https://www.kabulpress.org/ [en]Kabul Press? is a critical, independent, multilingual platform publishing uncensored, creative journalism in Hazaragi, Dari, Persian, and English. It amplifies underrepresented voices, challenges dominant narratives, and defends human rights and democracy, with a focus on the Hazara genocide and the struggles of stateless nations.[fa]کابل پرس رسانه ای آزاد و انتقادی است که بدون سانسور به زبان های هزاره گی، دری و پارسی منتشر می شود. کابل پرس با چالش روایت های غالب، صداهای سرکوب شده را برجسته کرده و با دفاع از حقوق بشر و دموکراسی، بر نسل کشی هزاره و رنج ملت های بدون دولت تمرکز می کند.[/multi] fa SPIP - www.spip.net https://mail.kabulpress.org/local/cache-vignettes/L144xH41/siteon0-0acbd.png?1769345167 https://www.kabulpress.org/ 41 144 https://mail.kabulpress.org/article212868.html https://mail.kabulpress.org/article212868.html 2014-08-29T23:12:19Z text/html fa hesar110@yahoo.com (فاطمه سجادی) <p>1 <br class='autobr' /> دوباره سر آمده است صبر نیلوفرها <br class='autobr' /> مرداب تشنه نمی شود <br class='autobr' /> و ریشه های درختان بلندش را دوست ندارد <br class='autobr' /> تا برگ های پهن سخاوت را می گشایی <br class='autobr' /> خورشید و خشکسالی، دست در دست <br class='autobr' /> ترا به سخره می گیرند <br class='autobr' /> مرداب من موجی بزن <br class='autobr' /> گل و لای درونت را تکان <br class='autobr' /> تکان بده <br class='autobr' /> که عقابان به ماهی های دل تو چشم دارند <br class='autobr' /> و نیلوفرها را می دزدند <br class='autobr' /> و تو در هزارتوی سکوتت فرو رفته ای <br class='autobr' /> 2 <br class='autobr' /> وقتی دشنامت دادم <br class='autobr' /> انگار آسمان آذرخش هایش را جمع کرد <br class='autobr' /> و باران بی دلیل قطع شد <br class='autobr' /> و زمین دهان بازش را به سکوت نشاند (…)</p> - <a href="https://mail.kabulpress.org/rubrique42.html" rel="directory">وبلاگ نویس</a> <div class='rss_texte'><p dir="RTL"><strong>1</strong><img title="خجالت" src='https://mail.kabulpress.org/local/cache-vignettes/L18xH18/9-45da1dfd-e66fd.gif?1769353032' alt="خجالت" border="0" width='18' height='18' /></p> <p dir="RTL">دوباره سر آمده است صبر نیلوفرها</p> <p dir="RTL">مرداب تشنه نمی شود</p> <p dir="RTL">و ریشه های درختان بلندش را دوست ندارد</p> <p dir="RTL">تا برگ های پهن سخاوت را می گشایی</p> <p dir="RTL">خورشید و خشکسالی، دست در دست</p> <p dir="RTL">ترا به سخره می گیرند</p> <p dir="RTL">مرداب من موجی بزن</p> <p dir="RTL">گل و لای درونت را تکان</p> <p dir="RTL"> تکان بده</p> <p dir="RTL">که عقابان به ماهی های دل تو چشم دارند</p> <p dir="RTL">و نیلوفرها را می دزدند</p> <p dir="RTL">و تو در هزارتوی سکوتت فرو رفته ای</p> <p dir="RTL"> <strong><img title="قهر" src='https://mail.kabulpress.org/local/cache-vignettes/L18xH18/33-d6da4a27-bbebf.gif?1769353032' alt="قهر" border="0" width='18' height='18' />2</strong></p> <p dir="RTL">وقتی دشنامت دادم</p> <p dir="RTL">انگار آسمان آذرخش هایش را جمع کرد</p> <p dir="RTL">و باران بی دلیل قطع شد</p> <p dir="RTL">و زمین دهان بازش را به سکوت نشاند</p> <p dir="RTL">دشنامت دادم</p> <p dir="RTL">نه از سر غیظ</p> <p dir="RTL">نه از سر نفرت</p> <p dir="RTL">تو چه می دانی به دشنام می پرستمت!</p> <p dir="RTL"> </p> <p><strong>3</strong></p> <p dir="RTL">دارد دیر می شود!</p> <p dir="RTL">توانم رو به تحلیل هست</p> <p dir="RTL">آرزوهایم بزرگ و بزرگ تر می شوند</p> <p dir="RTL">به کوله پشتی ام تکیه می کنم</p> <p dir="RTL">می خواهم به دورهای دور بروم</p> <p dir="RTL">جایی که ردپای انسانی نباشد</p> <p dir="RTL"> </p> <p dir="RTL"><strong>4</strong></p> <p dir="RTL">من خو کرده این قفسم</p> <p dir="RTL">حتی اگر برانی ام</p> <p dir="RTL">دوباره به آغوش تنگ تو</p> <p dir="RTL">به پرواز در آیم</p></div> <div class="hyperlien">آنلاین : <a href="http://hesar62.persianblog.ir/post/103" class="spip_out">http://hesar62.persianblog.ir/post/103</a></div> https://mail.kabulpress.org/article205585.html https://mail.kabulpress.org/article205585.html 2013-12-14T01:01:59Z text/html fa hesar110@yahoo.com (فاطمه سجادی) <p>زندگی در طبقه سوم بیمارستان اتاق یازده و یک ریشه بیمار در حال رشد اتاقی سرد با پرستارانی گرم آن شب بارانی کودکانی که مرده بودند به دور کودکم جمع شدن و من ترسیده بودم و قبری سفید پشت در اتاق سبز شده بود و من مدام مگس ها را دور می کردم و صداهای ناهنجار روزمره را، از گوشهای کودکم و به فکر لالایی های مردم بومی ام بودم به مادرم به زایمان های پی در پی اش ... زندگی در باران پشت پنجره اتاقم جریان داشت و نوار قلب زمان همچنان عادی تمام نگرانی های من آرام خوابیده بود گوشه ای (…)</p> - <a href="https://mail.kabulpress.org/rubrique42.html" rel="directory">وبلاگ نویس</a> <div class='rss_texte'><p style="text-align: right;"><span style="font-size: medium;"><strong><span class="userContent" data-ft="{"tn":"K"}"><span dir="rtl">زندگی در طبقه سوم بیمارستان<br /> اتاق یازده و یک<br /> ریشه بیمار در حال رشد<br /> اتاقی سرد با پرستارانی گرم<br /> آن شب بارانی <br /> کودکانی که مرده بودند <br /> به دور کودکم جمع شدن<br /> و من ترسیده بودم <br /> و قبری سفید پشت در اتاق سبز شده بود<br /> و من مدام مگس ها را دور می کردم<span class="text_exposed_show"><br /> و صداهای ناهنجار روزمره را، از گوشهای کودکم<br /> و به فکر لالایی های مردم بومی ام بودم<br /> به مادرم <br /> به زایمان های پی در پی اش ...<br /> زندگی در باران <br /> پشت پنجره اتاقم جریان داشت <br /> و نوار قلب زمان همچنان عادی <br /> تمام نگرانی های من <br /> آرام خوابیده بود گوشه ای <br /> و من خودم را حل می کردم<br /> آرام آرام در قهوه ای تلخ</span></span></span></strong></span></p></div> <div class="hyperlien">آنلاین : <a href="http://hesar62.persianblog.ir/post/102" class="spip_out">http://hesar62.persianblog.ir/post/102</a></div> https://mail.kabulpress.org/article196753.html https://mail.kabulpress.org/article196753.html 2013-12-14T01:01:59Z text/html fa hesar110@yahoo.com (فاطمه سجادی) <p>زندگی در طبقه سوم بیمارستان اتاق یازده و یک ریشه بیمار در حال رشد اتاقی سرد با پرستارانی گرم آن شب بارانی کودکانی که مرده بودند به دور کودکم جمع شدن و من ترسیده بودم و قبری سفید پشت در اتاق سبز شده بود و من مدام مگس ها را دور می کردم و صداهای ناهنجار روزمره را، از گوشهای کودکم و به فکر لالایی های مردم بومی ام بودم به مادرم به زایمان های پی در پی اش ... زندگی در باران پشت پنجره اتاقم جریان داشت و نوار قلب زمان همچنان عادی تمام نگرانی های من آرام خوابیده بود گوشه ای (…)</p> - <a href="https://mail.kabulpress.org/rubrique42.html" rel="directory">وبلاگ نویس</a> <div class='rss_texte'><p style="text-align: right;"><span style="font-size: medium;"><strong><span class="userContent" data-ft="{"tn":"K"}"><span dir="rtl">زندگی در طبقه سوم بیمارستان<br /> اتاق یازده و یک<br /> ریشه بیمار در حال رشد<br /> اتاقی سرد با پرستارانی گرم<br /> آن شب بارانی <br /> کودکانی که مرده بودند <br /> به دور کودکم جمع شدن<br /> و من ترسیده بودم <br /> و قبری سفید پشت در اتاق سبز شده بود<br /> و من مدام مگس ها را دور می کردم<span class="text_exposed_show"><br /> و صداهای ناهنجار روزمره را، از گوشهای کودکم<br /> و به فکر لالایی های مردم بومی ام بودم<br /> به مادرم <br /> به زایمان های پی در پی اش ...<br /> زندگی در باران <br /> پشت پنجره اتاقم جریان داشت <br /> و نوار قلب زمان همچنان عادی <br /> تمام نگرانی های من <br /> آرام خوابیده بود گوشه ای <br /> و من خودم را حل می کردم<br /> آرام آرام در قهوه ای تلخ</span></span></span></strong></span></p></div> <div class="hyperlien">آنلاین : <a href="http://hesar62.persianblog.ir/post/102" class="spip_out">http://hesar62.persianblog.ir/post/102</a></div> https://mail.kabulpress.org/article205586.html https://mail.kabulpress.org/article205586.html 2013-01-06T20:39:33Z text/html fa hesar110@yahoo.com (فاطمه سجادی) <p>سرمه ای که بر چشمانت می کشی <br class='autobr' /> چون قطار سیاهی به مقصد معلومی می تازد <br class='autobr' /> آیا هیاهوی آهن و آذرخش را می شنوی <br class='autobr' /> که ترا از زمین کنده به هوای گریه می اندازدت؟ <br class='autobr' /> وقتی می رسی به گونه هایت <br class='autobr' /> شرم بوسه های مکررش گلگونت می کند <br class='autobr' /> و تو با دست های لرزان متعصب ات هزاران گل سرخ می کاری <br class='autobr' /> بر زمین بایر گونه هایت <br class='autobr' /> و لبانت که از وحشی ترین تاریکی شب گریخته است <br class='autobr' /> مدام پی بهانه ای به هوس می کشاند ترا <br class='autobr' /> و تو او را سرخ سرخ رج می زنی <br class='autobr' /> آن گاه که چهره ات در تراکم دردی (…)</p> - <a href="https://mail.kabulpress.org/rubrique42.html" rel="directory">وبلاگ نویس</a> <div class='rss_texte'><p><span style="color: #800000; font-size: small;"><strong>سرمه ای که بر چشمانت می کشی </strong></span></p> <p><span style="color: #800000; font-size: small;"><strong>چون قطار سیاهی به مقصد معلومی می تازد</strong></span></p> <p><span style="color: #800000; font-size: small;"><strong>آیا هیاهوی آهن و آذرخش را می شنوی</strong></span></p> <p><span style="color: #800000; font-size: small;"><strong>که ترا از زمین کنده به هوای گریه می اندازدت؟</strong></span></p> <p><span style="color: #800000; font-size: small;"><strong>وقتی می رسی به گونه هایت </strong></span></p> <p><span style="color: #800000; font-size: small;"><strong>شرم بوسه های مکررش گلگونت می کند</strong></span></p> <p><span style="color: #800000; font-size: small;"><strong>و تو با دست های لرزان متعصب ات هزاران گل سرخ می کاری </strong></span></p> <p><span style="color: #800000; font-size: small;"><strong> بر زمین بایر گونه هایت</strong></span></p> <p><span style="color: #800000; font-size: small;"><strong>و لبانت که از وحشی ترین تاریکی شب گریخته است </strong></span></p> <p><span style="color: #800000; font-size: small;"><strong> مدام پی بهانه ای به هوس می کشاند ترا </strong></span></p> <p><span style="color: #800000; font-size: small;"><strong>و تو او را سرخ سرخ رج می زنی </strong></span></p> <p><span style="color: #800000; font-size: small;"><strong>آن گاه که چهره ات در تراکم دردی آشنا </strong></span></p> <p><span style="color: #800000; font-size: small;"><strong> به لبخند کذایی هجوم می آورد </strong></span></p> <p><span style="color: #800000; font-size: small;"><strong>هیچ چیز نمی تواند آرامت کند </strong></span></p> <p><span style="color: #800000; font-size: small;"><strong>حتی رقص آرام و موزیک یکنواخت </strong></span></p> <p><span style="color: #800000; font-size: small;"><strong>و تو از زندگی سرشاری </strong></span></p> <p><span style="color: #800000; font-size: small;"><strong>با دود سیگار و خنده های تکراری </strong></span></p> <p> </p></div> <div class="hyperlien">آنلاین : <a href="http://hesar62.persianblog.ir/post/101" class="spip_out">http://hesar62.persianblog.ir/post/101</a></div> https://mail.kabulpress.org/article196754.html https://mail.kabulpress.org/article196754.html 2013-01-06T20:39:33Z text/html fa hesar110@yahoo.com (فاطمه سجادی) <p>سرمه ای که بر چشمانت می کشی <br class='autobr' /> چون قطار سیاهی به مقصد معلومی می تازد <br class='autobr' /> آیا هیاهوی آهن و آذرخش را می شنوی <br class='autobr' /> که ترا از زمین کنده به هوای گریه می اندازدت؟ <br class='autobr' /> وقتی می رسی به گونه هایت <br class='autobr' /> شرم بوسه های مکررش گلگونت می کند <br class='autobr' /> و تو با دست های لرزان متعصب ات هزاران گل سرخ می کاری <br class='autobr' /> بر زمین بایر گونه هایت <br class='autobr' /> و لبانت که از وحشی ترین تاریکی شب گریخته است <br class='autobr' /> مدام پی بهانه ای به هوس می کشاند ترا <br class='autobr' /> و تو او را سرخ سرخ رج می زنی <br class='autobr' /> آن گاه که چهره ات در تراکم دردی (…)</p> - <a href="https://mail.kabulpress.org/rubrique42.html" rel="directory">وبلاگ نویس</a> <div class='rss_texte'><p><span style="color: #800000; font-size: small;"><strong>سرمه ای که بر چشمانت می کشی </strong></span></p> <p><span style="color: #800000; font-size: small;"><strong>چون قطار سیاهی به مقصد معلومی می تازد</strong></span></p> <p><span style="color: #800000; font-size: small;"><strong>آیا هیاهوی آهن و آذرخش را می شنوی</strong></span></p> <p><span style="color: #800000; font-size: small;"><strong>که ترا از زمین کنده به هوای گریه می اندازدت؟</strong></span></p> <p><span style="color: #800000; font-size: small;"><strong>وقتی می رسی به گونه هایت </strong></span></p> <p><span style="color: #800000; font-size: small;"><strong>شرم بوسه های مکررش گلگونت می کند</strong></span></p> <p><span style="color: #800000; font-size: small;"><strong>و تو با دست های لرزان متعصب ات هزاران گل سرخ می کاری </strong></span></p> <p><span style="color: #800000; font-size: small;"><strong> بر زمین بایر گونه هایت</strong></span></p> <p><span style="color: #800000; font-size: small;"><strong>و لبانت که از وحشی ترین تاریکی شب گریخته است </strong></span></p> <p><span style="color: #800000; font-size: small;"><strong> مدام پی بهانه ای به هوس می کشاند ترا </strong></span></p> <p><span style="color: #800000; font-size: small;"><strong>و تو او را سرخ سرخ رج می زنی </strong></span></p> <p><span style="color: #800000; font-size: small;"><strong>آن گاه که چهره ات در تراکم دردی آشنا </strong></span></p> <p><span style="color: #800000; font-size: small;"><strong> به لبخند کذایی هجوم می آورد </strong></span></p> <p><span style="color: #800000; font-size: small;"><strong>هیچ چیز نمی تواند آرامت کند </strong></span></p> <p><span style="color: #800000; font-size: small;"><strong>حتی رقص آرام و موزیک یکنواخت </strong></span></p> <p><span style="color: #800000; font-size: small;"><strong>و تو از زندگی سرشاری </strong></span></p> <p><span style="color: #800000; font-size: small;"><strong>با دود سیگار و خنده های تکراری </strong></span></p> <p> </p></div> <div class="hyperlien">آنلاین : <a href="http://hesar62.persianblog.ir/post/101" class="spip_out">http://hesar62.persianblog.ir/post/101</a></div> https://mail.kabulpress.org/article196752.html https://mail.kabulpress.org/article196752.html 2012-10-03T05:23:00Z text/html fa hesar110@yahoo.com (فاطمه سجادی) <p>چه قدم مردانه ای دارد <br class='autobr' /> زن پستچی <br class='autobr' /> او نگاه مشتاق هم جنسش را نمی خواند <br class='autobr' /> وقتی از پنجره می خوانمش <br class='autobr' /> او که آسان می خواند آدرس هایش را <br class='autobr' /> چرا نمی فهمد زبان چشمم را؟ <br class='autobr' /> نامه ای ندارم؟ <br class='autobr' /> کدامین؟ <br class='autobr' /> همان که شاید مرا بخنداند <br class='autobr' /> یا به صلیبم بکشد <br class='autobr' /> بکشاند تپش های دیوانه وار قلبم را <br class='autobr' /> یا تو نمی شنوی صدایش را؟ <br class='autobr' /> این صدا را <br class='autobr' /> صدای فریادی که از کاغذ می رسد <br class='autobr' /> یا نه؟ <br class='autobr' /> گفنگوی دو نفر را <br class='autobr' /> که دیگری آه می کشد <br class='autobr' /> آن یکی بی تفاوت و سرد <br class='autobr' /> دلگیر ازمعشوقه سنگی <br class='autobr' /> که لبریز میشود از حسادت های زنانه (…)</p> - <a href="https://mail.kabulpress.org/rubrique42.html" rel="directory">وبلاگ نویس</a> <div class='rss_texte'><p> </p> <p align="right"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif; font-size: large;"><strong>چه قدم مردانه ای دارد</strong></span></p> <p align="right"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif; font-size: large;"><strong> زن پستچی </strong></span></p> <p align="right"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif; font-size: large;"><strong>او نگاه مشتاق هم جنسش را نمی خواند</strong></span></p> <p align="right"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif; font-size: large;"><strong>وقتی از پنجره می خوانمش</strong></span></p> <p align="right"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif; font-size: large;"><strong>او که آسان می خواند آدرس هایش را</strong></span></p> <p align="right"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif; font-size: large;"><strong>چرا نمی فهمد زبان چشمم را؟</strong></span></p> <p align="right"> </p> <p align="right"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif; font-size: large;"><strong>نامه ای ندارم؟</strong></span></p> <p align="right"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif; font-size: large;"><strong>کدامین؟</strong></span></p> <p align="right"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif; font-size: large;"><strong>همان که شاید مرا بخنداند</strong></span></p> <p align="right"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif; font-size: large;"><strong>یا به صلیبم بکشد</strong></span></p> <p align="right"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif; font-size: large;"><strong>بکشاند تپش های دیوانه وار قلبم را</strong></span></p> <p align="right"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif; font-size: large;"><strong>یا تو نمی شنوی صدایش را؟</strong></span></p> <p align="right"> </p> <p align="right"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif; font-size: large;"><strong>این صدا را</strong></span></p> <p align="right"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif; font-size: large;"><strong>صدای فریادی که از کاغذ می رسد</strong></span></p> <p align="right"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif; font-size: large;"><strong>یا نه؟</strong></span></p> <p align="right"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif; font-size: large;"><strong>گفنگوی دو نفر را</strong></span></p> <p align="right"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif; font-size: large;"><strong>که دیگری آه می کشد</strong></span></p> <p align="right"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif; font-size: large;"><strong>آن یکی بی تفاوت و سرد</strong></span></p> <p align="right"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif; font-size: large;"><strong>دلگیر ازمعشوقه سنگی</strong></span></p> <p align="right"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif; font-size: large;"><strong>که لبریز میشود از حسادت های زنانه</strong></span></p> <p align="right"> </p> <p align="right"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif; font-size: large;"><strong>شاید او هرگز عاشق نبوده</strong></span></p> <p align="right"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif; font-size: large;"><strong>یا نچشیده طعم تلخ نفرین را</strong></span></p> <p align="right"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif; font-size: large;"><strong>او که گذشت به آرامی از کوچه مان</strong></span></p> <p><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif; font-size: large;"><strong>خبری از زمزمه های کج و معوج نبودش هرگز</strong></span></p></div> <div class="hyperlien">آنلاین : <a href="http://hesar62.persianblog.ir/post/100" class="spip_out">http://hesar62.persianblog.ir/post/100</a></div> https://mail.kabulpress.org/article205582.html https://mail.kabulpress.org/article205582.html 2012-10-03T05:23:00Z text/html fa hesar110@yahoo.com (فاطمه سجادی) <p>چه قدم مردانه ای دارد <br class='autobr' /> زن پستچی <br class='autobr' /> او نگاه مشتاق هم جنسش را نمی خواند <br class='autobr' /> وقتی از پنجره می خوانمش <br class='autobr' /> او که آسان می خواند آدرس هایش را <br class='autobr' /> چرا نمی فهمد زبان چشمم را؟ <br class='autobr' /> نامه ای ندارم؟ <br class='autobr' /> کدامین؟ <br class='autobr' /> همان که شاید مرا بخنداند <br class='autobr' /> یا به صلیبم بکشد <br class='autobr' /> بکشاند تپش های دیوانه وار قلبم را <br class='autobr' /> یا تو نمی شنوی صدایش را؟ <br class='autobr' /> این صدا را <br class='autobr' /> صدای فریادی که از کاغذ می رسد <br class='autobr' /> یا نه؟ <br class='autobr' /> گفنگوی دو نفر را <br class='autobr' /> که دیگری آه می کشد <br class='autobr' /> آن یکی بی تفاوت و سرد <br class='autobr' /> دلگیر ازمعشوقه سنگی <br class='autobr' /> که لبریز میشود از حسادت های زنانه (…)</p> - <a href="https://mail.kabulpress.org/rubrique42.html" rel="directory">وبلاگ نویس</a> <div class='rss_texte'><p> </p> <p align="right"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif; font-size: large;"><strong>چه قدم مردانه ای دارد</strong></span></p> <p align="right"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif; font-size: large;"><strong> زن پستچی </strong></span></p> <p align="right"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif; font-size: large;"><strong>او نگاه مشتاق هم جنسش را نمی خواند</strong></span></p> <p align="right"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif; font-size: large;"><strong>وقتی از پنجره می خوانمش</strong></span></p> <p align="right"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif; font-size: large;"><strong>او که آسان می خواند آدرس هایش را</strong></span></p> <p align="right"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif; font-size: large;"><strong>چرا نمی فهمد زبان چشمم را؟</strong></span></p> <p align="right"> </p> <p align="right"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif; font-size: large;"><strong>نامه ای ندارم؟</strong></span></p> <p align="right"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif; font-size: large;"><strong>کدامین؟</strong></span></p> <p align="right"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif; font-size: large;"><strong>همان که شاید مرا بخنداند</strong></span></p> <p align="right"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif; font-size: large;"><strong>یا به صلیبم بکشد</strong></span></p> <p align="right"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif; font-size: large;"><strong>بکشاند تپش های دیوانه وار قلبم را</strong></span></p> <p align="right"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif; font-size: large;"><strong>یا تو نمی شنوی صدایش را؟</strong></span></p> <p align="right"> </p> <p align="right"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif; font-size: large;"><strong>این صدا را</strong></span></p> <p align="right"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif; font-size: large;"><strong>صدای فریادی که از کاغذ می رسد</strong></span></p> <p align="right"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif; font-size: large;"><strong>یا نه؟</strong></span></p> <p align="right"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif; font-size: large;"><strong>گفنگوی دو نفر را</strong></span></p> <p align="right"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif; font-size: large;"><strong>که دیگری آه می کشد</strong></span></p> <p align="right"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif; font-size: large;"><strong>آن یکی بی تفاوت و سرد</strong></span></p> <p align="right"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif; font-size: large;"><strong>دلگیر ازمعشوقه سنگی</strong></span></p> <p align="right"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif; font-size: large;"><strong>که لبریز میشود از حسادت های زنانه</strong></span></p> <p align="right"> </p> <p align="right"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif; font-size: large;"><strong>شاید او هرگز عاشق نبوده</strong></span></p> <p align="right"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif; font-size: large;"><strong>یا نچشیده طعم تلخ نفرین را</strong></span></p> <p align="right"><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif; font-size: large;"><strong>او که گذشت به آرامی از کوچه مان</strong></span></p> <p><span style="font-family: arial,helvetica,sans-serif; font-size: large;"><strong>خبری از زمزمه های کج و معوج نبودش هرگز</strong></span></p></div> <div class="hyperlien">آنلاین : <a href="http://hesar62.persianblog.ir/post/100" class="spip_out">http://hesar62.persianblog.ir/post/100</a></div> https://mail.kabulpress.org/article196747.html https://mail.kabulpress.org/article196747.html 2012-09-29T14:27:59Z text/html fa hesar110@yahoo.com (فاطمه سجادی) <p>آش نذری، با بسم اللهم شروع شد <br class='autobr' /> و با به هم زدن پیمانه ها <br class='autobr' /> و مستی ختم شد</p> - <a href="https://mail.kabulpress.org/rubrique42.html" rel="directory">وبلاگ نویس</a> <div class='rss_texte'><p><span style="color: #993300; font-family: arial, helvetica, sans-serif; font-size: large;"><strong>آش نذری، با بسم اللهم شروع شد</strong></span></p> <p><span style="color: #993300; font-family: arial, helvetica, sans-serif; font-size: large;"><strong>و با به هم زدن پیمانه ها </strong></span></p> <p><span style="color: #993300; font-family: arial, helvetica, sans-serif; font-size: large;"><strong>و مستی ختم شد</strong></span></p></div> <div class="hyperlien">آنلاین : <a href="http://hesar62.persianblog.ir/post/99" class="spip_out">http://hesar62.persianblog.ir/post/99</a></div> https://mail.kabulpress.org/article205583.html https://mail.kabulpress.org/article205583.html 2012-09-29T14:27:59Z text/html fa hesar110@yahoo.com (فاطمه سجادی) <p>آش نذری، با بسم اللهم شروع شد <br class='autobr' /> و با به هم زدن پیمانه ها <br class='autobr' /> و مستی ختم شد</p> - <a href="https://mail.kabulpress.org/rubrique42.html" rel="directory">وبلاگ نویس</a> <div class='rss_texte'><p><span style="color: #993300; font-family: arial, helvetica, sans-serif; font-size: large;"><strong>آش نذری، با بسم اللهم شروع شد</strong></span></p> <p><span style="color: #993300; font-family: arial, helvetica, sans-serif; font-size: large;"><strong>و با به هم زدن پیمانه ها </strong></span></p> <p><span style="color: #993300; font-family: arial, helvetica, sans-serif; font-size: large;"><strong>و مستی ختم شد</strong></span></p></div> <div class="hyperlien">آنلاین : <a href="http://hesar62.persianblog.ir/post/99" class="spip_out">http://hesar62.persianblog.ir/post/99</a></div> https://mail.kabulpress.org/article196748.html https://mail.kabulpress.org/article196748.html 2012-08-24T03:21:01Z text/html fa hesar110@yahoo.com (فاطمه سجادی) <p>بیداری اقلیت هزاره در افغانستان، نقشه قومی این کشور را تغییر داده است. <br class='autobr' /> زجر کشیده های تاریخ افغانستان، این گروه قومی شیعه در حال سرمایه گذاری فکری و اقتصادی است. تنشها با قوم پشتون، سردمداران کشور در حال تشدید است. <br class='autobr' /> حجاب فیروزه ای راضیه حسینی صورت او را قاب کرده است. اتمام ساعت درسی است و این محصل جوان کوچه های سایه دار دانشگاه کابل را می پیماید. او آرام، خندان و پرحرف است و به آینده درخشانش می اندیشد. راضیه مظهر یک افغانستان در حال ظهور است که تغییر اجتماعی اغلب اوقات تصور رزمی شورشیان (…)</p> - <a href="https://mail.kabulpress.org/rubrique42.html" rel="directory">وبلاگ نویس</a> <div class='rss_texte'><p dir="RTL" align="center"><strong>بیداری اقلیت هزاره در افغانستان، نقشه قومی این کشور را تغییر داده است.</strong></p> <p dir="RTL"><em>زجر کشیده های تاریخ افغانستان، این گروه قومی شیعه در حال سرمایه گذاری فکری و اقتصادی است. تنشها با قوم پشتون، سردمداران کشور در حال تشدید است. </em></p> <p dir="RTL"> حجاب فیروزه ای راضیه حسینی صورت او را قاب کرده است. اتمام ساعت درسی است و این محصل جوان کوچه های سایه دار دانشگاه کابل را می پیماید. او آرام، خندان و پرحرف است و به آینده درخشانش می اندیشد. راضیه مظهر یک افغانستان در حال ظهور است که تغییر اجتماعی اغلب اوقات تصور رزمی شورشیان طالبان را پنهان می کند. این دختر جوان، هزاره است. یک اقلیت قومی شیعه که کاملا آگاه و بیدار شده است و با حضور گسترده، دختر و پسر در نهادهای آموزشی کشور جذب شده اند. یک پیاده روی ساده، در پردیس دانشگاه کابل کافیست این پدیده جذب شدن هزاره ها به دانشگاه کابل را فهمید که اکثر محصلینی را که می بینی هزاره اند. در حالیکه این گروه قومی در حدود 15 درصد مردم کشور را تشکیل می دهند. حضور آنها قابل توجه است بخصوص دختران.</p> <p dir="RTL">راضیه توضیح می دهد: "هزاره ها در گذشته رنج می برد. تنها راه به آوردن مجدد آزادی ما تحصیل و درس است." هزاره ها وارثان قوم مغول اند که چشمهای بادامی دارند و کاملا از دیگر گروه های قومی افغانستان قابل تشخیص اند. هزاره ها که احتمالا در قرن چهاردهم میلادی در افغانستان رسیده اند به مدت طولانی توسط اربابان پشتون کشور تحت ظلم و ستم بوده اند.</p> <p dir="RTL">در پایان قرن نوزدهم، شاه عبدالرحمن حتی علیه شیعیان هزاره "مرتد" که ساکنان مرکز افغانستان، «هزاره جات» هستند، اعلام "جهاد" کرده بود تا از شمار آنها کاسته و از آنها برده برداری کنند. هزاره ها فرار از آزار و اذیت، اکثرا راهی کویته پاکستان و مشهد ایران گردیدند که آنجا نیز امروزه گروه قومی چشمگیری را تشکیل می دهند.</p> <p dir="RTL">روح الله ناصر، چهار زانو، روی مربعی از چمن دانشگاه، فرا رسیدن شب کابل را به تماشا نشسته است. او محصل رشته ژورنالیسم، در فکر یک شغل در تلویزون است. او می افزاید: "تحصیل یک راه برای تضمین آینده ماست". "امنیت" کلمه ی که، وقتی از چشم انداز آینده آنها می پرسم در دهان جوانان هزاره تکرار می شود و آنها از وضعیتی که قوم شان دارند احساس یاس و شکنندگی می کنند. در کل، آنها بیشتر از آنچه که هستند در دانشگاه حضور دارند. محصلان هزاره در اکثر رشته ها مصروف تحصیل اند ولی در رشته های علوم اجتماعی، علوم انسانی و هنرهای زیبا با تناسب 70 تا 80 درصدی محصلان را تشکیل می دهند.</p> <p dir="RTL">علی امیری، استاد مطالعات اسلامی در دانشگاه ابن سینا، یک دانشگاه خصوصی می گوید. «این به دلیلی است که بفهمی جامعه و فرهنگ را و بعدا بصورت بهتر تغییرش بدهی". بیش از دیگر گروه های قومی در افغانستان – پشتون، تاجک، ازبک و ... – هزاره ها برای تغییرات اجتماعی علاقمندند و به نظریه های آزادی و رهایی نیز باز تر اند.</p> <p dir="RTL">آیا این اتفاقی است؟ در بین احزاب چپ افراطی سالهای 1970 میلادی، جریان مائوئیست ها بیشتر جوانان هزاره را استخدام می کردند. از آن زمان، جامعه هزاره ماجرا های سیاسی زیادی را پشت سر گذرانده است. پس از فریفتن چپی ها نوبت به خمینی گرا ها و بعد هم جهادی های ضد شوری رسیده است. این ها نتیجه ای شد که ناسیونالیزم قومی به اوج خود برسد و جناح های مجاهدین بعد از سقوط نظام کمونیستی در سال 1992 میلادی به جنگ داخلی بپردازند.</p> <p dir="RTL">درسال 2001، هزاره ها از سقوط طالبان با شور و شوق استقبال کردند چون سنی های رادیکال، هزاره ها را دوباره تحت ظلم و ستم قرار داده بودند. به مدت ده سال بعد از طالبان، هزاره ها صادقانه به بازسازی افغانستان سهم گرفتند. هزاره ها از حضور جامعه جهانی که "امنیت" را تضمین می کند نفس راحت می کشند.</p> <p dir="RTL">این زمینه های جدید نیز کمک کرده است تا هزاره ها علیه ایران توانمند عمل کنند. چون ایران، از هزاره های شیعه مذهب در مقابل امریکایی ها استفاده و بهره برداری های بیهوده می کرده است. علی امیری، استاد موسسه ابن سینا اذعان می کند: "در گذشته، هزاره های افغانستان نقش عوامل ایران را بازی کرده اند اما در حال حاضر آنها هویت خود را جدا از مراجع شیعه می دانند".</p> <p dir="RTL">آزادی سیاسی هزاره ها هنوز هم یک فرایند دشوار باقی مانده است. چون اشتراک هزاره ها در سیاست برای بقیه گروههای قومی سوی ظن های را ببار آورده و دستیابی هزاره ها به موفقیت علمی و اقتصادی باعث نگرانیهای دیگر اقوام شده است. هزاره ها نسبت به بقیه اقوام ساکن در افغانستان محافظه کاری کمتری به زنان دارند و دختران هزاره در گیر مشاغل حرفه ای وکاری هستند.</p> <p dir="RTL">نگاه ها بیشتر به هزاره ها جلب است و این خود باعث دامن زدن به اختلاف با پشتونها شده و این دو گروه قومی در مسیر برخورد همدیگر قرار گرفته اند. بیشتر درگیریهایی زبانی است که در دانشگاه به وقوع می پیوندد.</p> <p dir="RTL">این پیشرفت هزاره ها مانند یک انقلاب خاموش است. پشتونها نگران میراث سیاسی خود هستند، نظام سلطنتی که آنها در قرن هجدهم تاسیس کرده بودند. این میراث سیاسی امروزه توسط هزاره ها و اقلیت های دیگر به چالش کشیده شده و اقلیت ها خواهان حضور گسترده در دولت هستند. این گسستگی های که در جریان روشنفکری رخنه می کند، خطرناک بوده و یک برداشت سیاسی تلقی می شود.</p> <p dir="RTL">نعمت الله ابراهیمی، تحلیلگر هزاره می گوید:" تحت تاثیر جنگ قرار دارند. مناطق پشتون نشین جنوب و شرق دسترسی به آموزش ندارند چون آنها اکثرا مانع رفتن فرزاندان شان در مکتب می شوند، در حالیکه در مناطق هزاره نشین، در عین زمان، فرزندان شان را بطور کلی به مکتب می فرستند. این خود یک نوع شکاف عمین بین پشتونها و دیگر اقوام که در حال تغییر اجتماعی هستند ایجاد کرده است.</p> <p dir="RTL">در حالیکه ناتو نیروهای خود را از افغانستان خارج می کند، بازگشت طالبان «عمدتا پشتون» بر قدرت یک دیدگاه عملی بنظر نمی رسد. این معادله قومی که کاملا تعریف دوباره می شود، افغانستان را در معرض آشوب قرار خواهد داد.</p> <p dir="RTL">کابل، فرستاده ویژه روزنامه لوموند، سال شصت و هشتم، شماره 21004، تاریخ اول اوت 2012، فریدریک روبن</p> <p dir="RTL">برگردان: عباس ابراهیمی</p></div> <div class="hyperlien">آنلاین : <a href="http://hesar62.persianblog.ir/post/98" class="spip_out">http://hesar62.persianblog.ir/post/98</a></div>