کابل پرس

کميسيون فرهنگی مجلس يا اتاقکی وابسته به آی. اس . آی؟

نثار احمد — 2012-09-06T21:23:52Z

اينک همفکران ملاعمر آخوند ، شمشير را از رو بسته اند، و به سوی ، کارمندان فرهنگی فارسی زبان، بطری وکفش و شيشه، پرتاب ميکنند و فحاشی های رکيک را نيز دريغ نمی ورزند!

بر اساس يک خبر ، آقای ترشتوال ، کارمند عاليرتبه وزارت تحصيلات عالی، بخاطر دفاع از واژه ترکيبی « دانشگاه» مورد اهانت و لت و کوب ، کميسيون به اصطلاح دينی و فرهنگی(!) ولسی جرگه واقع شده است!

بياد داريم که آيين نامه تازه دانشگاه ها که چند سال پيش بوسيله خبرگان دانش و اهل فن، به زيور تسويد آراسته شده بود و جهت تصويب به مجلس نمايندگان فرستاده شده بود، بخاطر استفاده از همين واژگان « دانشگاه» و « دانشجو» ، ازين کريدور به آن کريدورو ازين ميز به آن ميز، سرگردان می گشته است وآدم های همتبار ملا عمر آخوند، بر اين نسخه نياز همه گانی ، هرگز حق عبور و پاس ندادند!
معلوم است که رسمی بودن « لسان دری» در کشور خداداد امير عبد الرحمن ، فقط جنبه نمايش و تزيين و ديکور دارد، در عمل يک زبان، حاکم است و آن زبان پشتو است !

باری ، کريم خرم وزير اطلاعات قبلی کشور، يک روزنامه نگار شهرستانی را بخاطر استعمال کلمه دانشگاه ، به « جريمه نقدی» و سپس انفصال از وظيفه ، محکوم کرد و حکم وی بلادرنگ اجرا شد.

هرچند در روزگاران پسين، روشنفکرانی از قماش دوبرادر بلخی(!) سليمان راوش و رازق رويين و امثالهم نيز ، با خط کشی های مضحک و بيجا بين فرهنگ فارس و تاجک ، آب به آسياب فاشيست مآبان وقيح می ريزند ، شکی ندارم که تداوم اين درنده خويی از سوی مشتی غلام حلقه به گوش سی . آی .ای ، ملت يک پارچه فارسی زبان را به واکنشی مناسب و شايد با المثل ، واخواهد داشت.

از اين همتباران ملا عمر يا چند وبسايت ظاهرشاهی، ميپرسم ، چرا اين همه « پشتوی پشاور» تبليغ و تمجيد ميشود و برای هنرمندان پاکستانی( پيشاوری) حساب امتياز و جايزه و تحفه در بانک ها باز ميشود و تکت فروشان خطوط هوايی بين المللی نيز در چارراه انصاری کابل ، پشتوی پشاوری، نوشخوار ميکنند ، اما يک فارسی زبان، اعتراض نميکند ؛ اما کلمات دانش و دانشگاه و دانشجو که در آثار ناصر خسرو، بيهقی يا شاعران دربار سلطان محمود غزنوی ، ساليان متمادی ، تذکار و تکرار شده، اجنبی و ناقض « مصطلحات دربار جلالتماب کرزی » ، تلقی ميشود!

گرفتن بوجی ها و بکس های پول ايرانی، خلاف مصطلحات ملی (!) نيست اما زبان ايرانی ، ظاهرا ، خلاف ميل مافيای حاکم است !

آدم های کوچک ، سرقت های بزرگ !

نثار احمد — 2012-03-02T23:47:00Z

مديران اين رسانه ها، نه مطالعات ادبی دارند نه حس قوی شناخت خوب وبد، نه مزيت مسووليت پذيری در برابر تاريخ و فرهنگ و مردم!

جلال بايانی يک سارق ادبی است ياداکتر؟

آدم های کوچک ، سرقت های بزرگ !
بقلم نثار احمد

وبسايت آريايی ، در گزينش مقالات و مطالب ، سهل انگار است و تنبل وبی کفايت. شايد ، بسياری از وبسايت های افغان که انترنتی تهيه ميشود، چنين باشد؛ مديران اين رسانه ها، نه مطالعات ادبی دارند نه حس قوی شناخت خوب وبد، نه مزيت مسووليت پذيری در برابر تاريخ و فرهنگ و مردم! همينکه از نظر تکنيک و فن کامپيوتری ، اندک مهارتی در خويشتن ديدند، در تدارک رسانه انترنتی ، آستين بر ميزنند و در ميانه کار ، رسانه را ، در وادی سرگشته گی، و بلاتکليفی رها می کنند ، هرچه باداباد!
در هفته پيش ، سايت آريايی، مطلبی را در مبحث ، زبان شناسی و ادبيات به نشر سپرد، با امضای نگارنده ای بنام « ماريا دارد»! اين خانم ، حد آخر سقف سوادش تا اکنون اين بوده که با هنرمندی ، مصاحبه کند يا در باره بهار و تابستان ، نوشته ای را از جايهای ديگر بردارد و با دستکاری مختصر، به اسم خويش اشاعه دهد، اما چون ميدان نويسندگی انترنتی را « شغالی» يافته، اينک در مباحث خاص زبانشناسی نيز قد بلندک ميکند! پراگراف مضمون اين خانم را با عنوان آن نقل ميکنم :
( تصفيه کلمات عربی و عواقب آن )

روز دوشنبه تاریخ (۱۳) فبوری سال (۲۰۱۲م) تلوزیزون آریانا که بمسوولیت جناب نبیل مسکین یار نشرات مینماید ُ نظر به اطلاع یکتن از دوستانم - تماشاه نمودمُ موضوع داغ آن برنامه روی زبان دری یا فارسی میچرخید.

برایم خیلی تعجب اور بود که چرا مردم ما آنقدر بی مضمون شده اندُ درحالیکه در سرزمین بلا کشیده ما حوادث انقدر زیاد وداغ است که نباید در این شرایط اساس روی حرفهای خیلی بیمقدار وقت را ضایع نمایم. در چنین شرایط که از شرق تاغرب بشمول همسایه های ناخلف ما تیغ از نیام کشیده اند و بدنه زحمی وطن ما را میتراشند باهم خو دما وسیله انتقال افتخارات فرهنگی خود برای بیگانه گردیم ؟؟؟ با تاسف شرم آور است. بعضاٌ دوستان دانشمند و آگاه ما در سایت ها غیر مسوولا نه ( افغانستانی) مینویسند و یا در باره پشتونهای وطن خویش حرف های نادرست و از جانب آنها نیز با کلمات زشت جواب نوشته میشود و هم چنان سگهـ وهندوهای آن سرزمین را توهین مینمایند.

هرگاه مسله بالای زبان دری و یا فارسی و نژاد آریایی باشد تحقیقات اخیر نشان میدهد که اصلاٌ ایرانی ها نژاد آریایی نیستند و زبان ساسانی پهلوی در زمان فتوحات عربها در ایران محوه شده بود موقعیکه عربها از ممالک مفتوحه دست شان کوتاه گردیدُ زبان فارسی دری و یا زبان ما از طرف شرق ( از افغانستان) داخل ایران شد و زبان از بین رفته ساسانی ایران را دوباره اعاده نمود. ...)

شدت کم سوادی را بنگر : منظور از تصفيه( صاف کردن آب) گويا « سره سازی» است!نوشتن «تماشا» بصورت « تماشاه (؟) نگارش « شرايط حساس » به گونه « شرايط اساس(؟)
.« در چنین شرایط که از شرق تاغرب بشمول همسایه های ناخلف ما تیغ از نیام کشیده اند و بدنه زحمی وطن ما را میتراشند باهم خو دما وسیله انتقال افتخارات فرهنگی خود برای بیگانه گردیم »
يعنی چی ؟ شايد ميخواهد بگويد ، اگر لسان دری ومصطلحات ملی(!) را حفظ نکنيم، افتخارات فرهنگی ما به دست همسايه های( ناخلف؟) می افتد!
و در اخير ميگويد: ايرانی ، اکنون ، ديگر آريايی هم نيست! سگ که باشد!
واقعا که اين خانم از اعجوبه های روز گار است، با چنين املاء و انشاء و کشفيات نادری!

بايد بگويم سرقت آثار ديگران ، حتا شعر و داستان و جزوه سايرين، به شدت ميان افغانان قلمزن ، شايع شده است، اين آدم ها حتا لقب و اسم و رسم سعدی و حافظ و سنايی را نيز غصب می کنند ، يعنی يک شاعر مبتدی که هنوز فرق مبتدا و خبر و وزن و قافيه را نميکند، در پايان مطلب اش ، نوشته است ، سيد زيور سعدی و ديگری در ختم شعر خويش نوشته است، داوود حافظ ! بگذريم .
يکی از گردانندگان اصلی، وبسايت آريايی، شخصی به اسم جلال بايانی است ، اين شخص به همراهی جليل پرشور و عزيز جرات، گويا هفته نامه آريايی را تهيه و تنفيذ ميسازند!

آقای جلال بايانی که خود را « داکتر جلال بايانی» معرفی ميدارد؛ گاه نوشته های ديگران را با مختصردستکاری به اسم خويشتن ، اشاعه ميدهد ، با خونسردی و تهوری شگرف!
نخست به بخشی از يک مطلب توجه کنيد که در وبسايت ايرانی ( ميزان قلم) به خامه نويسنده ای به اسم داريوش ايزد يار درج شده :

«... به نام آن کسی که به حرمت قلم سوگند خورد :

هم میهن عزیز!

مام وطن گرامی است و این لقب از بهر آن یافته که تقدس و ارزشمندیش همپایه مادر است که فرزندان بسیار در دامن خود می پرود و مرارت و تلخیِ فرزندان کوچک و بزرگش را به جان می خرد. در بهای او آن بس که پیامبر اسلام، حب وطن را نشانه ای از ایمان می داند. چرا که وطن خانه وجود است، و وطنِ هر انسان بهشت اوست و آرام گاهِ سال خوردگی اش. نوزادی و پیری اش در دامنِ او سپری می شود و حتی پس از مرگ، کالبدش در دلِ آن جای می گیرد، مگر آن که دور از او باشد که در آن صورت گرد تلخِ غربت بر چهره و کالبدش می نشیند. وطن مأمن نیاکان است و رستنگاه فرزندان و از این بابت، هیچ مهری همپایه حب وطن ارجمند نیست مگر عشقِ پروردگار، که آفریدگار وطن است.

ما در این وطن و عشقِ او مشترکیم. و از این نظر با هم برادریم و خواهریم. چرا که مام وطن، مادر همه ماست. و ما همه لب بر پستان او نهاده ایم و شیره جانش را مکیده ایم و بالیده ایم تا به پایه انسانِ کاملی رسیدیم و اینک، در برابر یکدیگر، همچون برادران و خواهران، مسئول و متعهدیم. تعهد نانوشته ای که بیش و کم، هر خردمندی بر آن آگاه است. چرا که وطن خانه ماست و هر آن که در آن نفس می کشد همخانواده ماست و حرمتِ خانواده بر هیچ کس پوشیده نیست.

خواهر عزیز، برادر گرامی؛ هموطن من

اینک، این وطن، خانه من و تو و پرورشگاه فرزندانِ ما در آستانه ویرانی است. دیوارهایش ترک خورده، در و پنجره هایش شکسته، ستون هایش سستی گرفته و بر سقفش هر لحظه امکان فرو ریختن است. فرزندان کوچک ما و نورسیدگان دلبند ما در خطرند. خطر ویرانی و آوار! پس به هوش باشیم و آنها را دریابیم.....»( ختم نقل قول)

اينک مدخل يا پراگراف آغازين نوشته ی از جناب داکتر جلال بايانی را اقتباس ميداريم که زير نام ( مادر ميهن ، خون گريه ميکند!) هفته قبل در رسانه آريايی ، درج شده است:

( ... مام وطن گرامی است و این لقب از بهر آن یافته که تقدس و ارزشمندیش همپایه مادر است که فرزندان خلف در دامن خود می پرود و مرارت و تلخیِ فرزندان خوب و بد اش را به جان می خرد. . چرا که وطن خانه وجود است، و وطنِ هر انسان بهشت اوست و آرام گاهِ سال خوردگی اش. نوزادی و پیری اش در دامنِ او سپری می شود و حتی پس از مرگ، مرگ در کوه ، دشت ، صحرا ! کالبدش در دلِ آن جای می گیرد، مگر آن که دور از او باشد که در آن صورت گرد تلخِ غربت بر چهره و کالبدش می نشیند يگانه درد غربت است. وطن مأمن نیاکان است و رستنگاه فرزندان و از این بابت، هیچ مهری همپایه حب وطن ارجمند نیست ، ما در این وطن بنام افغانستان و عشقِ او مشترکیم. و از این نظر با هم برادریم و خواهریم. چرا که مام وطن، مادر همه ماست. و ما همه لب بر پستان او نهاده ایم و شیره جانش را مکیده ایم و بالیده ایم تا به پایه انسانِ کاملی رسیدیم و اینک که حاکم اين وطن شديم ، در برابر یکدیگر، همچون برادران و خواهران، مسئول و متعهدیم. تعهد نوشته ای که بیش و کم، هر خردمندی بر آن آگاه است. چرا که وطن خانه ماست و هر آن که در آن نفس می کشد هم خانواده ماست و حرمتِ خانواده پير و برنا ، مرد وزن آن بر هیچ کس پوشیده نیست. اینک این وطن محبوب ما ، خانه من و تو و پرورشگاه فرزندانِ ما ديگر ویرا نه بيش نيست ، پير اش ضعيف تر، جوانش پيرتر است. دیوارها و بام هايش ترک خورده، در و پنجره هایش شکسته، ستون هایش سستی گرفته و بر سقفش هر لحظه امکان فرو ریختن است. فرزندان کوچک ما و نورسیدگان دلبند ما در خطرند. خطر ویرانی و آواردر نزديک کاخ های قدرت و دالری در دشت بگرامی .....)ختم مطلب آقای بايانی .

نميدانم ، اينگونه کارها جز شيادی ، چه اسمی ميتواتد داشته باشد!
بايد متذکر شوم که قلمزن گرامی جناب فريد زرنگار نيز اين خبط و خطای قبيح جناب بايانی را ملتفت شده اند و درين مورد اشارتی در سايت « پندار» داشته اند !

از مداحی برای طالب ، تا چاکری برای امريکا !

نثار احمد — 2011-07-23T22:00:00Z

خوب به تصوير بنگريد ؛ اين اشرف غنی احمد زی که به اصطلاح مامور و مسوول ،انتقال امنيت از اشغالگران به افغان هاست ؛ يک امريکايی است و همسنگر زلمی خليل زاد ، نماينده سابق ايالات متحده در سازمان ملل!
امريکا ميل دارد اين گماشته گان خودرا « افغان» و « کارشناس افغان » جا بزند! امريکائيان در سراسر گيتی ، گنجشک رنگ کرده را به جای « بلبل هزار دستان » ميفروشند و خاک بر چشم حقيقت ميزنند!

اشرف غنی احمد زی ، با لباس پنجابی ؛ ادا و اطوار يک رييس دولت را در می آورد ؛ از او استقبال رسمی ميشود و هر وقت اوضاع بر وفق مراد نبود يا عموسام لازم ديد؛ ميرود امريکا و به عنوان سفير ايالات ، مثلا در عراق يا سوريه، نزول اجلال می فرمايد!

پشتون ها در افغانستان، بر اساس يک سرشماری نامرئی و ناملموس ، هنوز خود را « اکثريت» می پندارند ؛ دولت دست نشانده کرزی درين ده سال مليارد ها دالر را به جيب زد اما تن به اجرای يک سرشماری دقيق و شفاف نداد؛ امريکا و انگليس از هژمونی سياسی قوم پشتون به اين دليل حمايت ميکنند که اقوام ديگر اهل داد و گرفت استعماری و خاک فروشی نيستند ؛ اما قوميت پشتون حتا با چند کلدار پاکستانی، حلقه غلامی را بر گردن می نهد و نوکری آی. اس. آی را نيز می پذيرد!

سال های اشغال امريکا و دولتمداری کرزی ، در تاريخ معاصرافغانستان ، نظيری نداشته است ؛ کجاست نمونه ای از اين گونه به اصطلا ح دولت ، که اکثريت کابينه آن، جاسوسان همسايه و فرنگ و ممثل ايده و مرام اجنبی باشد!

وزارت تحصيلات عالی آن صحنه تاخت و تاز ايران و وزارت معارف اش ، جيرخوار پاکستان باشد!
برخی از قلمزنان و روشنفکران پشتون و اذناب دری زبان (!) شان ، اين روزها آخرين درجه انحطاط اخلاقی را به نمايش ميگذارند ؛ آدم های مثل روستار ترهکی ، آدمکشی را « مقاومت ملی» مينامند و اشخاصی مثل خليل اللله هاشميان ، و خليل الله معروفی ، برای پشتون ها ، جعل هويت و قيموميت ميکنند!

خليل هاشميان در سن وسال بالای هشتاد است ، در ابتدا اسيستانت فاکولته ادبيات کابل بوده و بعد ها، دهه ها مقيم امريکا و بيشتر از چهل سال است از کتاب و قاموس ايرانی استفاده ميبرد و از همين ريزه خواری ، نان ميخورد ؛ معهذا بخاطر خوش خدمتی به دولت دست نشانده و کيان استعمار، تظاهر به ايران ستيزی و دشمنی با زبان فارسی ميکند ؛ کلمات و تعبيرات تاريخ بيهقی و شاهنامه را ، « ايرانی» قلمداد ميکند و به جای واژگان مادری، در چرندياتی به عنوان « تحقيق و مقاله» الفاظ ناتراشيده هندی و ترکی و اردو را به کار می گيرد!
اين مردک يعنی هاشميان ، به حدی از انديشه و انسانيت ، بری و عاری شده که يک خانم پشتون تبار را که گويا از اعمال طالبان ، برائت جسته و آنان را « آدمکشان قرن بيست» ناميده چنين شماتت و « تنوير !» ميکند :
[خانم ملال جان ! در یکجای مقاله ات بقوم پدرت، که من آنها را مقاومت مسلح میخوانم القابی ا زقبیل "" جنایات غیراسلامی ، ضد بشری و غیر افغانی"" حواله کرده ای. باشما موافقم که اعمال غیراسلامی و غیر بشری ازجانب بعضی گروه ها درجاهایی صوردت گرفته که حکومت و قانون وجود نداشته وچند نفر غافل ازشریعت ، قانون و شریعت را جاهلانه بدست گرفته ا ند. اما جنایات شبیه افغانستان درحالات جنگ دردورهء جنگ عمومی دوم دراروپا توسط جرمنی و در شرق دور توسط جاپان و بعد ازآن درویتانم، کمبودیا و اخیرا در عراق بسیار بمشاهده رسیده است. آیا داستان شکار آدم که توسط یک گروه سپاهیان امریکایی در افغانستان بالای یک جوان 6 1 ساله اجراشد و آن جوان بی اسلحه را ازخرمنش شکارکردند وبا چه وضعی کشتند، فراموش تان شده ؟ اما با اتهام ""غیرافغانی"" که شما به پشتونهای شامل مقاومت مسلح حواله کرده اید، کاملا مخالفم ...]

حد گستاخی را بنگر که يک دست آموز پشتون که سال ها به دستور پشاتنه ، اقوام تاجک و هزاره و ايماق را در افغانستان، طفيلی و مهاجر و باشنده دست دوم و چارم خوانده ؛ اينک ؛ پشتون ها را به حقوق (!) شان متوجه ميسازد!

انحطاط اخلاقی و ورشکسته گی سياسی قلمزنان غير پشتون که روزگاری است به عنوان سياهه لشکر و اذناب پشتون ظاهر ميشوند ، در همين حد هاشميان و معروفی خلاصه نميشود ؛ آدم ديگری که چهل سال است در فرانسه
بسر ميبرد ، با شرکت چند سرمايه گذار حرفه ای، در جرمنی ، وبسايتی ساخته و نام آنرا افغان ــ جرمن آنلاين ، نهاده ، اين شخص، يعنی ولی احمد نوری ؛ عده ای از شاه پرستان و استعمار زده گان دوآتشه را به دورش جمع کرده و اخيرا مستقيما و علنا، نصف صفحه وبسايت را در جانبداری از استقرارپايگاه های امريکا ، سياه ميکند!
انگيزه اين سياهکاری آقای نوری ، البته پول وامتيازاتی است که ازکيسه استعمار گران بويژه سی.آی.ای ، نصيب ميشود ؛ اما بهانه ای ظاهری اش ، اين است که اگر امريکا ، پايگاه بسازد؛ در افغانستان ، صلح ، مستقر ميشود و کشور از دستبر د همسايه گان ، مصوون می ماند!

آقای نوری، البته به کسی اجازه نميدهد از وی بپرسد، در حال حاضر که بيش از صد هزار سرباز امريکا ، در کشور مان رحل اقامت افگنده اند ؛ چرا صلح، بر قرار نميشود ؟!

چگونه چند پايگاه نظامی، صلح را تامين خواهد کرد!

مشکل اساسی استاد سميع رفيع و همگنان!

نثار احمد — 2010-02-17T00:30:00Z

اصطلاح گيتی شمول فارسی را رد کردن و زبان فارسی را که هفتاد مليون ايرانی ، بدان سخن ميگويند ، و همه چاه های نفت ايران و ثروت منطقه، نگهدار اوست ، منتفی دانستن و به اصطلاح تاريخی «دری» دل خوش کردن ، جز ياغيگری و اوغانگری، چه نامی ميتواند داشت ؟)

مشکل اساسی استاد سميع رفيع و همگنان!

برای پژوهنده گرامی استاد رفيع که به ساز و آواز بلديت دارد و نيز ادعای بيدلشناسی دارد ، هوادارانش لقب « استادی» اهداء کرده اند ، ما هم تنگ نظر نيستيم و ايشان را با همين لقب ياد می کنيم. جناب استاد رفيع اخيرا نقدی مبسوط بر کتاب « شاعر آيينه ها » نگاشته و جناب استاد
دکتر شفيعی کدکنی ، مولف کتاب و استاد بی بديل سبک شناسی ، را در دريافت شعر بيدل غالبا « عاجز » قلمداد کرده است ! گاه به تلويح و گاه به صراحت، استاد رفيع ، مدعی شده ، از آنجا که زبان ايرانيان« فارسی» است و لسان افغانان « دری » است و ابوالمعانی بيدل نيز به لسان دری ، شعر می گفته، پس دکتر شفيعی و هر ايرانی ديگر بايد نخست لسان دری آموزندو ازان پس ، در گشايش غموض سخن بيدل، دست ببرند!

روشن است که اين تمهيدات و مقدمات، غلط است و آويختن آقای رفيع ازين ريسمان پوسيده، سقوطی سخت در پی دارد !

اگر زبان دری ، در اعصار باستان ، محلی از اعراب داشته است، امروز اين زبان پس از مهاجرت به ايران و توران، ديگر زبان دری ، خوانده نمی شود ، بلکه زبان فارسی، گفته ميشود . همين زبان است که شعر سعدی و سخن جلا ل الدين بلخی را در دروازه ملل متحد و محافل دانشگاهی و روشنفکری غرب ، را ه داده است و سراسر گيتی ، اين « ترم» را يعنی زبان پارسی را به حيث يک عامل تمدن بشری، به رسميت می شناسد!

اما آن معجونی که در قلمرو شاهان محمد زايی در کشور مان، به حيث لسان دری (!) به خورد « رعايای ملوکانه » ! داده می شده است ، کاری به اصل و نسب زبان و تاريخ و تعقل
ندارد؛ بلکه يک ترفند سياسی بوده است درجهت انسداد داد و گرفت فرهنگی ميان ملت های همجوار فارسيگوی!

ظاهر شاه هرچند به « لسان دری ! » تکلم ميکرده، اما همواره دشمن شماره يک انکشاف اين زبان بوده است ، چنانکه ايجاد پشتو تولنه و کورس های مضحک تحميلی لسان پشتو و ده ها خدعه و خيانت ديگر نه بخاطر جلو کشاندن زبان پشتو ، بلکه سنگ اندازی در برابر گردونه طبيعی پيشرفت فرهنگ و زبان فارسی بوده است!

پژوهنده ای ، باری، مشخصه ، ترکيب و سيمای لسان دری را که از اختراعات روشنفکران و ژورناليستان حکومتی دوره ظاهر شاهی است ، های لايت ( برجسته سازی) کرده بود که کم و بيش آنرا بخاطر دارم ، نمونه های از زبان دری افغانی :

( ... کابل شاروال ، امر جغله اندازی ، سرک های اطراف پوهنتون و جمال مينه را صادر کرده ود برشنا موسسه را موظف کرد کيبل های کهنه برق اين نواحی را در چوکات يک پلان منظم ، تعويض کند)

( سمينار دماشوم غوشتنی او هيلی ، ديروز در منزل تحتانی فروشگاه افغان در پشتونستان وات، افتتاح گشته و تشکيل اين نوع اجتماعات برای پيشرفت کلتوری وطن، سودمند دانسته شد.)

اين ها نمونه های متعادل « لسان روزنامه ای دری» است که در مواردی ازين نيز مغشوش تر و تاريک تر است.
اين همان تحفه ی من درآوردی است که باری يک پژوهنده ی نو انديش آنرا نه لسان دری ، بلکه « زبان دری وری » ناميده بود . منظور از احيای « لسان دری» درافغانستان ، در برابر زبان فارسی ايرانی همين معجون مرکبی است که گروهی از کلمات هندی و پشتو و عربی و غير بومی و... کنار هم گذاشته ميشود و بيشترروشنفکران و نويسندگان غير فارسی زبان ، ساز احيا و تقويت و ترويج آنرا ، گاه و بيگاه ، کوک ميکنند و يک عده قلمزن فريب خورده که فارسی زبان مادری شان است، نيز دنبال اين شعبده بازان حرفه ای راه می افتند و مثل هميشه، بيخيال و ملال آور، کلمه دری را در شعر ناصر خسرو و حافظ در می يابند و ذوق زده ميشوند و در عالم توهم ، به زعم خويش ، سينه ی ايرانيان را به خاک می مالند !

بقول يک پژوهنده معروف ،« اصطلاح گيتی شمول فارسی را رد کردن و زبان فارسی را که هفتاد مليون ايرانی ، بدان سخن ميگويند ، و همه چاه های نفت ايران و ثروت منطقه، نگهدار اوست ، منتفی دانستن و به اصطلاح تاريخی «دری» دل خوش کردن ، جز ياغيگری و اوغانگری، چه نامی ميتواند داشت ؟)

نگارنده اين مقاله نمی خواهد ، در منازعه قلمی جناب استاد رفيع ، و جناب صبور رحيل دولتشاهی ، ، داخل شود !
اما اگر کسی ، بنا به هر دليلی به کشف (!) اعجوبه ای به اسم زبان دری، نايل شود و آنرا تافته ی جدابافته پندارد ، آنرا جز سياهکاری و دکانداری فرهنگی ، نمی انگارد !

با اينهم اگر اشخاصی ، از روی نيت پاک ، اختلافات زبان عامه ايران و افغانستان معاصر را برای ما ، برشمارند ، و هزار و يک واژه بومی فارسی افغانستان قديم را که مشمول بيرحمی گذشت زمان يا دستخوش فتنه انگيزی جباران و حکومتگران پارسی ستيز گشته، و از قلمرو نوشتار زدوده شده، مشخص سازند ، امريست ستودنی و تاليفی است مغتنم و ارجناک !

برخی قلمزنان شعبده کار غير فارسی زبان وبد انديش ، که از روی تجارت سياسی ، و دغلبازی ، می گويند ، دوستی و انس و الفت با زبان فارسی ، مساوی است با تاييد رژيم ولايت فقيه !، آشکار است که دروغ ميگويند، رژيم کنونی ايران دشمن زبان فارسی و فرهنگ ايرانی است . اين رژيم زبان عربی را مقدس ميداند و همه زبان های بومی را تحقير ميکند!

داکتر صاحب، يک شعر خو به معشوقه ی بيادرکت هم بگو !

نثار احمد — 2008-05-20T22:00:00Z

خواننده عزيز کابل پرس^? . اخيرا يکی از قلمبدستان که لقب پر طمطراق «داکتر» را نيز يدک ميکشد ، بقول خودش ، در اثر سفارش ديگران(!) غزلی عاشقانه سروده که بادريغ، نه وزن عروضی دارد ، نه معنی و منطق متداول. اين آقا در « زمان درد ناک؟) و« گرفتاريهای اندوهگين ؟ » دست به سرايش اين غزل بيمعنی زده است وآنرا درچندين سايت انتر نتی اشاعه داده است! . از انجا که روز به روز ، شمار بيشتری از داکتر ها و انجنير ها ی ما در ديارغربت، از ديوار شعر وشاعری ، بالا ميروند ، سکوت را ازين بيش روا ندانستم . در ابتدا چند بيت نخست به اصطلاح شعر عاشقانه ايشان را همراه سرنامه عجيب شان ( که منثور است) نقل ميکنم ، تا خواننده بداند با چه کسی طرف است و ازان پس ، معروضه کوتاه خويش را که نيمه طنز ونيمه جدی است ، می آورم .

به دوست عزیزی که درین بُرهۀ ای ازمصروفیتها وزمان دردناک ِگرفتاریهای اندوهگین وطاقت فرسای سیاسی،که جووطن وخاطر هروطنخواه ازوجود ناملایمات درا ین گلستان بربادرفته وچپاول دیده ازدست دشمنان ومزدوران انباشته ومتاًثراست، تمنای شعر عاشقان ای نموده بودند که اینک تقدیم میدارم.

صبح روی

د. احد وفا معصومی

جان من صفای رویت درین خاکدان نباشد

گلی بِهِ زرنگ وبویت به باغ جنان نباشد

سرزلفِ تابدارت که صیاد عاشقانست

چو کمان ابروانت، دگر در جهان نباشد

ماه اگر کند حسادت، گویندش یقین کواکب:

که چو این زمین نشینی،درین آسمان نباشد

همه مردمان بگویند، ز حسن وصفات ومن را

به مانای صورت تو، دیگر درگمان نباشد

بسی مست ونوجوانی، خوشااینکه خود ندانی

که چو سرو ِقامت تو، به باغ جنان نباشد

بیا گاه گاهی بیرون که تا خلق ها ببینند

که همچون توماهِ زیبا، درین کهکشان نباشد

کسی در دمن ندیده چو توایستن ورمیدن

نشنیده کس به جائی، ودر آهوان نباشد

داکتر صاحب . يک شعر خو به معشوقه ای بيادرکت هم بگو!

بقلم : نثار احمد ( نثار)

داکتر صاحب احمد وفا معصومی ، شما که به فرمايش دوستان ، شعر عاشقانه ميسراييد ، لطفا به من عاجز مسکين نيز کمک کنيد ! من نيز معشوقه ای دارم ، جفا کار ، سنگين دل و دارای شکل و شمايل زيرين :
قد : سرو

ابرو : کمان رستم

مژگان : پيکانی و خونريز

لب : ياقوت

گونه : گلابی

چشم : آهوی رميده

گيسو : زنجير

مزاج معشوقه اينجانب : دمدمی و هردم خيال ، عاشق کش!

اگر ازان غزل های ناب ، يک تا ی قابل را به من ناقابل عنايت کنيد تا آخر عمر ممنون خواهم بود !

داکتر صاحب . قافله ای سرگردان از شاعران انتر نتی ! مينگرم . همه از خواندن کتاب معذور اما سرنای شاعری و شهرت طلبی شان پر زور!

داکتر صاحب . شعر سنتی گفتن ، در سابق به تمهيدات و مقدماتی نياز داشت و تلمذی تا خداوند آن از ريشخند همگنان مصوون باشد . امروزه چه شده است که همه ، شاعر شده اند و نظريه پرداز و ناقد ادبی !

داکتر صاحب گل !

در زمانه ما ،شاعری چقدر آسان شده است ، فقط يک پايه کامپيوتر ميخواهد ، يک دانه عکس جالب رنگی ميخواهد و ضايع کردن وقت به اندازه سرکشيدن يک پياله چای سرد شده! و فشار دادن دو دکمه!

فردا عکست را در سايت ها می بينی و برای معشوقه ات فخر ميفروشی ، گوشی تلفن را بر ميداری ، به اروپا و امريکا اعلام شاعری وشايد قهرمانی ميکنی!

امانظم بد و سست نيز ، بوی بدی دارد، که زود خداوندش را رسوا ميکند.

به بين داکتر صاحب . ابروی کمان و سرو قامت ، ديگر برای خواننده و شنونده امروز جالب نيست ، ابروی معشوقه امروز کجايش کمان است ، ابروان به حدی برداشته ميشود که خط نازکی از ابرو ، باقی می ماند . تازه اين تعبيرات که مال عنصری و امير معزی در ۱۰۰۰ سال پيش است ، پس ديدگاه جنابعالی کجاست؟

داکتر صاحب . شما خيلی وقت اضافی داريد ، که به فرمايش اين وآن ، غزل عاشقانه ! می سراييد! شما و يک سری ناظمان عافيت جوی ديگر که با استفاده از کمسوادی صاحبان نشريات انترنتی ، شعر زورکی برو زن ( پلو توله کی) ميگوييد و آنرا بی مانع انتشار ميدهيد، ، يک روزی حساب پس خواهی داد، اگر سر ديگ باز است ، پس حيای گربه کجاست ؟