مسئله نيز توجه نكردند كه احتمال نا‏امن شدن شمال به دليل موجوديت گروه‏هاي وابسته به القاعده در ازبكستان كه با افغانستان هم مرز است‌ نيز وجود دارد. يعني افغانستان نه تنها از ناحيه سرحدات جنوب و شرق با مشكل مواجه است، بلكه در كل افغانستان فاقد يك سيستم منظم دفاع مرزي است، حالا جنوب باشد و يا شمال، فرقي نمي‏كند.</p> <p>روي هم رفته به باور نويسنده، نا‏امني‏ها در شمال سه مورد اساسي دارد كه توانسته در واقع نتيجه خوبي براي گروه‏هاي شورشي و در ضمن تمويل‏كنندگان اصلي يا صاحبان اصلي اين گروه‏ها داشته باشد:</p> <p>1ـ نقش پاكستان در نا‏امن ساختن شمال كه از مدت‏ها روي اين مساله به عنوان يك پروژه اصلي تمركز داشتند.<br class='autobr' /> 2ـ موجوديت زمينه‏ها و استعدادي‏هاي پذيرش تفكر طالباني در شمال.</p> <p>3ـ فعال بودن حزب اسلامي به رهبري حكمتيار در شمال و موجوديت افراد اين گروه در ساختار‏هاي حكومتي.</p> <h2 class="spip" id='t1'>1ـ نقش پاكستان<a class='sommaire-back sommaire-back-4' href='#nav69d0ba21256406.78032939' title='Retour au sommaire'></a></h2> <p>الف‏) پاكستان از گذشته‏ ها به فكر اين بوده كه همواره افغانستان و مردم اين جغرافيا، برده‏هاي واقعي اين كشور باشند. به همين دليل از هر راه ممكن تلاش كرده است كه اين پروژه خود را در ولايات مختلف افغانستان از جمله نواحي جنوب و شرق عملي سازد. استراتژي پاكستان در امور افغانستان اين بوده كه همواره تلاش كرده نوجوانان و جوانان را از فرهنگ و علم به دور نگه دارد. براي عملي ساختن اين استراتژي، پاكستان كوشيده است كه مردم افغانستان از فرهنگ و تعليم دور نگه داشته شوند. عملي شدن اين استراتژي دو نتيجه عملي را به دنبال داشته است:</p> <p>1ـ مردم همان‏گونه سياست‏گذاران پاكستان مي‏خواست، در فقر و جهالت باقي مي‏مانند،</p> <p>2ـ ترويج تفكر طالباني و خرابكارانه به راحتي در بين مردم رونق داده مي‏شود؛ پلاني كه سياست‏گذاران و طراحان اصلي طالبان مانند «‌كرنيل امام،‌ خواجه خالد و‌ جنرال حميد گل» در داخل (آي‏اس‏آي) سازمان استخبارات پاكستان، به حمايت سياسي جنرال ضياالحق، آن‏ را طرح‏ ريزي و عملي مي‏كردند.</p> <p>ب‏) از وقتي كه اكمالات نيروهاي ناتو در افغانستان، پس از به وجود آمدن كشيدگي‏ها بين نيروهاي ناتو و حكومت پاكستان،‌ بيشتر از راه‏هاي شمال افغانستان تامين مي‏ گردد،‌ پاكستان به فكر نا‏امن ساختن شمال افغانستان گرديد. تأمين شدن اكمالات نيروهاي ناتو از مسير پاكستان سالانه نفع قابل ملاحظه ‏اي براي پاكستان به دنبال داشت. هرگاه حكومت پاكستان اين فرصت را از دست مي‏ دهد، چيزي معادل نصف درآمد سالانه خود را از دست مي‏دهد و از آن‏جايي كه قسمت زيادي از سياست‏هاي تخريبي پاكستان در منطقه به دليل منافع اقتصادي اين كشور بنا نهاده شده است، بنا‏بر‏اين به اين راحتي نمي‏ خواهد اين امتياز را از دست بدهد. بنابراين همان طوري كه پاكستان در جنوب و شرق افغانستان رول عمده را در نا‏امن ساختن اوضاع بازي مي‏كرد، حالا در شمال نيز دست بالايي پيدا كرده است و مي‏ خواهد اوضاع در شمال هم به نفع آن‏ها رقم بخورد.</p> <h2 class="spip" id='t2'>2ـ زمينه‏هاي رشد تروريزم <a class='sommaire-back sommaire-back-4' href='#nav69d0ba21256406.78032939' title='Retour au sommaire'></a></h2> <p>همان‏ طوري كه تفكر طالبان جنوب افغانستان و مناطق مرزي پاكستان را زير چتر خود درآورد، مناطق شمال افغانستان نيز از اين مصيبت،‌ دور نماند. زماني‏كه رهبر مذهبي وهابيت، مولوي شريقي بدخشي در بدخشان به قتل رسيد، حساسيت‏هايي در بين مردم ايجاد گرديد. مولوي فضل‏الرحمن در سرحدات پاكستان،‌ آخرين تيرهاي خود را شليك كرد و نتيجه آن ايجاد فرصت‏ها و زمينه‏هايي در ولايات قندوز،‌ بدخشان و بغلان توسط جوانان درس خوانده در مدارس ديوبند قبايلي پاكستان بود. بنا‏بر‏اين بعضي مناطق شمال به دليل موجوديت تفكر طالباني،‌ تا هنوز هم مي‏تواند بستر خوبي براي رشد شورش‏ گري و اعمال تروريستي باشد.</p> <h2 class="spip" id='t3'>3ـ فعاليت حزب اسلامي<a class='sommaire-back sommaire-back-4' href='#nav69d0ba21256406.78032939' title='Retour au sommaire'></a></h2> <p>حزب اسلامي مخالف حكومت به رهبري گلبدين حكمتيار،‌ در صفحات شمال هنوز به گستردگي فعاليت دارد. بعضي ولايات مانند قندوز و بغلان به دليل اين‏كه يك تعدا افراد از قوم پشتون را در خود جاي داده است، هنوز هم بعضي گرايش‏ هاي قومي را دارند، و از آن‏جايي كه حزب اسلامي در ابتدا بيشترين نفوذ را در بين قوم پشتون داشت،‌ پشتون‏هاي اين مناطق نيز از اين قاعده بدور نماندند.</p> <p>اكنون نيز فعاليت حزب اسلامي در اين مناطق به شدت جريان دارد و خصوصا بعد از اين‏كه حكومت افغانستان در ظاهر نتوانست شرايط حزب اسلامي را براي پيوستن به پروسه صلح قبول نمايد، حركت‏هاي تخريبي اين حزب در شمال افغانستان به دو برابر افزايش يافت و نتيجه آن جنجال‏ هايي است كه در اين اواخر در شمال افغانستان مشاهده مي‏گردد.</p> <h2 class="spip" id='t'>نتيجه<a class='sommaire-back sommaire-back-4' href='#nav69d0ba21256406.78032939' title='Retour au sommaire'></a></h2> <p>آن‏ چه در بالا در خصوص مناطق شمال‌ يادآوري گرديد، به اين معنا است كه شورش‏ها و حركت‏هاي تروريستي در شمال ناخواسته نيست. به اين معنا كه نا‏امني‏ها در شمال افغانستان كاملا سازمان‏ دهي شده و پلان‏ شده اتفاق افتاده است. اگر حكومت افغانستان مي‏ خواهد جلوي نا‏امني‏ها در شمال را بگيرد،‌ بايد توجه داشته باشد كه جنگ در شمال صرف به اين معنا نيست كه گروه‏هاي طالبان از مناطق جنوب فرار نموده و در مناطق شمال دست به شورش‏گري زده‏اند.</p> <p>حرف جوزف بلاتس، سخنگوي آيساف در افغانستان بسيار جدي است،‌ حكومت افغانستان همواره مسائل امنيت در افغانستان را يك بازي كودكانه فكر نموده و تمام توجه خود را به جاهايي متمركز ساخته كه گويا طالبان در آن‏جا حضور دارند،‌ متاسفانه نيروهاي ناتو نيز مرتكب اين اشتباه بزرگ شده‏اند كه خود در اين مورد اعتراف دارند. بيم آن مي‏رود كه اگر قضيه به همين منوال ادامه پيدا كند، مناطق مركزي افغانستان نيز كه مدتي است در امن به سر مي‏برند،‌ مانند مناطق جنوبي،‌ شرقي و شمالي كشور دست خوش نا‏امني گردند،‌ و اگر قرار باشد مناطق مركزي افغانستان نيز نا‏امن گردند،‌ ديگر دليلي براي حمايت مردم از دولت و حضور نيرو‏هاي غربي باقي نخواهد ماند.</p> <p>حكومت افغانستان در قدم نخست بايد جلوي نا‏امني‏ها در شمال افغانستان را بگيرد،‌ در قدم دوم، شمال افغانستان و تمام مناطق از جمله مناطق مركزي كه از لحاظ امنيتي در وضعيت بهتري نسبت به جنوب افغانستان قرار دارند‌ را زير پوشش وسيع نيروهاي امنيتي قرار داده تا از بروز هر‏گونه شورش و يا نفوذ تروريست‏ها از قبل جلو‏گيري شود. اين تنها راه‏حل مسائل امنيت در افغانستان است كه در قدم نخست مناطق شناسايي و در قدم دوم براي هر منطقه به اندازه تهديد‏هاي احتمالي، نيروهاي نظامي و امنيتي جابه‏جا شوند تا باشد كه مردم افغانستان به خواب ديرينه شان يعني امنيت دست يابند و افغانستان نيز مسير صلح و انكشاف را در پيش گيرد.</p></div> https://mail.kabulpress.org/article33828.html https://mail.kabulpress.org/article33828.html 2010-10-09T23:22:00Z text/html fa مختار پدرام تروريزم، کوچی طالبان، طالبان، القاعده و داعش آيساف، ناتو و نيروهای بين المللی <p>تروريزم، کوچی طالبان، طالبان و القاعده <br class='autobr' /> [آيساف، ناتو ونيروهای بين المللی >http://www.kabulpress.org/my/spip.php?mot12] <br class='autobr' /> چیزی حدود دو هفته از عملیات نظامی نیروهای ناتو و افغان در ولایت قندهار می گذرد، اما این عملیات همچنان ادامه دارد. سخن گوی نیروهای ناتو در کابل به خبرنگاران از موفقیت این عملیات سخن گفت، و تاکید کرد که تا هنوز جنگ اژدها نتایج مثبت را بدنبال داشته است و چندین مخفیگاه طالبان در جریان چند روز از بین رفته است. <br class='autobr' /> عملیات نظامی در قندهار دومین عملیات بزرگ مشترک ناتو و نیروهای (…)</p> - <a href="https://mail.kabulpress.org/rubrique8.html" rel="directory">دیدگاه</a> / <a href="https://mail.kabulpress.org/mot4.html" rel="tag">تروريزم، کوچی طالبان، طالبان، القاعده و داعش</a>, <a href="https://mail.kabulpress.org/mot12.html" rel="tag">آيساف، ناتو و نيروهای بين المللی</a> <img src='https://mail.kabulpress.org/local/cache-vignettes/L145xH150/arton33828-0bd87.jpg?1769362948' class='spip_logo spip_logo_right' width='145' height='150' alt="" /> <div class='rss_chapo'><p><a href="http://www.kabulpress.org/my/spip.php?mot4" class="spip_out" rel="external">تروريزم، کوچی طالبان، طالبان و القاعده</a></p> <p><a href="http://www.kabulpress.org/my/spip.php?mot12" class="spip_out" rel="external">آيساف، ناتو ونيروهای بين المللی</a></p></div> <div class='rss_texte'><p><strong>چیزی حدود دو هفته از عملیات نظامی نیروهای ناتو و افغان در ولایت قندهار می گذرد، اما این عملیات همچنان ادامه دارد. سخن گوی نیروهای ناتو در کابل به خبرنگاران از موفقیت این عملیات سخن گفت، و تاکید کرد که تا هنوز جنگ اژدها نتایج مثبت را بدنبال داشته است و چندین مخفیگاه طالبان در جریان چند روز از بین رفته است.</p> <p>عملیات نظامی در قندهار دومین عملیات بزرگ مشترک ناتو و نیروهای افغان در جنوب کشور در دو سال اخیر است. سال گذشته عملیات گسترده نظامی دیگری شبیه این عملیات در ولایت هلمند به راه انداخته شده بود که در ابتدا نتیجه خوبی برای حکومت و نیروهای خارجی مستقر در افغانستان داشت. عملیات نظامی اژدها در قندهار به منظور پاکسازی ولایت قندهار از وجود طالبان به راه انداخته شده و گفته می شود تا وقتی ادامه خواهد داشت که طالبان به کلی از این حوزه بیرون رانده شوند. و اما این دو جنگ بزرگ در جنوب کشور چه تفاوت ها و مشابهت های با هم دارند؟ </strong></p> <div class='spip_document_7800 spip_document spip_documents spip_document_image spip_documents_center spip_document_center'> <figure class="spip_doc_inner"> <img src='https://mail.kabulpress.org/local/cache-vignettes/L406xH610/natoisaf-742fd.jpg?1769362948' width='406' height='610' alt='' /> </figure> </div> <p>1- جنگ مارجه و نادعلی در ولایت هلمند در سال گذشته، تنها منحصر به عملیات نظامی شده بود و بعد از ختم جنگ نیروهای مشترک، بدون اینکه فکری به آینده این ولایت و مردم آن نمایند، منطقه را ترک کردند. این بزرگترین اشتباه نیروهای خارجی و افغان در هلمند بود که فرصت دوباره نفوذ به هلمند، برای طالبان را فراهم ساختند. نیروهای خارجی و افغان خوب عمل کردند. ولی در محاسبات بعد ازجنگ دچار اشتباه بزرگ شدند. طالبان به خوبی از این وضعیت اطلاع داشتند برای همین بود که مقاومت شان در بعضی ولسوالی های هلمند خیلی چشمگیر نبود. اما در قندهار قضیه برعکس است، گفته می شود که بعد از ختم جنگ نیروهای نظامی برای استقرار بهتر امنیت در این ولایت باقی خواهد ماند. و در کنار این مساله، جنگ در قندهار تنها جنبه نظامی ندارد، بلکه فعالیت های ملکی نیز همزمان با جنگ در این ولایت دنبال می گردد. و این استراتیژی جدید جنگی احتمالا به دلیل از دست دادن فرصت ها در ولایت هلمند در نظر گرفته شده است.</p> <p>2- جنگ هلمند، بدون مشوره با مردم، اتفاق افتاد، و همین مساله باعث شد که یک مقدار سرو صداهای را بوجود بیاورد. این سروصداها تا حدی بود که حتا نارضایتی رییس جمهور افغانستان را نیز بدنبال داشت. هر چند به صورت مطلق نیروهای خارجی و افغان متهم قضیه نبودند، طالبان در ولایت هلمند از مردم به عنوان سپر دفاعی شان استفاده می کردند، و در نتیجه نیروهای خارجی نمی توانستد جلو کشتار غیر نظامیان را بگیرند. اما جنگ قندهار، در یک هماهنگی کامل و منظم با سران قوم، و مقامات حکومت افغانستان در این ولایت راه اندازی گردیده است. شاید به همین دلیل است که نیروهای خارجی ادعا می کنند این جنگ موفقیت بیشتر و نتیجه مطلوب تری برای حکومت افغانستان و نیروهای ناتو دارد.</p> <p>3- از لحاظ موقعیت جغرافیایی هر دو ولایت در جنوب کشور و هم مرز با پاکستان قرار دارد. اما از آنجای که قندهار همواره مورد توجه حکمرانان پیشین افغانستان بوده، دوران طالبان نیز مورد توجه قرار گرفت و به عنوان مرکز اصلی سازماندهی این گروه نقش بازی کرد. با وجود این که ساختار های اجتماعی در ولایت هلمند نیز به شدت قبایلی است، اما تنش های قومی در هلمند، در حدی نیست که در ولایت قندهار وجود دارد. قندهار از لحاظ مسایل سیاسی و قومی بسیار پیچیده تر از هلمند می باشد، از طرف دیگر شبکه طرف دار دولت زیر نظر احمد ولی کرزی برادر رییس جمهور، قدرت زیادی در اختیار دارد. پیش بینی می شود که در بعضی موارد، نفوذ احمد ولی برای این عملیات مشکل ساز باشد، اما از آنجای که قول همکاری با نیروهای خارجی و افغان را داده و موافقت خود با این جنگ را اعلان کرده است بعید به نظر می رسد که برای این جنگ مشکل ساز باشد.</p> <p>4- جنگ مارجه و نادعلی در ولایت هلمند، به دلیل بعضی نا هماهنگی ها، که بیشترین این نا هماهنگی ها بین مردم و نیروهای نظامی مشترک بود، تلفات غیر نظامیان را در سطح بالای به دنبال داشت. همین طور هزینه ای جنگ در این ولایت به مراتب بیشتر از ولایت قندهار در نظر گرفته شده بود. آنچه در گزارش ها بازتاب یافته است، تعداد نیروهای که برای جنگ هلمند در نظر گرفته شده بود، دو برابر تعدادی است که در قندهار مصروف جنگ می باشند. اما در قندهار هنوز تلفات غیر نظامیان خیلی چشمگیر نیست. با وجودیکه فطرت جنگ ویران کننده است، اما انتظار می رود که جنگ اژدها هزینه کمتر انسانی و مالی را بدنبال داشته باشد.</p> <p>جنگ قندهار از لحاظ هماهنگی خوب پیش رفته، مشوره با سران قوم صورت گرفته، رضایت مقامات حکومتی نیز در این جنگ وجود دارد، و مردم نیز آماده گی پذیرش این جنگ را دارد. از این منظر این جنگ مشکلات زیادی را بدنبال نخواهد داشت. اما جنگ در قندهار مشکلات دیگری دارد که آنرا نسبت به جنگ هلمند پیچیده تر ساخته است، با وجودیکه که نیروهای خارجی تجربه جنگ را در جنوب کشور دارند، ولی فراموش نکنیم که استراتیژی جنگی جنرال پتریوس با استراتیژی جنگی مک کریستال، تفاوت های جدی دارد. و از طرف دیگر ستراتیژی جنگی آمریکا و بریتانیا که عمدتا نقش محوری در جنگ های جنوب کشور را دارد، تفاوت های جدی با هم دارند. فرماندهان هر دو کشور می خواهند قضیه را به نفع خود شان رقم بزنند. هر چند در کلیت نیروهای ناتو استراتیژی واحد جنگی را دنبال می کند، اما فراموش نکنیم که جنرال پتریوس به عنوان یک جنرال با تجربه جنگی در خارج از آمریکا نمی خواهد صرف دنباله رو مسایل از قبل طرح شده باشد، بلکه تلاش می کند برنامه های خود را تا حدی زیادی شامل استراتیژی جنگی در قندهار بسازد.</p> <p>و اما تبعات و پیامد های سیاسی این جنگ چه خواهد بود، نتیجه ای جنگ قندهار می تواند برای استراتیژی جنگی اوباما موثر واقع شود، آیا می شود روی این جنگ به عنوان سرنوشت ساز ترین رویارویی نظامی با مخالفین مسلح دولت حساب باز کرد؟ چه کارهای بعد از جنگ باید صورت بگیرد که اتفاق جنگ هلمند تکرار نشود؟</p> <p>سخن گوی ناتو در کابل اعلام کرد که جنگ قندهار بیشتر بر اجرای برنامه های غیر نظامی و عمرانی در این ولایت متمرکز می باشد، و ما در فراهم کردن شرایط مناسب جنگی گام مهمی را برداشته ایم. که ظاهرا اشاره ای بود به مشوره با مردم قندهار و مقامات حکومتی از جمله احمد ولی کرزی. اما این پایان کار نیست که ما بتوانیم نتیجه بگیریم جنگ قندهار موفقانه بوده است. جنگ هلمند تنها شکست طالبان نبود. بریتانیایی ها نیز که در هشت سال گذشته در این ولایت مستقر بودند، و گفته میشد که در بیشتر موارد با طالبان همکاری می کردند، از این ولایت توسط نیروهای آمریکایی پاکسازی گردید. حالا نیروهای بریتانیا به عنوان عمده ترین رقیب آمریکا در افغانستان بعد از طالبان، حرفهای در سرخواهند داشت تا بتواند در این جنگ شکست استراتیژیک خود در ولایت هلمند را جبران نماید. اگر قرار باشد که این دو نیرو در رویارویی با هم قرار بگیرند، بیم آن می رود که جنگ قندهار از چوکات جنگ با طالبان بیرون شده و تبدیل به رقابت داغ بین دو ابر قدرت غربی گردد. طبیعی است که قندهار بعد از پاکسازی از وجود طالبان، در کنترول آمریکایی ها قرار خواهد گرفت. بنا بر این بریتانیا ممکن است که اقدامات داشته باشد.</p> <p>از طرف دیگر شکست طالبان در قندهار به مثابه شکست سیاست های پاکستان در امور افغانستان است. کارشناسان موفقیت این جنگ در ولایت قندهار را به معنای شکست حتمی طالبان در افغانستان تعبیر کرده اند، و شکست طالبان در افغانستان در واقع، شکست پاکستان در افغانستان است. و پاکستان به هیج صورت نمی خواهد این اتفاق بیافتد. از این منظر پاکستان ممکن است در مسیر سیاست های بریتانیا در افغانستان قدم بر دارد. و این یعنی پشت کردن به آمریکا که هر چند حمایت آشکار پاکستان از طالبان به معنای جنگ با آمریکا است، اما در ظاهر تا هنوز به عنوان متحد واقعی آمریکا در منطقه بوده است.</p> <p>ظاهرا به نظر می رسد که نیروهای ناتو و افغان در جنگ قندهار تا حدی زیادی جدی می باشند. یعنی ایالات متحده آمریکا و دیگر کشورهای های کمک کننده در افغانستان، ناگزیر اند پاسخ روشن و شفاف برای خروج نظامی شان از افغانستان داشته باشند. از طرفی هم استراتیژی جنگی اوباما در افغانستان این موضوع را می رساند که باید نتیجه روشن از جنگ در افغانستان تا سال آینده میلادی داشته باشند.</p> <p>به نظر می رسد جنگ اژدها در قندهار، تا مرحله ختم جنگ موفقیت آمیز خواهد بود. زیرا نیروهای ناتو و در راس آن جنرال پیتریوس نمی خواهد بگراوند خوب نظامی خود را با شکست در قندهار زیر سوال ببرد. اما مهم مرحله بعد از جنگ است، که قندهار تصفیه شده، می تواند بدون طالب و بدون جنگ باقی بماند یا نه. تجربه در هلمند نشان داد که مرحله بعد از جنگ باید جدی تر از قبل در نظر گرفته شود. زیرا ممکن است طالبان اکثر نیروهای خود را در جریان جنگ به آنطرف مرز بکشاند، و در زمان مساعد دوباره برگردند.</p> <p>حمایت مردم از دولت و نیروهای خارجی شرط اساسی است. مشکلی برجسته که پس از جنگ هلمند بوجود آمد اعتراض مردم نسبت به برخورد نیروهای خارجی با آنها بود. تلاشی خانه ها، بازداشتهای بدون قید و شرط، و تفکیک نشدن طالبان از مردم محل، موضوعاتی بودند که موجی از نارضایتی های مردمی را در مقابل نیروهای خارج بوجود آورد. با وجود این شرایط عملیات قندهار در صورتی موفق خواهد که پس از پاکسازی این ولایت از وجود طالبان، مردم منطقه از این عملیات رضایت داشته باشند. اگر واقعا قرار است به تمام نابسامانی های سیاسی و اجتماعی در قندهار به عنوان مهم ترین ولایت که ادعا می شود سرنوشت صلح و جنگ در بقیه ولایات افغانستان، که طالبان در آنها حضور دارند، به چگونگی اوضاع در این ولایت بستگی دارد، پایان داده شود، باید به خواست های مشروع مردم اهمیت داده شود، طوری برخورد نشود که مردم نسبت به نیروهای خارجی و افغان، نفرت پیدا بکنند.</p> <p>در قدم سوم باید بازسازی مناطق تخریب شده به سرعت روی دست گرفته شود و رضایت مردمی که در اثر این جنگ آسیب های مالی و جانی دیده باشند، حاصل گردد. تا آنها بدانند که حمایت از حکومت افغانستان بهتر از حمایت از طالبان است. در این صورت می توانیم نتیجه بگیریم که جنگ قندهار موفقیت آمیز بوده است یا نه.</p></div> https://mail.kabulpress.org/article31905.html https://mail.kabulpress.org/article31905.html 2010-09-28T13:36:36Z text/html fa مختار پدرام تروريزم، کوچی طالبان، طالبان، القاعده و داعش آيساف، ناتو و نيروهای بين المللی <p>مدت ها گذشت تا خبر آغاز حمله به قندهار که از ماه ها قبل به این سو در رسانه ها می پیچید، به نشر رسید. حمله نظامیان ناتو و افغان به طالبان در ولسوالی ژیری ولایت قندهار که از مراکز اصلی طالبان به شمار می رود، شروع و در مدت زمان اندک دو ولسوالی ارغنداب و پنجوایی را نیز در بر گرفت، این حمله به نام عملیات اژدها یاد می شود. عملیمات اژدها در زمانی آغاز می شود که موضوع مذاکره حکومت با سران طالبان به اوج خود رسیده و گزارش های پراکنده از آماده گی سران طالبان برای مذاکره با حکومت به نشر می رسد. <br class='autobr' /> آنچه (…)</p> - <a href="https://mail.kabulpress.org/rubrique8.html" rel="directory">دیدگاه</a> / <a href="https://mail.kabulpress.org/mot4.html" rel="tag">تروريزم، کوچی طالبان، طالبان، القاعده و داعش</a>, <a href="https://mail.kabulpress.org/mot12.html" rel="tag">آيساف، ناتو و نيروهای بين المللی</a> <img src='https://mail.kabulpress.org/local/cache-vignettes/L142xH150/arton31905-f221a.jpg?1769362948' class='spip_logo spip_logo_right' width='142' height='150' alt="" /> <div class='rss_chapo'><p>مدت ها گذشت تا خبر آغاز حمله به قندهار که از ماه ها قبل به این سو در رسانه ها می پیچید، به نشر رسید. حمله نظامیان ناتو و افغان به طالبان در ولسوالی ژیری ولایت قندهار که از مراکز اصلی طالبان به شمار می رود، شروع و در مدت زمان اندک دو ولسوالی ارغنداب و پنجوایی را نیز در بر گرفت، این حمله به نام عملیات اژدها یاد می شود. عملیمات اژدها در زمانی آغاز می شود که موضوع مذاکره حکومت با سران طالبان به اوج خود رسیده و گزارش های پراکنده از آماده گی سران طالبان برای مذاکره با حکومت به نشر می رسد.</p> <p>آنچه در گزارش ها و اعلامیه های ناتو و نیروهای نظامی افغانستان بازتاب یافته است، حدود هشت هزار نیروی خارجی و افغان در این عملیات شرکت دارند و طوری که اظهار میکنند باید بسیار وسیع و گسترده باشد. قرار است در این حمله به گروه طالبان ضربه جدی وارد گردد.</p></div> <div class='rss_texte'><p>با و جود که این عملیات بسار مهم خوانده شده است اما این که نتیجه آن می تواند مصارفی را که برای این جنگ در نظر گرفته شده و همین طور خسارات که به مردم منطقه وارد می گردد، جبران میکند یانه؟ هنوز معلوم نیست. قبلا نیز نمونه ی از این گونه عملیات ها را در ولایت هلمند شاهد بودیم که پیامد خیلی بدی نداشت. گرچه هزینه های مالی و جانی فراوان داشت ولی با وجود آن عملیات هلمند در کوبیدن روحیه طالبان نقش بسیار موثر و قابل ملاحظه ای داشت.</p> <div class='spip_document_7697 spip_document spip_documents spip_document_image spip_documents_center spip_document_center'> <figure class="spip_doc_inner"> <img src='https://mail.kabulpress.org/local/cache-vignettes/L500xH330/kandahar-6-e89b1.jpg?1769362948' width='500' height='330' alt='' /> </figure> </div> <p>نمایی از شهر قندهار/ رویترز</p> <p><strong>واما نکته های برجسته در این عملیات:</strong></p> <p>1 – این عملیات دقیقا نتیجه ای قابل ملاحظه ای برای حکومت افغانستان و نیروهای ناتو خواهد داشت. به این معنا که قندهار از ابتدای آمدن طالبان مهمترین و استراتیژیک ترین مرکز سازمان دهی این گروه بوده و بعد از سقوط طالبان نیز قندهار عمده ترین مرکز سازمان دهی این گروه در مقابل دولت افغانستان و نیروهای ناتو می باشد.</p> <p>از طرفی هم پاکستان نیز بیشترین سیاست های تخریبی خود را از همین آدرس بر علیه دولت افغانستان عملی می کرد، و حالا که قرار است این ولایت از وجود نیروهای طالبان پاک سازی شود، پاکستان چند قدم عقب تر رانده می شود و رسیدن به اهداف شان مشکل تر به نظر می رسد. بنا بر این عملیات به آن ساده گی که گاهی گفته می شود نخواهد بود. زیرا دستگاه استخباراتی پاکستان تلاش نهایی خود را در بر هم زدن اوضاع و همین طور در فراهم کردن زمینه های شکست برای نیروهای ناتو و افغان به خرج خواهد داد. و از سوی دیگر پاکستان تجربه حمله ناتو و افغان به ولایت هلمند را نیز دارد، احتمال این وجود دارد که آنها این بار سنجیده تر از طالبان حمایت نمایند و آنطوری که پیش بینی می گردد، عملیات اژدها با مشکلات جدی نیز روبرو خواهد بود.</p> <p>2 – ولایت قندهار از معدود ولایاتی است که دو کشور قدرت مند غرب ( آمریکا و انگلستان ) به دلیل بافت های اجتماعی و قومی، و به دلیل سنتی بودن مردم در این منطقه، برای تحت کنترول داشتن آن رقابت شدید دارد. از طرفی هم این ولایت زاد گاه رییس جمهور حامد کرزی و مرکز فعالیت احمد ولی برادر رییس جمهور، از چهره های قدرت مند افغانستان است که همواره مورد اتهام و سوء ظن ها قرار داشته است. بنا بر این همان گونه که این عملیات به سختی در این ولایت سامان داده شد، احتمال این وجود دارد که جریان عملیات نیز بدون مشکل نباشد. حالا این مشکل تا چه اندازه از این ناحیه خواهد بود، بحث جداگانه است.</p> <p>از طرف دیگر اکثر باور ها بر این است که این ولایت از لحاظ اجتماعی بستگی به قومی دارد که بیشتر ناراضیان دولت افغانستان نیز متعلق به همان قوم است، و افراد بر سر قدرت حکومتی و دولتی، حتا رییس جمهور نیز از همین قوم (پشتون) می باشد، پس تمام تلاشها روی این مساله تمرکز خواهد داشت که در این جنگ باید بسیار دقت صورت بگیرد، زیرا در جنگ هلمند، آمار تلفات افراد غیر نظامی بلند بود و این مساله نارضایتی های فراوان منطقه ای و جهانی را به دنبال داشت. در شرایط که طالبان همواره از غیر نظامیان به عنوان سپر دفاعی استفاده می کند به نظر می رسد که این جنگ بسیار دشوار خواهد بود.</p> <p>3 – این عملیات اولین ماموریت جدی جنرال پتریوس، بعد از تقررش به عنوان فرمانده عمومی ناتو در افغانستان است که از وی به عنوان جدی ترین فرماندهان آمریکایی در عراق یاد می شد و ظاهرا موفقیت آمریکا را در عراق مرهون تلاش ها و طرح های او می دانند. پس آقای پتریوس یاید در این ماموریت به عنوان فرمانده عمومی نیروهای ناتو موفق شود و از طرفی هم نباید در اذهان مردم افغانستان به عنوان یک فرمانده صرف جنگی، تبارز پیدا بکند. او تلاش خواهد کرد در کنار شهرت خوب نظامی، وجهه خوب بشر دوستی هم داشته باشد، که در این صورت این جنگ یک آزمون خطرناک برای او خواهد بود. <br class='autobr' /> ظاهرا دپلمات های غربی این عملیات را مهم ترین عملیات در افغانستان در مدت نه سال گذشته تلقی می کنند و باور دارند که با موفق شدن در این جنگ تا حدی زیادی از مشکلات نا امنی در افغانستان کاسته خواهد شد. و اوباما نیز تلاش دارد برای این که در دسامبر همین سال استراتیژی کشورش برای افغانستان را بررسی می کند، نتیجه موفقانه و قناعت بخش بدست بیاورد.</p> <p>حالا بحث این است که در نهایت نتیجه این جنگ چه خواهد بود؟</p> <p>گمانه زنی های محافل سیاسی در کشور و خارج از کشور این است که این جنگ در واقع برای استراتیژی جنگی اوباما در افغانستان تعیین کننده است. نیروهای ناتو به رهبری آمریکا باید نشان بدهد که آنچه در مورد جنگ و صلح در افغانستان اظهار نظر می کنند باید با این جنگ مشخص گردد. و این چیزی است که مردم افغانستان و همین طور بعضی از کشورهای دیگر کمک کننده نیز انتظار دارد نتیجه این جنگ مثبت باشد.</p> <p>اما مهم این است که جنگ درست زمانی شروع شده است که پاکستان و ایران دو کشور که همواره از آنها به عنوان مداخله گران جدی مسایل افغانستان یاد می گردد، می خواهند نقش عمده ای در مسایل جنگ و صلح در افغانستان داشته باشند. پاکستان تلاش دارد که به عنوان بازی کننده اصلی، نقش محوری در روند نهادینه شدن امنیت در افغانستان، داشته باشد، همان طوری که در حساس شدن جنگ در افغانستان نقش داشته است. چون واضح است که امنیت در افغانستان تا حدی زیاد منافع اقتصادی و سیاسی پاکستان را با مشکل مواجه می سازد. بنا بر این اسلام آباد تلاش خواهد کرد که در این جنگ نیز سهمی داشته باشد و این امکان نیز وجود دارد که پاکستان به جای پیروزی ناتو و حکومت افغانستان، بیشتر به پیروزی طالبان در این جنگ بیاندیشد.</p> <p>پس آنطوری که نیروهای خارجی نیز پیش بینی کرده است، این جنگ از نوع خطرناک ترین جنگ با طالبان خواهد بود، و نیروهای ناتو و افغان هم هیچ راهی جز پیروزی در این جنگ را ندارند. آنچه مسلم است، این است که پاکستان به این سادگی نمی خواهد تسلیم شود. باور ها بر این است که تا حالا پاکستان تلاش های زیادی کرده است که این جنگ را با شکست روبرو سازد و اگر هم که نشد، طولانی اش سازد.</p> <p>آنچه در یکی از گزارش های ویکی لیکس که از طریق روزنامه گاردین به چاپ رسید نشان می دهد که استخبارات پاکستان با همکاری شبکه القاعده حتا در صدد راه اندازی یازده ستامبر دوم در افغانستان بوده که به هر صورت از اجرای آن جلوگیری صورت گرفت و همین طور ده ها مورد اسناد دیگر به همین وحشتنا کی وجود دارد که نشان می دهد پاکستان در امر مداخله به مسایل افغانستان هیچ کوتاهی نکرده است.</p> <p>حالا هرچه می خواهد شود، مهم نیست، جنگ شروع شده است، مهم این است که قرار است که طالبان از ولایت قندهار پاک سازی شود. ما راهی جز این نداریم که به یک نحوی به آشوب و خونریزی پایان دهیم. تا حالا که معلوم است طالبان منطق مفاهمه و گفتگو را نمی داند، و خداوند اینها را از این نعمت محروم کرده است، پس باید با زبان خودشان با آنها حرف زده شود که همان شلیک و کشتن است. ما ضرورت داریم برای نهادینه کردن دموکراسی و زندگی مدنی به خشونت ها پایان دهیم. و در این راه جز داشتن یک استراتیژی واضح جنگی و مقابله هیچ چیزی دیگری ما را کمک نخواهد کرد.</p></div>